Nowe trendy w chemii organicznej 310-CS2-1PDWII-22
Profil studiów – ogólnoakademicki
Forma studiów – stacjonarne
Rodzaj przedmiotu – obowiązkowy specjalizacyjny
Dziedzina: nauki ścisłe i przyrodnicze, dyscyplina: nauki chemiczne
Rok studiów/sem. - rok I, stopień II/sem. letni
Wymagania wstępne – Chemia organiczna I i II, Metody spektroskopowe w analizie chemicznej
Liczba godzin zajęć dydaktycznych z podziałem na formy prowadzenia zajęć – 15 godzin wykładu, 30 godzin laboratorium, 15 godzin konsultacje
Metody dydaktyczne
w ramach wykładu: wykład z aktywnym udziałem słuchaczy
w ramach laboratorium: ćwiczenia praktyczne, konsultacje
Punkty ECTS – 4
Bilans nakładu pracy studenta
Wskaźniki ilościowe – nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 50,6 godzin, co odpowiada 2,0 pkt ECTS oraz nakład pracy studenta, który nie wymaga bezpośredniego udziału nauczyciela 85,0 godz., co odpowiada 3,4 pkt ECTS.
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia przedmiotu
Założenia (opisowo)
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
WIEDZA, student:
- zna rodzaje reakcji organicznych, potrafi omówić i przedstawić w formie graficznej podstawowe i złożone mechanizmy reakcji organicznych zgodnie z aktualnym stanem wiedzy KP7_WG1
- zna nowoczesne techniki pomiarowe stosowane w analizie związków organicznych oraz podstawy działania aparatury stosowanej w swojej pracy KP7_WG5
UMIEJĘTNOŚCI, student:
- umie zastosować zdobytą wiedzę chemiczną do analizy problemów napotkanych w pracy laboratoryjnej KP7_UW4
- opanował w podstawowym zakresie umiejętność interpretacji widm IR, 1H NMR, 13C NMR. Potrafi porównywać i interpretować dane oraz zastosować znane rozwiązania w nowych sytuacjach w zakresie syntezy i analizy związków organicznych KP7_UW6
KOMPETENCJE SPOŁECZNE, student:
- rozumie potrzebę systematycznego zapoznawania się z podstawowymi nośnikami informacji chemicznej (czasopisma, patenty, książki, bazy danych) w tym krytycznego wykorzystania narzędzi AI . KP7_KK1
Kryteria oceniania
wykład: egzamin w formie ustnej
laboratorium:
Kryteria oceniania zgodnie z przyjętym Regulaminem studiów UwB.
Możliwe jest wprowadzenie elastycznych form zaliczenia w porozumieniu wykładowca – student zgodnie z zasadami projektowania uniwersalnego, przy czym warunki takie powinny być ustalone na początku cyklu nauczania).
Zakres i sposób wykorzystania narzędzi AI będzie określony w konkretnych przypadkach (zadaniach) a w przypadku braku takiego wskazania obowiązują zasady użycia AI określone w Zarządzenie Rektora Uniwersytetu w Białymstoku w sprawie wykorzystywania systemów sztucznej inteligencji w procesie kształcenia na Uniwersytecie w Białymstoku.
Literatura
1. Smith, M., B.; March, J. March’s Advanced Organic Chemistry, 6th ed. Wiley: New York, (2007).
2. Skarżewski, J. Wprowadzenie do Syntezy Organicznej; PWN Warszawa (1999).
3. Gawroński, J.; Gawrońska, K.; Kacprzak, K.; Kwit, M. Współczesna Synteza Organiczna; PWN Warszawa (2004).
4. Mastalerz, P.; Podręcznik Chemii Organicznej; Wydawnictwo Chemiczne (1998).
5. Mastalerz, P.; Chemia Organiczna; PWN Warszawa (1984).
6. Perrin, D.D. , Chai, Ch. , Armarego, W.L.F. , Perrin D. R. , Purification of Laboratory Chemicals, 5Rev Ed, Butterworth-Heinemann Ltd (2003)
7. Carey, F. A.; Sundberg, R. J. Advanced Organic Chemistry: Part A: Structure and Mechanisms, Springer (2007).
8. Carey, F. A.; Sundberg, R. J. Advanced Organic Chemistry: Part B: Reaction and Synthesis, Springer (2007).
9. Greene, T., W.; Wuts, P., G., M. Protective Groups in Organic Synthesis; 4th ed. Wiley: New York, (2007).
10. Nicolaou, K., C.; Sorensen, E., J. Classics in Total Synthesis, Wiley-VCH: Weinheim, (1996).
11. Nicolaou, K., C.; Snyder, S., A. Classics in Total Synthesis II, Wiley-VCH: Weinheim, (2003).
12. The ACS Style Guide; 2nd ed. Dodd, J., S. Ed., ACS: Washington (1997)
13. Warren, S. Organic Synthesis: The Disconnection Approach, Wiley: New York, (1982); Warren, S. Workbook for Organic Synthesis: The Disconnection Approach, Wiley: New York, (1982).
14. Fuhrhop, J.-H.; Li, G. Organic Synthesis, Wiley-VCH: Weinheim, (2003).
15. Fuhrhop, J.-H.; Penzlin, G. Organic Synthesis, 2nd ed. VCH: Weinheim, (1994)
16. Smith, M., B.; Organic Synthesis, 2nd ed. McGraw-Hill: New York, (2002).
17. Hassner, A.; Stumer, C. Organic Syntheses Based on Name Reactions and Unnamed Reactions; Elsevier Science (1994).
18. Mundy, B., P. Ellert, M. Name Reactions and Reagents in Organic Synthesis; Wiley: New York, (1988).
19. Leonard, J.; Lygo, B.; Procter, G. Advanced Practical Organic Chemistry, 2nd ed.; Blackie Academic & Professional, Chapman & Hall: Glasgow, New York, (1995).
20. Furniss, B., S.; Hannaford, A., J.; Smith, P., W., G.; Tatchell, A., R., Vogel’s Textbook of Practical Organic Chemistry, Longman Scientific&Technical: New York, (1989)
21. Tietze, L., F.; Eichert, T. Reaktionen und Synthesen; 2nd ed. Thieme Verlag: Stuttgart, (1991).
Materiały internetowe i wybrane artykuły naukowe
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: