Diagnoza i terapia osób z dysfunkcjami wzroku 340-SPE-1WZR
Terapia osób z dysfunkcjami wzroku to proces wspomagania osób z różnymi stopniami uszkodzenia wzroku w różnych obszarach życia codziennego. Zagadnienia: Podstawowe definicje i klasyfikacje niewidzenia i słabowzroczności. Przyczyny i skutki uszkodzeń wzroku. Funkcjonowanie psychospołeczne osób z uszkodzonym wzrokiem. Diagnoza funkcjonalna wzroku. Metody stymulacji wzroku. Orientacja przestrzenna i samodzielne poruszanie się. Nauka czynności życia codziennego. Pisma Braille’a i rysunek wypukły. Nowoczesne technologie w terapii osób z dysfunkcjami wzroku.
Rodzaj przedmiotu
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
SPN7_WG1, ma pogłębioną wiedzę w zakresie anatomii, fizjologii i patofizjologii układu nerwowego oraz narządów niezbędnych do odbioru i wytwarzania mowy
Sposób weryfikacji: odpowiedź ustna
SPN7_WG2, ma pogłębioną wiedzę z zakresu neurobiologii, psychiatrii oraz społecznych i kulturowych uwarunkowań rozwoju mowy i języka
Sposób weryfikacji: odpowiedź ustna
SPN7_WG3, ma pogłębioną wiedzę na temat zaburzeń mowy oraz komunikacji językowej
Sposób weryfikacji: odpowiedź ustna
SPN7_WG4, ma pogłębioną wiedzę z zakresu prowadzenia diagnozy i terapii eurologopedycznej oraz profilaktyki i interwencji w zakresie nabywania i zaburzeń mowy i komunikacji u różnych wiekowo pacjentów
Sposób weryfikacji: odpowiedź ustna
SPN7_WG5, posiada wiedzę na temat jednostek nozologicznych i ujętych w ICD-10 i ICD-11 oraz DSM-V oraz zespołów zaburzeń, w ramach których współwystępują zaburzenia mowy oraz komunikacji językowej; zna ich symptomatologię, diagnostykę i procedury terapeutyczne
Sposób weryfikacji: odpowiedź ustna
SPN7_WG7, alternatywne i wspomagające metody komunikacji oraz technologie z tym związane
Sposób weryfikacji: zadanie przedmiotowe
SPN7_WK2, zna zasady relacji i interakcji terapeutycznej z osobą z zaburzeniami mowy i komunikacji oraz opiekunem pacjenta
Sposób weryfikacji: ćwiczenia praktyczne
SPN7_UW2, dokonać analizy i interpretacji specjalistycznej dokumentacji medycznej, psychologicznej, pedagogicznej i innej, przydatnej do rozpoznania zaburzeń mowy i komunikacji
Sposób weryfikacji: ćwiczenia praktyczne
SPN7_UW4, ocenić stan i rozwój psychomotoryczny/aktywność ruchową oraz aktywność językową pacjentów w różnym wieku (niemowlę, dziecko, pacjent dorosły)
Sposób weryfikacji: ćwiczenia praktyczne
SPN7_UK2, współpracować w zespole interdyscyplinarnym
Sposób weryfikacji: zadanie zespołowe
SPN7_UO1, wprowadzić i rozwijać wybrane systemy AAC lub technologie ułatwiające komunikację osobom z zaburzeniami mowy i komunikacji werbalnej
Sposób weryfikacji: zadanie przedmiotowe
SPN7_UO2, nawiązać relację terapeutyczną z pacjentem z zaburzeniami mowy i komunikacji w różnym wieku oraz jego opiekunem
Sposób weryfikacji: ćwiczenia praktyczne
SPN7_KK1, ma świadomość własnych ograniczeń i potrafi ocenić sytuacje, w których należy poszukać wsparcia innych specjalistów
Sposób weryfikacji: samoocena Słuchacza
SPN7_KO1, przestrzegania zasad bezpieczeństwa i higieny pracy swojej oraz osób, z którymi współpracuje oraz opiekunów pacjentów
Sposób weryfikacji: samoocena Słuchacza
SPN7_KR1 dbania o własny rozwój i rozumie potrzebę stałego dokształcania się
Sposób weryfikacji: analiza wypowiedzi Słuchacza
Kryteria oceniania
Zaliczenie zajęć na podstawie obecności na wykładach oraz odpowiedzi ustnej.
Zaliczeniem ćwiczeń będzie:
- ocena aktywności studenta na zajęciach,
- ocena pracy indywidualnej.
Ilość punktów wymagana do zaliczenia przedmiotu: 51% maksymalnej liczby punktów możliwych do zdobycia za wykonanie zadań przewidzianych w trakcie realizacji przedmiotu.
Punktacja:
91% -100% bdb
81% - 90% db+
71% - 80% db
61% - 70 % dst+
51% - 60% dst
50 % - ndst
Literatura
1. S. Jakubowski (red.), Poradnik dydaktyczny dla nauczycieli realizujących podstawę programową w zakresie szkoły podstawowej i gimnazjum z uczniami niewidomymi i słabowidzącymi, Wyd. Ministerstwo Edukacji Narodowej, Warszawa 2001.
2. T. Majewski, Poradnik metodyczny dla nauczycieli pracujących z dziećmi z uszkodzonym wzrokiem w systemie integracyjnym, Wyd. Ministerstwo Edukacji Narodowej, Warszawa 1997.
3. W. Utnik, A. Lisowska, E. Sękowska (red.), Jak pomóc dzieciom słabowidzącym? Poradnik dla rodziców, nauczycieli i studentów, Wyd. Poli ART studio, Lublin 1995.
4. G. Walczak, Stymulacja umiejętności widzenia słabo widzących dzieci, WSiP, Warszawa 1998.
5. R. Walthers, Tyflopedagogika, Wyd. Pedagogika GWP, Gdańsk 2007.
6. J. Pilecki, M. Kozłowski (red.), Rehabilitacja oraz edukacja dzieci i młodzieży z dysfunkcjami narządu wzroku, Kraków 1999.
7. M.Walkiewicz-Krutak (2023). Wczesne wspomaganie rozwoju dzieci i wsparcie rodziny, Warszawa: Wydawnictwo APS.
8. K. Czerwińska, (red.) (2015), Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka z niepełnosprawnością wzroku – w kręgu diagnozy i terapii, Warszawa: Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej.
9. G. Walczak, (red.) (2005), Wczesne wspomaganie rozwoju dzieci z uszkodzonym wzrokiem, Warszawa: Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu.
10. M. Walkiewicz, (2005), Model programu wspomagania rozwoju widzenia dzieci z zaburzeniami widzenia, Szkoła Specjalna nr 2, s. 126-137.
11. S. Kotowski, (2008), Przewodnik po problematyce osób niewidmych i słabo widzących, Warszawa.
12. K. Czerwińska, M. Paplińska, M. Walkiewicz-Krutak, (red.) (2015), Tyflopedagogika wobec współczesnej przestrzeni edukacyjno-rehablitacyjnej, Warszawa: Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: