Analiza dzieła literackiego - literatura romantyzmu 340-PS1-2ADR

Profil ogólnoakademicki.

Forma studiów: stacjonarne.

Rodzaj przedmiotu: obowiązkowy

Dziedzina i dyscyplina nauki: nauki humanistyczne, literaturoznawstwo.

Rok studiów /semestr: II rok studiów licencjackich, semestr III.

Wymagania wstępne: przedmioty historyczno- i teoretycznoliterackie realizowane w toku studiów (w cyklu poprzedzającym).

Liczba godzin: 15 (konwersatorium).

Metody dydaktyczne: analiza i interpretacja tekstu literackiego, streszczenie tez artykułu naukowego, dyskusja, praca w grupach (zadanie praktyczne), prezentacja ustna i pisemna, konsultacje indywidualne.

Punkty ECTS: 2.

Bilans nakładu pracy studenta:

- udział w zajęciach – 15 godz.
- praca indywidualna obejmująca przygotowanie do zajęć w formie ustnej i pisemnej - 45 godz.

Wskaźniki ilościowe nakładu pracy studenta:

- zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela: 15 godz. / 0,5 ECTS.

- zajęcia o charakterze praktycznym: 45 godz. / 1,5 ECTS.

Przedmiot realizuje cele modułu 10: "Historia literatury romantyzmu", którego jest integralną częścią (zob. informacje ogólne sylabusa). Zakres lektur obejmuje wybór utworów z literatury polskiego romantyzmu do roku 1840. Analiza tekstów literackich uwzględnia zarówno tradycję badawczą (kanon interpretacyjny), jak i najnowsze propozycje metodologiczne.

1. Romantyczny indywidualizm
A. Mickiewicz, Dziady, cz. I (Widowisko)
1. M. Piwińska, Tajemnica pierwszej części „Dziadów”, w: tejże, Wolny myśliwy. Osiem prób czytania Mickiewicza, Gdańsk 2003.
2. K. Sawicka, Fragment poza „Wielką Całością” – o nihilizmie I części „Dziadów” Adama Mickiewicza, w: Nihilizm i historia. Studia z literatury XIX i XX wieku, red. M. Sokołowski i J. Ławski, Białystok 2009.
3. M. Makaruk, Czy Mickiewicz planował napisać dramę? Kilka myśli o teatralności „Dziadów” części I, w: Narodziny romantyzmu w Polsce i na świecie, red. Z. Dambek-Giallelis, M. Junkiert, K. Trybuś, Poznań 2024, s. 91-108.

2. Powieść poetycka / regionalizm
1.S. Goszczyński, Zamek kaniowski, Białystok 2002, tu także wstęp H. Krukowskiej, Czarny romantyzm Goszczyńskiego, s. 5-60.
2. A. Kurska, Zamek romantyczny w kilku odsłonach, Kielce 2010, tu fragment o Zamku kaniowskim, s. 119-135.
Uzupełniająca:
M. Rudaś-Grodzka, Krajobrazy narodowe, w: tejże, Sfinks słowiański i mumia polska, Warszawa 2013.
3. Sonet / wzniosłość i orientalizm
1. A. Mickiewicz, Sonety krymskie
2. D. Zawadzka, O „Sonetach krymskich” Adama Mickiewicza, w: Mickiewicz. W 190-lecie urodzin, red. H. Krukowska, Białystok 1993.
3. Kowalczykowa, Pejzaż romantyczny, Kraków 1982, s. 7-25.
4. D. Skórczewski, Ekskluzja tubylców w tekście poety imperium? (Adam Mickiewicz, „Sonety krymskie”, w: tegoż, Teoria-literatura-dyskurs. Pejzaż postkolonialny, Lublin 2013.

Uzupełniająca:

1. W. Kubacki, Z Mickiewiczem na Krymie, Warszawa 1977, s. 44-61 (fragment o wzniosłości).

lub

3. Poezja, wyobraźnia, pamięć – Godzina myśli

1. J. Słowacki, Godzina myśli
2. E. Łubieniewska, Słowackiego „portret artysty z czasów młodości”, „Pamiętnik Literacki” 1988, z. 3.
3. M. Siwiec, Zatrzymany czas. „Godzina myśli” w zwierciadle romantycznych znieruchomień, w: Romantyzm i zatrzymany czas, Kraków 2009.

4. Ironia romantyczna
1. J. Słowacki, Balladyna
2. M. Janion, Obrona Balladyny, w: tejże, Odnawianie znaczeń, Kraków 1980.
3. W. Weintraub, „Balladyna”, czyli zabawa w Szekspira, w: tegoż, Od Reja do Boya, Warszawa 1977.
4. W. Szturc, Ironia – stan po destrukcji, w: tegoż, Dotkliwe przestrzenie. Studia o rytmach śmierci, Kraków 2015.

5. Wielka emigracja – o polityce i mistycyzmie
1. A. Mickiewicz, Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego.
2. A. Witkowska, Kultura samotnych mężczyzn, w: tejże, Cześć i skandale. O emigracyjnym doświadczeniu Polaków, Warszawa 1997.
3. Z. Stefanowska, Historia i profecja, Warszawa 1962, tu: Figuralny wykład historii; Profetyczny charakter „Ksiąg”
4.W. Weintraub, Mickiewicz – mistyczny polityk, w: tegoż, Mickiewicz – mistyczny polityk i inne studia o poecie, wybór i opr. Z. Stefanowska, Warszawa 1998, s. 13-51.

6. Cyprian Norwid – poeta pisma w wielkim mieście
1. C. K. Norwid, Vade-mecum
2. Cypriana Norwida kształt prawdy i miłości: analizy i interpretacje, Warszawa 1986, tu: wstęp S. Makowskiego.
3. Z. Stefanowska, Norwidowski romantyzm, „Pamiętnik Literacki” 1968, z. 4 lub w: tejże, Strona romantyków. Studia o Norwidzie, Lublin 1993.
4. M. Kuziak, Norwid i pejzaż nowoczesności. Wokół Paryża poety, „Studia Norwidiana” 2014, t. 32.
Uzupełniająca:
1. W. Rzońca, Norwid a romantyzm polski, Warszawa 2005, tu: Zakończenie

A. Mickiewicz, Dziady, cz. I (Widowisko)
M. Piwińska, Tajemnica pierwszej części „Dziadów”, w: tejże, Wolny myśliwy. Osiem prób czytania Mickiewicza, Gdańsk 2003.
M. Makaruk, Czy Mickiewicz planował napisać dramę? Kilka myśli o teatralności „Dziadów” części I, w: Narodziny romantyzmu w Polsce i na świecie, red. Z. Dambek-Giallelis, M. Junkiert, K. Trybuś, Poznań 2024, s. 91-108.
S. Goszczyński, Zamek kaniowski, Białystok 2002, tu także wstęp H. Krukowskiej, Czarny romantyzm Goszczyńskiego, s. 5-60.
A. Kurska, Zamek romantyczny w kilku odsłonach, Kielce 2010, tu fragment o Zamku kaniowskim, s. 119-135.
J. Słowacki, Balladyna
M. Janion, Obrona Balladyny, w: tejże, Odnawianie znaczeń, Kraków 1980.
W. Weintraub, „Balladyna”, czyli zabawa w Szekspira, w: tegoż, Od Reja do Boya, Warszawa 1977.
A. Mickiewicz, Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego.
A. Witkowska, Kultura samotnych mężczyzn, w: tejże, Cześć i skandale. O emigracyjnym doświadczeniu Polaków, Warszawa 1997.
Z. Stefanowska, Historia i profecja, Warszawa 1962, tu: Figuralny wykład historii; Profetyczny charakter „Ksiąg”
W. Weintraub, Mickiewicz – mistyczny polityk, w: tegoż, Mickiewicz – mistyczny polityk i inne studia o poecie, wybór i opr. Z. Stefanowska, Warszawa 1998, s. 13-51.
J. Słowacki, Sen srebrny Salomei, oprac. A. Kowalczykowa, Wrocław 2009 (BN) [wraz ze wstępem]
D. Skórczewski, „Sen srebrny Salomei”, czyli parada hybryd, „Pamiętnik Literacki” 2011, nr 1, s. 47-75.
M. Kuziak, „Sen srebrny Salomei” Słowackiego. Mapy tożsamości, w: Geografia Słowackiego, red. D. Siwicka, M. Zielińska, Warszawa 2012.
C. K. Norwid, Vade-mecum
Z. Stefanowska, Norwidowski romantyzm, „Pamiętnik Literacki” 1968, z. 4 lub w: tejże, Strona romantyków. Studia o Norwidzie, Lublin 1993.
M. Kuziak, Norwid i pejzaż nowoczesności. Wokół Paryża poety, „Studia Norwidiana” 2014, t. 32.

A. Mickiewicz, Dziady, cz. I (Widowisko)
M. Piwińska, Tajemnica pierwszej części „Dziadów”, w: tejże, Wolny myśliwy. Osiem prób czytania Mickiewicza, Gdańsk 2003.
M. Makaruk, Czy Mickiewicz planował napisać dramę? Kilka myśli o teatralności „Dziadów” części I, w: Narodziny romantyzmu w Polsce i na świecie, red. Z. Dambek-Giallelis, M. Junkiert, K. Trybuś, Poznań 2024, s. 91-108.
S. Goszczyński, Zamek kaniowski, Białystok 2002, tu także wstęp H. Krukowskiej, Czarny romantyzm Goszczyńskiego, s. 5-60.
A. Kurska, Zamek romantyczny w kilku odsłonach, Kielce 2010, tu fragment o Zamku kaniowskim, s. 119-135.
J. Słowacki, Balladyna
M. Janion, Obrona Balladyny, w: tejże, Odnawianie znaczeń, Kraków 1980.
W. Weintraub, „Balladyna”, czyli zabawa w Szekspira, w: tegoż, Od Reja do Boya, Warszawa 1977.
A. Mickiewicz, Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego.
A. Witkowska, Kultura samotnych mężczyzn, w: tejże, Cześć i skandale. O emigracyjnym doświadczeniu Polaków, Warszawa 1997.
Z. Stefanowska, Historia i profecja, Warszawa 1962, tu: Figuralny wykład historii; Profetyczny charakter „Ksiąg”
W. Weintraub, Mickiewicz – mistyczny polityk, w: tegoż, Mickiewicz – mistyczny polityk i inne studia o poecie, wybór i opr. Z. Stefanowska, Warszawa 1998, s. 13-51.
J. Słowacki, Sen srebrny Salomei, oprac. A. Kowalczykowa, Wrocław 2009 (BN) [wraz ze wstępem]
D. Skórczewski, „Sen srebrny Salomei”, czyli parada hybryd, „Pamiętnik Literacki” 2011, nr 1, s. 47-75.
M. Kuziak, „Sen srebrny Salomei” Słowackiego. Mapy tożsamości, w: Geografia Słowackiego, red. D. Siwicka, M. Zielińska, Warszawa 2012.
C. K. Norwid, Vade-mecum
Z. Stefanowska, Norwidowski romantyzm, „Pamiętnik Literacki” 1968, z. 4 lub w: tejże, Strona romantyków. Studia o Norwidzie, Lublin 1993.
M. Kuziak, Norwid i pejzaż nowoczesności. Wokół Paryża poety, „Studia Norwidiana” 2014, t. 32.

Ocena jest wystawiana na podstawie aktywności podczas zajęć oraz testu. Osoby najbardziej aktywne mogą zostać zwolnione z testu. Student może mieć jedną nieobecność, pozostałe są zaliczane podczas dyżuru prowadzącego.

Student może mieć jedną nieobecność, pozostałe są zaliczane podczas dyżuru prowadzącego.

Student może mieć jedną nieobecność, pozostałe są zaliczane podczas dyżuru prowadzącego.