Konwersatorium "Reportaż po 1945 roku" 340-PS2-1KON19

KA7_WG2 - Zna i rozumie zaawansowane metody analizy, interpretacji i wartościowania komunikatów właściwych dla tradycji badawczej w zakresie literaturoznawstwa i językoznawstwa.

KA7_WK1 - Posiada wiedzę o faktycznych i potencjalnych relacjach między rożnymi dyscyplinami naukowymi w ramach dziedziny nauk humanistycznych.

KA7_WGK1 - Definiuje pojęcia z zakresu analizy antropologicznej, teoretycznoliterackiej, historycznoliterackiej, na poziomie rozszerzonym, z uwzględnieniem kontekstów.

KA7_WGK2 - Posiada wiedzę o historycznych, funkcjonalnych, kompozycyjnych, stylistycznych aspektach dyskursu w komunikatach użytkowych, naukowych oraz artystycznych.

KA7_ UWKOU2 - Analizuje i kontekstowo interpretuje tekst (artystyczny i użytkowy) z uwzględnieniem aspektów: kulturowego, pragmatycznego, poznawczego, aksjologicznego, kompozycyjnego i stylistycznego, biorąc pod uwagę nowe osiągnięcia w zakresie literaturoznawstwa i językoznawstwa.

KA7_UWKOU3 - Potrafi sformułować syntetyczną wypowiedź pisemną i ustną z wykorzystaniem własnych poglądów, poglądów innych autorów z użyciem argumentacji i specjalistycznej terminologii.

KA7_UWKOU4 - Potrafi kierować zespołem badawczym, przygotować się do dyskusji, prowadzić debatę, sporządzić listę kwestii spornych w tradycji naukowej oraz dyskutować z użyciem specjalistycznej terminologii. Wykazuje się przy tym umiejętnością prezentacji informacji z użyciem zaawansowanych technik informacyjno-komunikacyjnych.

KA7_KKO3 - Uczestniczy w życiu kulturalnym, interesuje się aktualnymi wydarzeniami kulturalnymi, dostrzega powiązania rzeczywistości społeczno-politycznej z literaturą i językiem.

Sposoby weryfikacji: zaliczenie ustne, aktywność na zajęciach

Warunkiem zaliczenia przedmiotu jest obecność na zajęciach i czynny w nich udział, a także napisanie analizy i interpretacji wybranego tekstu. Dopuszczalna jest jedna nieobecność.

Skala ocen zgodna z regulaminem studiów.

1. Kapuściński R., To też jest prawda o Nowej Hucie, „Sztandar Młodych” 1955, nr 234.
2. Mularczyk A., Co się komu śni i inne historie, Warszawa 2015.
3. Szczygieł M., Niedziela, która zdarzyła się w środę [wydanie dowolne].
4. Lipiński P., Matys M., Niepowtarzalny urok likwidacji, Wołowiec 2018.
5. Łazarewicz, Nic osobistego. Sprawa Janusza Walusia, Katowice 2019.
6. Kopińska J., Czy Bóg wybaczy siostrze Bernadetcie? [wydanie dowolne].
7. Jagielski W., Wszystkie wojny Lary, Kraków 2015.

Dodatkowo:

U. Glensk, Historia słabych. Reportaż i życie w Dwudziestoleciu (1918-1939), Kraków 2014.
R. Kapuściński, Autoportret reportera, Kraków 2003.
R. Kapuściński, Cesarz (dowolne wydanie).
Literatura bez fikcji. Między sztuką a codziennością – w stronę nowej syntezy, t. 3, red. M. Hopfinger, Z. Ziątek, T. Żukowski, Warszawa 2018.
E. Pleszkun-Olejniczakowa, Reportaż: wokół pochodzenia, definicji i podziałów, Folia Litteraria Polonica 2005, nr 7/2, s. 3–27.
A. Rejter, Kształtowanie się gatunku reportażu podróżniczego w perspektywie stylistycznej i pragmatycznej, Katowice 2000.
Reportaż w dwudziestoleciu międzywojennym, red. K. Stępnik, M. Piechota, Lublin 2004.
J. Sztachelska, Reportaż. Z historii gatunku w wieku XIX, „Białostockie Studia Literaturoznawcze” 2013, nr 4, s. 153–170.
S. Burkot, Polskie podróżopisarstwo romantyczne, Warszawa 1988, s. 5–120.
K. Wolny-Zmorzyński, Andrzej Kozieł, Genologia dziennikarska, Studia Medioznawcze 2013, nr 5, s. 23–35.
E. Żyrek-Horodyska, Kartografowie codzienności. O przestrzeni (w) reportażu, Kraków 2019.
E. Żyrek-Horodyska, Reportaż literacki wobec literatury. Korzenie i teorie, Pamiętnik Literacki 2017, z. 4, s. 119–131.
Wybrane reportaże: Egona Erwina Kischa, Melchiora Wańkowicza, Ksawerego Pruszyńskiego, Wandy Melcer, Hanny Krall, Wojciecha Tochmana, Mariusza Szczygła, Wojciecha Jagielskiego, Jacka Hugo-Badera.

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu 340-PS2-1KON19 w USOSweb