Diagnostyka pedagogiczna 380-DS5-4DPD

Wykład i ćwiczenia obejmują nabycie wiedzy w zakresie rozpoznawania i opisu interesujących diagnostę stanów rzeczy
(tzn. stawianiem trafnych i rzetelnych diagnoz na użytek wychowania i opieki) za pomocą odpowiednich metod, technik i narzędzi
badawczych, ich ocenę i interpretację. Celem zaprojektowania oddziaływania zapobiegawczego (profilaktycznego) lub korekcyjnego jak
też podjęcia adekwatnych form wsparcia i pomocy.

Wykład i ćwiczenia obejmują nabycie wiedzy w zakresie rozpoznawania i opisu interesujących diagnostę stanów rzeczy
(tzn. stawianiem trafnych i rzetelnych diagnoz na użytek wychowania i opieki) za pomocą odpowiednich metod, technik i narzędzi
badawczych, ich ocenę i interpretację. Celem zaprojektowania oddziaływania zapobiegawczego (profilaktycznego) lub korekcyjnego jak
też podjęcia adekwatnych form wsparcia i pomocy.

Wykład i ćwiczenia obejmują nabycie wiedzy w zakresie rozpoznawania i opisu interesujących diagnostę stanów rzeczy
(tzn. stawianiem trafnych i rzetelnych diagnoz na użytek wychowania i opieki) za pomocą odpowiednich metod, technik i narzędzi
badawczych, ich ocenę i interpretację. Celem zaprojektowania oddziaływania zapobiegawczego (profilaktycznego) lub korekcyjnego jak
też podjęcia adekwatnych form wsparcia i pomocy.

Literatura podstawowa:
Ewa Wysocka, Diagnostyka pedagogiczna. Nowe obszary i rozwiązania, Impuls, Kraków 2013.
Ewa Wysocka, Diagnoza w resocjalizacji, PWN, Warszawa 2008.
Ewa Wysocka, Diagnoza pozytywna w resocjalizacji. Model teoretyczny i metodologiczny, Wyd. UŚ, Katowice 2015
Ewa Wysocka, Diagnoza pozytywna w resocjalizacji. Warsztat diagnostyczny pedagoga praktyka, Wyd. UŚ, Katowice 2019.
Maria Deptuła (red.) Diagnostyka pedagogiczna i profilaktyka w szkole i środowisku lokalnym, Bydgoszcz 2006.
Jarosz E., Wybrane obszary diagnozowania pedagogicznego.; 2006
Kawula S. , Człowiek w relacjach socjopedagogicznych; Toruń 1999
Kmiecik-Baran K., Młodzież i przemoc. Mechanizmy socjologiczno-psychologiczne. Warszawa 1999
Lepalczyk I., (red) Elementy diagnostyki pedagogicznej. Warszawa 1987
Łobocki M., Metody badań pedagogicznych. Kraków 2000
Nalaskowski S., Metody badań i diagnozowania w edukacji; Toruń 2000
Palka S., Diagnozowanie w działalności dydaktyczno-wychowawczej nauczycieli., W: Edukacja jutra. XI Tatrzańskie seminarium naukowe.
(red) F. Berezyński, K. Denek Szczecin 2005
Marta Guziuk-Tkacz, Badania diagnostyczne w pedagogice i psychopedagogice, Zak, Warszawa 2011.
Pospiszyl K., Resocjalizacja nieletnich. Doświadczenia i koncepcje. Warszawa 1990
Pytka L., Pedagogika resocjalizacyjna. Wybrane zagadnienia teoretyczne, diagnostyczne i metodyczne. Warszawa 2000
Tomczak J., Kwestionariusz diagnozy i narzędzia badawcze w terapii pedagogicznej. 2005
Sujak-Lesz K., (red) Edukacja elementarna a diagnoza pedagogiczna. 2002
Spionek H., Zaburzenia rozwoju uczniów a niepowodzenia szkolne. Warszawa 1973
Wigocka-Okoń B., Gotowość szkolna dzieci 6 letnich. Warszawa 2003
J. Nikitorowicz ,K. Sawicki, T. Bajkowski (red.):Współczesne dylematy diagnostyczne i metodyczne w opiece i wychowaniu. Olecko 2003
S. Ziemski: Problemy dobrej diagnozy. Warszawa
S. Kawula ,Z .Dąbrowski ,M. Gałaś: Diagnozowanie potrzeb opiekuńczych i kulturalnych środowiska. Toruń 1980
Literatura uzupełniająca
G. Krasowicz-Kupis: Psychologia dysleksji. Warszawa 2008
E. Górniewicz: Trudności w czytaniu i pisaniu u dzieci. Olsztyn 2000
H. Sęk: Metody projekcyjne. Tradycja i współczesność. Poznań 1984.
S. Palka: Orientacje w metodologii badań pedagogicznych. Kraków 1998
J. Mickiewicz: Jedynka z ortografii- rozpoznawanie dysleksji, dysortografii i dysgrafii starszym wieku szkolnym. Toruń 1998.
M. Stierlin,I.Rucker- Embden,N.Wetzel,M.Wirsching: Pierwszy wywiad z rodziną. Gdańsk 1999M. Łopatkowa: Jak pracować z dzieckiem i
rodziną zagrożoną. Warszawa 1983
A. Frydrychowicz: Rysunek rodziny. Projekcyjna metoda badania stosunków rodzinnych. Warszawa 1996.
W .Socha: Wybrane problemy z diagnostyki i organizacji środowiska wychowawczego. Lublin 1984
T .Pilch, I .Lepalczyk (red.):Pedagogika społeczna. Człowiek w zmieniającym się świecie. Warszawa 1995
G .Gajewska: Problemy- dylematy wynikające z teorii potrzeb dla teorii i praktyki opieki nad dzieckiem. Zielona Góra 1997
B .Kaja: Zarys terapii dziecka. Metody psychologicznej i pedagogicznej pomocy wspomagającej rozwój dziecka. Bydgoszcz 2001.
A .Kozłowska: Znaczenie relacji rodzinnych dla pozytywnego rozwoju dziecka. Diagnoza i terapia. Warszawa 2000.

Z zakresu projektowania uniwersalnego:
• Ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (Dz. U. 2019 poz. 1696)
• Norma ISO 21542:2011 Building construction – Accessibility and usability of the built environment
• „Standardy dostępności dla polityki spójności 2014 – 2020”. Załącznik nr 2 Standardy dostępności dla polityki spójności 2014-2020
dotyczące takich obszarów jak: cyfryzacja, transport, architektura, edukacja, szkolenia, informacja i promocja wydany przez Ministerstwo
Inwestycji i Rozwoju. Warszawa, 11.04.2018. Dostęp online:
http://www.funduszeeuropejskie.gov.pl/media/55001/Zalacznik_nr_2_do_Wytycznych_w_zakresie_rownosci_zatwiedzone_050418.pdf
• „Włącznik projektowanie bez barier”. Kamil Kowalski, Fundacja Integracja. Warszawa, wydanie 11.2017. Dostęp online:
http://www.integracja.org/wp-content/uploads/2017/12/W%C5%82%C4%85cznik-projketowanie-bez-barier.pdf
Efekty kształcenia/Efekty uczenia się: Należy wskazać kierunkowe efekty kształcenia/efekty uczenia się zakładane do realizacji w
ramach danego przedmiotu.

Literatura podstawowa:
Ewa Wysocka, Diagnostyka pedagogiczna. Nowe obszary i rozwiązania, Impuls, Kraków 2013.
Ewa Wysocka, Diagnoza w resocjalizacji, PWN, Warszawa 2008.
Ewa Wysocka, Diagnoza pozytywna w resocjalizacji. Model teoretyczny i metodologiczny, Wyd. UŚ, Katowice 2015
Ewa Wysocka, Diagnoza pozytywna w resocjalizacji. Warsztat diagnostyczny pedagoga praktyka, Wyd. UŚ, Katowice 2019.
Maria Deptuła (red.) Diagnostyka pedagogiczna i profilaktyka w szkole i środowisku lokalnym, Bydgoszcz 2006.
Jarosz E., Wybrane obszary diagnozowania pedagogicznego.; 2006
Kawula S. , Człowiek w relacjach socjopedagogicznych; Toruń 1999
Kmiecik-Baran K., Młodzież i przemoc. Mechanizmy socjologiczno-psychologiczne. Warszawa 1999
Lepalczyk I., (red) Elementy diagnostyki pedagogicznej. Warszawa 1987
Łobocki M., Metody badań pedagogicznych. Kraków 2000
Nalaskowski S., Metody badań i diagnozowania w edukacji; Toruń 2000
Palka S., Diagnozowanie w działalności dydaktyczno-wychowawczej nauczycieli., W: Edukacja jutra. XI Tatrzańskie seminarium naukowe.
(red) F. Berezyński, K. Denek Szczecin 2005
Marta Guziuk-Tkacz, Badania diagnostyczne w pedagogice i psychopedagogice, Zak, Warszawa 2011.
Pospiszyl K., Resocjalizacja nieletnich. Doświadczenia i koncepcje. Warszawa 1990
Pytka L., Pedagogika resocjalizacyjna. Wybrane zagadnienia teoretyczne, diagnostyczne i metodyczne. Warszawa 2000
Tomczak J., Kwestionariusz diagnozy i narzędzia badawcze w terapii pedagogicznej. 2005
Sujak-Lesz K., (red) Edukacja elementarna a diagnoza pedagogiczna. 2002
Spionek H., Zaburzenia rozwoju uczniów a niepowodzenia szkolne. Warszawa 1973
Wigocka-Okoń B., Gotowość szkolna dzieci 6 letnich. Warszawa 2003
J. Nikitorowicz ,K. Sawicki, T. Bajkowski (red.):Współczesne dylematy diagnostyczne i metodyczne w opiece i wychowaniu. Olecko 2003
S. Ziemski: Problemy dobrej diagnozy. Warszawa
S. Kawula ,Z .Dąbrowski ,M. Gałaś: Diagnozowanie potrzeb opiekuńczych i kulturalnych środowiska. Toruń 1980
Literatura uzupełniająca
G. Krasowicz-Kupis: Psychologia dysleksji. Warszawa 2008
E. Górniewicz: Trudności w czytaniu i pisaniu u dzieci. Olsztyn 2000
H. Sęk: Metody projekcyjne. Tradycja i współczesność. Poznań 1984.
S. Palka: Orientacje w metodologii badań pedagogicznych. Kraków 1998
J. Mickiewicz: Jedynka z ortografii- rozpoznawanie dysleksji, dysortografii i dysgrafii starszym wieku szkolnym. Toruń 1998.
M. Stierlin,I.Rucker- Embden,N.Wetzel,M.Wirsching: Pierwszy wywiad z rodziną. Gdańsk 1999M. Łopatkowa: Jak pracować z dzieckiem i
rodziną zagrożoną. Warszawa 1983
A. Frydrychowicz: Rysunek rodziny. Projekcyjna metoda badania stosunków rodzinnych. Warszawa 1996.
W .Socha: Wybrane problemy z diagnostyki i organizacji środowiska wychowawczego. Lublin 1984
T .Pilch, I .Lepalczyk (red.):Pedagogika społeczna. Człowiek w zmieniającym się świecie. Warszawa 1995
G .Gajewska: Problemy- dylematy wynikające z teorii potrzeb dla teorii i praktyki opieki nad dzieckiem. Zielona Góra 1997
B .Kaja: Zarys terapii dziecka. Metody psychologicznej i pedagogicznej pomocy wspomagającej rozwój dziecka. Bydgoszcz 2001.
A .Kozłowska: Znaczenie relacji rodzinnych dla pozytywnego rozwoju dziecka. Diagnoza i terapia. Warszawa 2000.

Z zakresu projektowania uniwersalnego:
• Ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (Dz. U. 2019 poz. 1696)
• Norma ISO 21542:2011 Building construction – Accessibility and usability of the built environment
• „Standardy dostępności dla polityki spójności 2014 – 2020”. Załącznik nr 2 Standardy dostępności dla polityki spójności 2014-2020
dotyczące takich obszarów jak: cyfryzacja, transport, architektura, edukacja, szkolenia, informacja i promocja wydany przez Ministerstwo
Inwestycji i Rozwoju. Warszawa, 11.04.2018. Dostęp online:
http://www.funduszeeuropejskie.gov.pl/media/55001/Zalacznik_nr_2_do_Wytycznych_w_zakresie_rownosci_zatwiedzone_050418.pdf
• „Włącznik projektowanie bez barier”. Kamil Kowalski, Fundacja Integracja. Warszawa, wydanie 11.2017. Dostęp online:
http://www.integracja.org/wp-content/uploads/2017/12/W%C5%82%C4%85cznik-projketowanie-bez-barier.pdf
Efekty kształcenia/Efekty uczenia się: Należy wskazać kierunkowe efekty kształcenia/efekty uczenia się zakładane do realizacji w
ramach danego przedmiotu.

Literatura podstawowa:
Ewa Wysocka, Diagnostyka pedagogiczna. Nowe obszary i rozwiązania, Impuls, Kraków 2013.
Ewa Wysocka, Diagnoza w resocjalizacji, PWN, Warszawa 2008.
Ewa Wysocka, Diagnoza pozytywna w resocjalizacji. Model teoretyczny i metodologiczny, Wyd. UŚ, Katowice 2015
Ewa Wysocka, Diagnoza pozytywna w resocjalizacji. Warsztat diagnostyczny pedagoga praktyka, Wyd. UŚ, Katowice 2019.
Maria Deptuła (red.) Diagnostyka pedagogiczna i profilaktyka w szkole i środowisku lokalnym, Bydgoszcz 2006.
Jarosz E., Wybrane obszary diagnozowania pedagogicznego.; 2006
Kawula S. , Człowiek w relacjach socjopedagogicznych; Toruń 1999
Kmiecik-Baran K., Młodzież i przemoc. Mechanizmy socjologiczno-psychologiczne. Warszawa 1999
Lepalczyk I., (red) Elementy diagnostyki pedagogicznej. Warszawa 1987
Łobocki M., Metody badań pedagogicznych. Kraków 2000
Nalaskowski S., Metody badań i diagnozowania w edukacji; Toruń 2000
Palka S., Diagnozowanie w działalności dydaktyczno-wychowawczej nauczycieli., W: Edukacja jutra. XI Tatrzańskie seminarium naukowe.
(red) F. Berezyński, K. Denek Szczecin 2005
Marta Guziuk-Tkacz, Badania diagnostyczne w pedagogice i psychopedagogice, Zak, Warszawa 2011.
Pospiszyl K., Resocjalizacja nieletnich. Doświadczenia i koncepcje. Warszawa 1990
Pytka L., Pedagogika resocjalizacyjna. Wybrane zagadnienia teoretyczne, diagnostyczne i metodyczne. Warszawa 2000
Tomczak J., Kwestionariusz diagnozy i narzędzia badawcze w terapii pedagogicznej. 2005
Sujak-Lesz K., (red) Edukacja elementarna a diagnoza pedagogiczna. 2002
Spionek H., Zaburzenia rozwoju uczniów a niepowodzenia szkolne. Warszawa 1973
Wigocka-Okoń B., Gotowość szkolna dzieci 6 letnich. Warszawa 2003
J. Nikitorowicz ,K. Sawicki, T. Bajkowski (red.):Współczesne dylematy diagnostyczne i metodyczne w opiece i wychowaniu. Olecko 2003
S. Ziemski: Problemy dobrej diagnozy. Warszawa
S. Kawula ,Z .Dąbrowski ,M. Gałaś: Diagnozowanie potrzeb opiekuńczych i kulturalnych środowiska. Toruń 1980
Literatura uzupełniająca
G. Krasowicz-Kupis: Psychologia dysleksji. Warszawa 2008
E. Górniewicz: Trudności w czytaniu i pisaniu u dzieci. Olsztyn 2000
H. Sęk: Metody projekcyjne. Tradycja i współczesność. Poznań 1984.
S. Palka: Orientacje w metodologii badań pedagogicznych. Kraków 1998
J. Mickiewicz: Jedynka z ortografii- rozpoznawanie dysleksji, dysortografii i dysgrafii starszym wieku szkolnym. Toruń 1998.
M. Stierlin,I.Rucker- Embden,N.Wetzel,M.Wirsching: Pierwszy wywiad z rodziną. Gdańsk 1999M. Łopatkowa: Jak pracować z dzieckiem i
rodziną zagrożoną. Warszawa 1983
A. Frydrychowicz: Rysunek rodziny. Projekcyjna metoda badania stosunków rodzinnych. Warszawa 1996.
W .Socha: Wybrane problemy z diagnostyki i organizacji środowiska wychowawczego. Lublin 1984
T .Pilch, I .Lepalczyk (red.):Pedagogika społeczna. Człowiek w zmieniającym się świecie. Warszawa 1995
G .Gajewska: Problemy- dylematy wynikające z teorii potrzeb dla teorii i praktyki opieki nad dzieckiem. Zielona Góra 1997
B .Kaja: Zarys terapii dziecka. Metody psychologicznej i pedagogicznej pomocy wspomagającej rozwój dziecka. Bydgoszcz 2001.
A .Kozłowska: Znaczenie relacji rodzinnych dla pozytywnego rozwoju dziecka. Diagnoza i terapia. Warszawa 2000.

Z zakresu projektowania uniwersalnego:
• Ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (Dz. U. 2019 poz. 1696)
• Norma ISO 21542:2011 Building construction – Accessibility and usability of the built environment
• „Standardy dostępności dla polityki spójności 2014 – 2020”. Załącznik nr 2 Standardy dostępności dla polityki spójności 2014-2020
dotyczące takich obszarów jak: cyfryzacja, transport, architektura, edukacja, szkolenia, informacja i promocja wydany przez Ministerstwo
Inwestycji i Rozwoju. Warszawa, 11.04.2018. Dostęp online:
http://www.funduszeeuropejskie.gov.pl/media/55001/Zalacznik_nr_2_do_Wytycznych_w_zakresie_rownosci_zatwiedzone_050418.pdf
• „Włącznik projektowanie bez barier”. Kamil Kowalski, Fundacja Integracja. Warszawa, wydanie 11.2017. Dostęp online:
http://www.integracja.org/wp-content/uploads/2017/12/W%C5%82%C4%85cznik-projketowanie-bez-barier.pdf
Efekty kształcenia/Efekty uczenia się: Należy wskazać kierunkowe efekty kształcenia/efekty uczenia się zakładane do realizacji w
ramach danego przedmiotu.