Kultura żywego słowa 340-TP1-2KZS

Profil studiów – ogólnoakademicki
forma studiów – stacjonarne
rodzaj przedmiotu – obowiązkowy
dziedzina: nauki humanistyczne, dyscyplina: literaturoznawstwo
rok studiów/sem. – rok II / sem. III
wymagania wstępne: brak
liczba godzin zajęć dydaktycznych: 30 godzin, konwersatorium
metody dydaktyczne – elementy wykładu, dyskusja problemowa, ćwiczenia warsztaowe
punkty ECTS – 2
bilans nakładu pracy studenta – udział w zajęciach 30 godz., przygotowanie do zajęć i zaliczenia: 30 godz. Razem: 60 godzin, co odpowiada 2 pkt. ECTS.
wskaźniki ilościowe – nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30 godzin, co odpowiada 1 pkt. ECTS oraz nakład pracy studenta, który nie wymaga bezpośredniego udziału nauczyciela 30 godz., co odpowiada 1 pkt. ECTS.

Profil studiów – ogólnoakademicki
forma studiów – stacjonarne
rodzaj przedmiotu – obowiązkowy
dziedzina: nauki humanistyczne, dyscyplina: literaturoznawstwo
rok studiów/sem. – rok II / sem. III
wymagania wstępne: brak
liczba godzin zajęć dydaktycznych: 30 godzin, konwersatorium
metody dydaktyczne – elementy wykładu, dyskusja problemowa, ćwiczenia warsztaowe
punkty ECTS – 2
bilans nakładu pracy studenta – udział w zajęciach 30 godz., przygotowanie do zajęć i zaliczenia: 30 godz. Razem: 60 godzin, co odpowiada 2 pkt. ECTS.
wskaźniki ilościowe – nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30 godzin, co odpowiada 1 pkt. ECTS oraz nakład pracy studenta, który nie wymaga bezpośredniego udziału nauczyciela 30 godz., co odpowiada 1 pkt. ECTS.

Literatura obowiązkowa:
Arystoteles, Retoryka, Warszawa 2004;
E. Berne, W co grają ludzie. Psychologia stosunków międzyludzkich, przekł. P. Izdebski, Warszawa 1997 (cz. I. Analiza gier, s. 7-50);
D. Carnegie, Jak stać się doskonałym mówcą i rozmówcą, Warszawa 2012 (s. 97-122, 141-190);
M. Dłuska, Prozodia języka polskiego (wyd. 2), Warszawa 1976;
W. Kochański, O Koszutska, Z. Listkiewicz, Sekrety żywego słowa. Poradnik dla recytatorów, Warszawa 1975;
J. Kram J., Zarys kultury żywego słowa, Warszawa 1996;
L. Katarynczuk-Mania, Głos jako medium. Zacznij do emisji głosu, w: Emisja głosu w przestrzeni terapeutycznej i artystycznej, Zielona Góra 2020;
M. Marcjanik, Współczesna etykieta językowa – zmierzch wartości?, „Studia Medioznawcze" 2015, nr 4 https://studiamedioznawcze.pl/Numery/2015_4_63/marcjanik.pdf;
T. Mazepa, Sztuka mówienia. Podstawy emisji głosu dla studentów pedagogiki i i kierunków pokrewnych, Rzeszów 2015.
M. Mikuta, Kultura żywego słowa, Częstochowa 2001;
M. Oczkoś M., Sztuka mówienie bez bełkotania i faflunienia, Warszawa 2015;
W. Ong, Oralność i piśmienność. Słowo poddane technologii, Warszawa 2011;
L. Pszczołowska, Instrumentacja dźwiękowa, Wrocław 1977;
B. Toczyska, Elementarne ćwiczenia dykcji, Gdańsk 2013.
A. Walencik-Topiłko, Głos jako narzędzie materiały do ćwiczeń emisji głosu dla osób pracujących głosem i nad głosem, 2017.
A. Wiszniewski, Sztuka mówienia, Katowice 2003 (s. 24-86);
.
Literatura uzupełniająca:
R. B. Cialdini, Wywieranie wpływu na ludzi: teoria i praktyka, przeł. B. Wojciszke, Gdańsk 1996 i nast., tu: rozdział I: Narzędzia wpływu i rozdział III: Zaangażowanie i konsekwencja;
S. Diamond, Zdobądź więcej, przekł. M. Apps, Kraków 2012;
M. Dłuska, Próba teorii wiersza polskiego, Kraków 1980, s. 64-113;
J. Korpanty, O niektórych zjawiskach z zakresu instrumentacji dźwiękowej w „Panu Tadeuszu” Adama Mickiewicza, „Nowy Filomata” 3, 2002, s. 223-236;
M. Kotlarczyk: Sztuka żywego słowa: dykcja, ekspresja, magia, Lublin 2010;
A. Kuchta, Zaklęcia, tabu i zaklinania – w jaki sposób język tworzy świat? Rola magii językowej w społecznościach pierwotnych, https://ruj.uj.edu.pl/xmlui/bitstream/handle/item/44762/AKuchta_Zaklecia_tabu_i_zaklinania.pdf?sequence=2&isAllowed=y;
S. Prygoń, Interpretacja. Mówię, czytam, wygłaszam, Warszawa 2007;
L. Pszczołowska, Wiersz polski. Zarys historyczny, Wrocław 1997;
K. Szymanek, Sztuka argumentacji. Słownik terminologiczny, Warszawa 2001 (hasła: Argument, Kompozycja, Perswazja).

Literatura obowiązkowa:
Arystoteles, Retoryka, Warszawa 2004;
E. Berne, W co grają ludzie. Psychologia stosunków międzyludzkich, przekł. P. Izdebski, Warszawa 1997 (cz. I. Analiza gier, s. 7-50);
D. Carnegie, Jak stać się doskonałym mówcą i rozmówcą, Warszawa 2012 (s. 97-122, 141-190);
M. Dłuska, Prozodia języka polskiego (wyd. 2), Warszawa 1976;
W. Kochański, O Koszutska, Z. Listkiewicz, Sekrety żywego słowa. Poradnik dla recytatorów, Warszawa 1975;
J. Kram J., Zarys kultury żywego słowa, Warszawa 1996;
L. Katarynczuk-Mania, Głos jako medium. Zacznij do emisji głosu, w: Emisja głosu w przestrzeni terapeutycznej i artystycznej, Zielona Góra 2020;
M. Marcjanik, Współczesna etykieta językowa – zmierzch wartości?, „Studia Medioznawcze" 2015, nr 4 https://studiamedioznawcze.pl/Numery/2015_4_63/marcjanik.pdf;
T. Mazepa, Sztuka mówienia. Podstawy emisji głosu dla studentów pedagogiki i i kierunków pokrewnych, Rzeszów 2015.
M. Mikuta, Kultura żywego słowa, Częstochowa 2001;
M. Oczkoś M., Sztuka mówienie bez bełkotania i faflunienia, Warszawa 2015;
W. Ong, Oralność i piśmienność. Słowo poddane technologii, Warszawa 2011;
L. Pszczołowska, Instrumentacja dźwiękowa, Wrocław 1977;
B. Toczyska, Elementarne ćwiczenia dykcji, Gdańsk 2013.
A. Walencik-Topiłko, Głos jako narzędzie materiały do ćwiczeń emisji głosu dla osób pracujących głosem i nad głosem, 2017.
A. Wiszniewski, Sztuka mówienia, Katowice 2003 (s. 24-86);
.
Literatura uzupełniająca:
R. B. Cialdini, Wywieranie wpływu na ludzi: teoria i praktyka, przeł. B. Wojciszke, Gdańsk 1996 i nast., tu: rozdział I: Narzędzia wpływu i rozdział III: Zaangażowanie i konsekwencja;
S. Diamond, Zdobądź więcej, przekł. M. Apps, Kraków 2012;
M. Dłuska, Próba teorii wiersza polskiego, Kraków 1980, s. 64-113;
J. Korpanty, O niektórych zjawiskach z zakresu instrumentacji dźwiękowej w „Panu Tadeuszu” Adama Mickiewicza, „Nowy Filomata” 3, 2002, s. 223-236;
M. Kotlarczyk: Sztuka żywego słowa: dykcja, ekspresja, magia, Lublin 2010;
A. Kuchta, Zaklęcia, tabu i zaklinania – w jaki sposób język tworzy świat? Rola magii językowej w społecznościach pierwotnych, https://ruj.uj.edu.pl/xmlui/bitstream/handle/item/44762/AKuchta_Zaklecia_tabu_i_zaklinania.pdf?sequence=2&isAllowed=y;
S. Prygoń, Interpretacja. Mówię, czytam, wygłaszam, Warszawa 2007;
L. Pszczołowska, Wiersz polski. Zarys historyczny, Wrocław 1997;
K. Szymanek, Sztuka argumentacji. Słownik terminologiczny, Warszawa 2001 (hasła: Argument, Kompozycja, Perswazja).