Trening umiejętności wychowawczych 380-DN5-4XADF

Student zna:
KA7_WG6 – metodykę wykonywania zadań– normy, procedury i dobre praktyki stosowane w wychowaniu przedszkolnym i edukacji wczesnoszkolnej;

KA7_WK4 – procesy komunikacji społecznej oraz ich prawidłowości i zakłócenia;

Student potrafi:
KA7_UO3 – identyfikować spontaniczne zachowania dzieci lub uczniów jako sytuacje wychowawczo-dydaktyczne i wykorzystywać je w procesie edukacji oraz realizacji celów terapeutycznych;

Student jest gotów do:
KA7_KK2 – budowania relacji opartej na wzajemnym zaufaniu między wszystkimi podmiotami procesu wychowania i kształcenia, w tym rodzicami lub opiekunami dziecka lub ucznia, oraz włączania ich
w działania sprzyjające efektywności edukacyjnej;

KA7_KO2 – porozumiewania się z osobami pochodzącymi z różnych środowisk i o różnej kondycji emocjonalnej, dialogowego rozwiązywania konfliktów oraz tworzenia dobrej atmosfery dla komunikacji
w grupie przedszkolnej i klasie szkolnej oraz poza nimi;

KA7_KR1 – posługiwania się uniwersalnymi zasadami i normami etycznymi w działalności zawodowej, kierując się szacunkiem dla każdego człowieka;

Sposoby weryfikowania efektów kształcenia: ocena zadań (prezentacji, projektów) wykonanych przez studentów, aktywności na zajęciach, obserwacja studentów podczas zajęć, konwersacja ze studentami, samoocena studentów.

Forma zaliczenia przedmiotu: zaliczenie na ocenę

Zajęcia realizowane za pomocą metod: wykład, dyskusja, rozmowa, pogadanka, pokaz, metoda projektu, metody praktyczne, praca z tekstem, gry dydaktyczne.

Kryteria oceniania:
-obecność na zajęciach (dopuszczalna nieusprawiedliwiona nieobecność na jednych zajęciach, pozostałe nieobecności należy zaliczyć podczas konsultacji do dwóch tygodni od daty nieobecności, przy czym nie więcej niż 50% godzin nieobecności umożliwia zaliczenie przedmiotu),
- aktywność i przygotowanie do zajęć,
- opracowanie studium przypadku.

Gaś Z. (red.) (1995), Psychologia wychowawcza stosowana. Lublin: UMCS .
Cytowska B., Wilczura B. (red.) (2005), Dziecko z zaburzeniami w rozwoju. Konteksty diagnostyczne i terapeutyczne. Kraków: Impuls.
Jędrzejko M., Taper A., Kozłowski T. (2020). Cyberzaburzenia. Cyberuzależnienia. VonVelke
Kołakowski A., Pisula A. (2011). Sposób na trudne dziecko. Przyjazna terapia behawioralna. Gdańsk: GWP
Kozak S. (2007), Patologie wśród dzieci i młodzieży. Leczenie i profilaktyka. Wyd. DIFIN
Trempała J. (red.) (2011), Psychologia rozwoju człowieka. Warszawa: PWN.
Wethacz J. (2017), Problematyka identyfikacji z płcią w okresie dzieciństwa i adolescencji: transseksualność. W: Turska D., Szepietowska E.M., Sprawka M. (red.), Konteksty cierpienia. Wyd. UMCS

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu 380-DN5-4XADF w USOSweb