Emisja głosu (z techniką mówienia) 290-KO3-EMIG
Emisja głosu ma służyć jego uwalnianiu, rozwijaniu i wzmacnianiu, ponieważ głos stanowi kluczowy kapitał efektywnej komunikacji w działalności naukowej i dydaktycznej. Przedmiot rozwija prawidłową technikę oddychania, fonacji, artykulacji oraz swobodę ekspresji słownej, a także profilaktyki zdrowotnej.
Do głównych celów przedmiotu należą:
● Poznanie właściwych mechanizmów anatomiczno-fizjologicznych: oddychania, fonacji i artykulacji.
● Wykształcenie umiejętności oceny stanu oraz funkcjonowania narządów mowy i wczesnego rozpoznawania zaburzeń głosu.
● Wyrobienie nawyku miękkiego ataku na dźwięk wraz z prawidłowym wykorzystaniem podparcia oddechowego (appoggio).
● Kompleksowe przygotowanie narządu głosu do pracy pod obciążeniem zawodowym w działalności dydaktycznej i konferencyjnej.
● Wpojenie zasad profilaktyki i higieny głosowej połączone z praktycznymi ćwiczeniami dykcji oraz techniki mówienia.
Założenia (opisowo)
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia przedmiotu
Efekty kształcenia
[Zna i rozumie]
P8S_WG
w stopniu umożliwiającym rewizję istniejących paradygmatów – światowy dorobek, obejmujący podstawy teoretyczne oraz zagadnienia ogólne i wybrane zagadnienia szczegółowe.
[potrafi}
P8S_UK
komunikować się na tematy specjalistyczne w stopniu umożliwiającym aktywne uczestnictwo w międzynarodowym środowisku naukowym.
[potrafi]
P8S_UU
samodzielnie planować i działać na rzecz własnego rozwoju oraz inspirować i organizować rozwój innych osób; planować zajęcia lub grupy zajęć i realizować je z wykorzystaniem nowoczesnych metod i narzędzi.
[potrafi]
P8S_UW
wykorzystywać wiedzę z różnych dziedzin nauki lub sztuki do twórczego identyfikowania, formułowania i innowacyjnego rozwiązywania złożonych problemów o charakterze badawczym
[jest gotów]
P8S_KK
do krytycznej oceny dorobku w ramach danej dyscypliny naukowej lub artystycznej oraz własnego wkładu w rozwój dyscypliny
Kryteria oceniania
Weryfikacja osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się opiera się na dwóch uzupełniających się komponentach zaliczeniowych, zapewniających kompleksową ocenę wiedzy teoretycznej oraz umiejętności praktycznych.
Pierwszym elementem zaliczenia jest sprawdzian wiedzy teoretycznej w formie krótkiego kolokwium pisemnego, stanowiący 40% oceny końcowej. Kolokwium weryfikuje znajomość budowy aparatu mowy, fizjologicznych mechanizmów fonacji oraz zasad profilaktyki i higieny głosowej (P8S_WG).
Drugim, kluczowym elementem jest ocena praktyczna interpretacji głosowej wybranego tekstu, stanowiąca 60% oceny końcowej. Podczas prezentacji ocenie podlega prawidłowość toru oddechowego, stosowanie podparcia oddechowego (appoggio), miękki atak dźwięku, wyrazistość dykcyjna oraz operowanie pauzą i intonacją (P8S_UK, P8S_UW, P8S_UU).
Oceny wystawiane są według tradycyjnej skali ocen obowiązującej w Uniwersytecie w Białymstoku: bardzo dobry (5.0), dobry plus (4.5), dobry (4.0), dostateczny plus (3.5), dostateczny (3.0) oraz niedostateczny (2.0).
Literatura
Tarasiewicz B., Mówię i śpiewam świadomie. Podręcznik do nauki emisji głosu, Kraków 2008.
Toczyska B., Elementarne ćwiczenia dykcji, Gdańsk 2000.
Walencik-Topiłko A., Głos jako narzędzie. Materiały do ćwiczeń emisji głosu dla osób pracujących głosem i nad głosem, Gdańsk 2011.
Wosik-Kawala D., Podstawy emisji głosu, Lublin.
|
W cyklu 2025:
Tarasiewicz B., Mówię i śpiewam świadomie. Podręcznik do nauki emisji głosu, Kraków 2008. |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: