Negocjowanie i komunikacja językowa 340-FA1-1NKJ
Profil studiów – ogólnoakademicki
forma studiów – stacjonarne
rodzaj przedmiotu – kierunkowy, obowiązkowy specjalnościowy
dziedzina: nauki humanistyczne, dyscyplina: językoznawstwo
rok studiów/sem. – rok I /sem. I
liczba godzin zajęć dydaktycznych: 30 godzin ćwiczeń
metody dydaktyczne – elementy wykładu, metoda problemowa, dyskusja moderowana, prezentacja, gry dydaktyczne
punkty ECTS – 2
bilans nakładu pracy studenta – udział w zajęciach 30 godz., przygotowanie do zajęć i zaliczenia: 30 godz. Razem: 60 godzin, co odpowiada 2 pkt. ECTS.
wskaźniki ilościowe – nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30 godzin, co odpowiada 1 pkt. ECTS oraz nakład pracy studenta, który nie wymaga bezpośredniego udziału nauczyciela 30 godz., co odpowiada 1 pkt. ECTS.
|
W cyklu 2024:
Profil studiów – ogólnoakademicki |
Założenia (opisowo)
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
W cyklu 2024: ogólne kierunkowe obowiązkowe | Ogólnie: obowiązkowe ogólne kierunkowe |
Tryb prowadzenia przedmiotu
Efekty kształcenia
KA6_WK1 – student zna i rozumie problemy i wyzwania związane z językiem i komunikacją i ich powiązania z fundamentalnymi dylematami współczesnej cywilizacji;
KA6_UW6 – student potrafi dobierać oraz stosować właściwe metody i narzędzia, w tym zaawansowane techniki informacyjno-komunikacyjne (ITC); KA6_UW7 – właściwie dobierać źródła oraz informacje z nich pochodzące w obszarze językoznawstwa oraz dokonywać oceny, krytycznej analizy i syntezy tych informacji;
KA6_UO1 – planować i organizować pracę indywidualną i pracę w zespole;
KA6_KK1 – student jest gotów do krytycznej oceny posiadanej wiedzy, KA6_KK2 – uznawania znaczenia wiedzy w rozwiązywaniu problemów poznawczych i praktycznych.
Kryteria oceniania
Zaliczenie na ocenę. Ocenianie ciągłe. Kryteria: obecność na zajęciach (dozwolone są 2 nieobecności, pozostałe trzeba zaliczyć podczas konsultacji, 7 nieusprawiedliwionych nieobecności uniemożliwia uzyskanie zaliczenia) – 25%oceny, aktywne uczestnictwo w dyskusji – 25% oceny, zadania indywidualne (m.in. referaty, gry interakcyjne, przemowy) i zespołowe – 50% oceny.
Literatura
Literatura podstawowa:
E. Berne, W co grają ludzie. Psychologia stosunków międzyludzkich, przekł. P. Izdebski, Warszawa 1997;
J. Bralczyk, W. Gruszczyński, K. Kłosińska, Wiem, co mówię, czyli o dobrej komunikacji, Bydgoszcz 2011, s. 61-97;
D. Carnegie, Jak stać się doskonałym mówcą i rozmówcą, Warszawa 2012 (s. 97-122, 141-190);
R. B. Cialdini, Wywieranie wpływu na ludzi: teoria i praktyka, przeł. B. Wojciszke, Gdańsk 1996 i nast., tu: rozdział I: Narzędzia wpływu i rozdział III: Zaangażowanie i konsekwencja;
D. Doliński, Techniki wpływu społecznego, Warszawa 2005, tu: rozdz. 3: „Stopa w drzwiach”;
E. Goffman, Rytuał interakcyjny, Warszawa 2006, tu rozdz.: Twarz: analiza rytualnych aspektów interakcji społecznej;
S. Grabias, Język w zachowaniach społecznych. Podstawy socjolingwistyki i logopedii, Lublin 2019 (rozdz. Społeczne uwarunkowania zachowań językowych, s. 207-279); https://repozytorium.uph.edu.pl/bitstream/handle/11331/2328/Grabias.Stanislaw_Jezyk_w_zachowaniach_spolecznych.pdf?sequence=1;
I. Korzeniewska, Potrzeba komunikacji, „Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska” 2010, t. 28, z. 1 http://dlibra.umcs.lublin.pl/dlibra/doccontent?id=21685;
M. R. Leary, Wywieranie wrażenia na innych: o sztuce autoprezentacji, przeł. A. i M. Kacmajor, Gdańsk 1999, tu: rozdział II – Taktyki;
G. I. Nierenberg, Sztuka negocjacji, Warszawa 1998, s. 131-153, 201-246
Stuart Diamond, Zdobądź więcej, przekł. M. Apps, Kraków 2012;
P. Nowak, Parafrazowanie: narzędzie manipulacji i perswazji, w: Manipulacja w języku, red. P. Krzyżanowski i P. Nowak, Lublin 2004, s. 137-150;
A. Schopenhauer, Erystyka. Sztuka prowadzenia sporów, przekł. T. Kotarbiński Warszawa 2007;
K. Szymanek, Sztuka argumentacji. Słownik terminologiczny, Warszawa 2001 (hasła: Argument, Kompozycja, Perswazja);
M. Tokarz, Argumentacja i perswazja, „Filozofia Nauki” 2002, t. 10, nr 3-4
A. Wiszniewski, Sztuka mówienia, Katowice 2003 (s. 24-86).
Literatura uzupełniająca:
R. Błaut, Skuteczne negocjacje, Warszawa 1994;
K. Handke, Język a determinanty płci, „Język a Kultura”, t. 9: Płeć w języku i kulturze, Wrocław 1994
http://www.lingwistyka.uni.wroc.pl/jk/JK-09/JK09-handke.pdf;
G. Królik, Autoprezentacja, Katowice 2002 (i nast.), tu: Kwestionariusz wizerunków autoprezentacyjnych oraz Kreowanie autowizerunku, s. 19-40;
Z. Nęcki, Negocjacje w biznesie, Kraków 2000, rozdz. Cechy dobrego negocjatora;
Ch. Perelman, Imperium retoryki. Retoryka i argumentacja, Warszawa 2002 (rozdz. VI: Techniki argumentacyjne, VII: Argumenty quasi-logiczne, VIII. Argumenty oparte na strukturze rzeczywistości, IX. Argumentacja przez przykład. Ilustracja i wzór. X. Analogia i metafora.)
S. Pinker, Piękny styl. Przewodnik człowieka myślącego po sztuce pisania XXI wieku, Sopot 2016;
J. Tambor, Grzecznie i wyraźnie witam. Między szczegółem a ogólną tendencją, w: Grzeczność nie jest nauką łatwą ani małą, red. Jolanta Bloch i inni, Warszawa 2014;
P. Wallace, Wyzwiska i awantury. Psychologia agresji w sieci, w: tejże, Psychologia Internetu, przeł. T. Hornowski, Poznań 2005, s. 147-177;
|
W cyklu 2024:
Literatura podstawowa: E. Berne, W co grają ludzie. Psychologia stosunków międzyludzkich, przekł. P. Izdebski, Warszawa 1997; J. Bralczyk, W. Gruszczyński, K. Kłosińska, Wiem, co mówię, czyli o dobrej komunikacji, Bydgoszcz 2011, s. 61-97; D. Carnegie, Jak stać się doskonałym mówcą i rozmówcą, Warszawa 2012 (s. 97-122, 141-190); R. B. Cialdini, Wywieranie wpływu na ludzi: teoria i praktyka, przeł. B. Wojciszke, Gdańsk 1996 i nast., tu: rozdział I: Narzędzia wpływu i rozdział III: Zaangażowanie i konsekwencja; D. Doliński, Techniki wpływu społecznego, Warszawa 2005, tu: rozdz. 3: „Stopa w drzwiach”; E. Goffman, Rytuał interakcyjny, Warszawa 2006, tu rozdz.: Twarz: analiza rytualnych aspektów interakcji społecznej; E. Goffman Zachowania w miejscach publicznych. O społecznej organizacji zgromadzeń, Warszawa 2008, tu: rozdz. 1-2. M. Góralska, Piśmienność i rewolucja cyfrowa, Warszawa 2012; S. Grabias, Język w zachowaniach społecznych. Podstawy socjolingwistyki i logopedii, Lublin 2019 (rozdz. Społeczne uwarunkowania zachowań językowych, s. 207-279); https://repozytorium.uph.edu.pl/bitstream/handle/11331/2328/Grabias.Stanislaw_Jezyk_w_zachowaniach_spolecznych.pdf?sequence=1; I. Korzeniewska, Potrzeba komunikacji, „Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska” 2010, t. 28, z. 1 http://dlibra.umcs.lublin.pl/dlibra/doccontent?id=21685; M. R. Leary, Wywieranie wrażenia na innych: o sztuce autoprezentacji, przeł. A. i M. Kacmajor, Gdańsk 1999, tu: rozdział II – Taktyki; G. I. Nierenberg, Sztuka negocjacji, Warszawa 1998, s. 131-153, 201-246 P. Nowak, Parafrazowanie: narzędzie manipulacji i perswazji, w: Manipulacja w języku, red. P. Krzyżanowski i P. Nowak, Lublin 2004, s. 137-150; A. Panek, Język w przestrzeni internetu, „Przestrzeń Społeczna” 2016, nr 1; A. Schopenhauer, Erystyka. Sztuka prowadzenia sporów, przekł. T. Kotarbiński Warszawa 2007; K. Szymanek, Sztuka argumentacji. Słownik terminologiczny, Warszawa 2001 (hasła: Argument, Kompozycja, Perswazja); M. Tokarz, Argumentacja i perswazja, „Filozofia Nauki” 2002, t. 10, nr 3-4 J. Wasilewski, Retoryka dominacji, Warszawa 2006, tu: Dominacja w wymiarze niewerbalnym, s. 55-99; A. Wiszniewski, Sztuka mówienia, Katowice 2003 (s. 24-86). Literatura uzupełniająca: R. Błaut, Skuteczne negocjacje, Warszawa 1994; P. Gabrysiak, Rozwój cywilizacji informacyjnej, Warszawa, tu: Wstęp, http://www.gawrysiak.org/cyfrowarewolucja/cyfrowarewolucja-wstep.pdf; G. Królik, Autoprezentacja, Katowice 2002 (i nast.), tu: Kwestionariusz wizerunków autoprezentacyjnych oraz Kreowanie autowizerunku, s. 19-40; Z. Nęcki, Negocjacje w biznesie, Kraków 2000, rozdz. Cechy dobrego negocjatora; Ch. Perelman, Imperium retoryki. Retoryka i argumentacja, Warszawa 2002 (rozdz. VI: Techniki argumentacyjne, VII: Argumenty quasi-logiczne, VIII. Argumenty oparte na strukturze rzeczywistości, IX. Argumentacja przez przykład. Ilustracja i wzór. X. Analogia i metafora.) S. Pinker, Piękny styl. Przewodnik człowieka myślącego po sztuce pisania XXI wieku, Sopot 2016; M. Szczerba, V. Kamasa, Język blogów a normy poprawnościowe języka polskiego, Investigationes Linguisticae 2012, t. 26 https://repozytorium.amu.edu.pl/bitstream/10593/10036/1/Szczerbal-26.pdf; J. Tambor, Grzecznie i wyraźnie witam. Między szczegółem a ogólną tendencją, w: Grzeczność nie jest nauką łatwą ani małą, red. Jolanta Bloch i inni, Warszawa 2014; P. Wallace, Wyzwiska i awantury. Psychologia agresji w sieci, w: tejże, Psychologia Internetu, przeł. T. Hornowski, Poznań 2005, s. 147-177; |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: