Chemia polimerów 310-CS2-1CPOL
Profil studiów – ogólnoakademicki
Forma studiów – stacjonarne
Rodzaj przedmiotu – obowiązkowy
Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze, dyscyplina: nauki chemiczne
Rok studiów/sem. - rok I st.II/sem. letni
Wymagania wstępne – brak
Liczba godzin zajęć dydaktycznych z podziałem na formy prowadzenia zajęć – 15 godzin wykładu, 15 godzin laboratorium, 8 godzin konsultacji
Metody dydaktyczne
w ramach wykładu: metoda podająca (wykład tradycyjny, wykład z elementami aktywizującymi studentów, metoda problemowa), praca w grupie;
w ramach laboratorium: ćwiczenia praktyczne, eksperyment, obserwacja.
Punkty ECTS – 3
Bilans nakładu pracy studenta
Wskaźniki ilościowe – nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 38 godzin, co odpowiada 1,52 pkt ECTS oraz nakład pracy studenta, który nie wymaga bezpośredniego udziału nauczyciela 37 godz., co odpowiada 1,48 pkt ECTS.
Tryb prowadzenia przedmiotu
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2024: | W cyklu 2025: | W cyklu 2026: |
Rodzaj przedmiotu
Efekty kształcenia
WIEDZA, student:
- zna i rozumie budowę, właściwości i metody otrzymywania polimerów w oparciu o rozszerzoną wiedzę z zakresu chemii polimerów KP7_WG2
- zna nowoczesne techniki pomiarowe w badaniach fizykochemicznych polimerów oraz podstawy działania aparatury do badań fizykochemicznych polimerów KP7_WG5
UMIEJĘTNOŚCI, student:
- potrafi opracowywać wyniki badań dotyczących syntezy i analizy polimerów, stosuje metody statystyczne i techniki informatyczne do analizy danych eksperymentalnych (np. charakterystyki mas cząsteczkowych, danych DSC, TGA) oraz dokonuje krytycznej analizy wyników pomiarów polimerów, identyfikuje możliwe źródła błędów (np. związane z próbą, aparaturą lub procedurą) i ocenia ich wpływ na interpretację właściwości polimeru, uzasadnia cel wykonanych badań dotyczących polimerów (np. metody syntezy, metody charakterystyki), a także potrafi odnieść ich znaczenie do istniejących badań i zastosowań w chemii polimerów KP7_UW6
KOMPETENCJE SPOŁECZNE, student:
- jest gotów do pracy w zespole laboratoryjnym zajmującym się syntezą i analizą polimerów, przyjmując w nim różne role, weryfikuje i respektuje zdanie innych członków zespołu, również w zakresie interpretacji wyników badań, odpowiedzialnie dba o bezpieczeństwo własne i współpracowników, stosując przepisy BHP charakterystyczne dla pracy z monomerami i polimerami oraz aparaturą do ich syntezy i charakterystyki KP7_KO2
Kryteria oceniania
wykład: student jest dopuszczony do egzaminu po zaliczeniu laboratorium. egzamin końcowy pisemny i/lub ustny na ocenę;
laboratorium: ocena przygotowania studenta do zajęć laboratoryjnych – odpowiedź ustna w trakcie ćwiczeń, wykonanie i zaliczenie wszystkich przewidzianych w programie ćwiczeń, ocena wiedzy i umiejętności związanych z realizacją zadania laboratoryjnego – dokumentowane w sprawozdaniu z zadania laboratoryjnego oraz sprawdzianem testowym po zaliczeniu sprawozdań;
kryteria oceniania: zgodne z Regulaminem studiów UwB
Możliwe jest wprowadzenie elastycznych form zaliczenia w porozumieniu wykładowca – student zgodnie z zasadami projektowania uniwersalnego, przy czym warunki takie powinny być ustalone na początku cyklu nauczania.
Literatura
Literatura podstawowa:
1. Florjańczyk Z., Penczek S. (red.), Chemia polimerów tom I, II i III, Oficyna Wyd. PW, 2001 i 1997
2. Szlezyngier W., Tworzywa Sztuczne, tom I, II i III, Wydawnictwo Oświatowe FOSZE, Rzeszów 1998
3. Stevens M. P., Wprowadzenie do chemii polimerów, PWN, Warszawa 1983
4. Nicholson J. W., Chemia polimerów, WNT, Warszawa 1996
5. Pielichowski J., Puszyński A., Technologia tworzyw sztucznych, WNT, Warszawa 2003
Literatura uzupełniająca:
1. Żuchowska D., Polimery konstrukcyjne, WNT, Warszawa 2000
1. Gruin I., Materiały polimerowe, PWN, Warszawa 2003
2. Przygocki W., Włochowicz A., Uporządkowanie makrocząsteczek w polimerach i włóknach, WNT Warszawa 2006
3. Czaja K. Poliolefiny, WNT, Warszawa 2005
4. Czub P., Bończa-Tomaszewski Z., Penczek P., Pielichowski J., Chemia i technologia żywic epoksydowych, WNT, Warszawa 2002
5. Mark H. Tobolsky A. V., Chemia fizyczna polimerów, PWN, Warszawa 1957
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: