Praktyki zawodowe 380-OS1-3GIS
Profil studiów: ogólnoakademicki
Forma studiów: stacjonarne
Rodzaj przedmiotu: kierunkowy, obowiązkowy
Dziedzina: nauki społeczne, dyscyplina: pedagogika
Rok studiów/semestr: rok studiów III, semestr 6
Wymagania wstępne: Znajomość zagadnień z następujących obszarów: metodyka pracy opiekuńczo-wychowawczej, teoretyczne podstawy pracy opiekuńczo-wychowawczej
Liczba godzin zajęć dydaktycznych z podziałem na formy prowadzenia zajęć: 120 godzin praktyk
Punkty ECTS: 8
Bilans nakładu pracy studenta:
Konsultacje z nauczycielem akademickim- 20 godzin
Praktyki w placówce: 120 godz.
Przygotowanie konspektów i uzupełnianie dokumentacji: 40
Przygotowanie do zajęć w placówce: 60
Razem: 240 godzin, co odpowiada 8 ECTS ( 1 pkt ECTS = 25-30 godz.)
Wskaźniki ilościowe (z harmonogramu studiów):
Nakład pracy studenta związany z zajęciami: wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 140 godz. -5 ECTS niewymagającymi bezpośredniego kontaktu z nauczycielem: 100 godz. - 4 ECTS
Rodzaj przedmiotu
Założenia (opisowo)
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2024: | W cyklu 2025: | W cyklu 2023: |
Efekty kształcenia
KA6_WK7, KA6_WK8, KA6_WK9, KA6_WK10, KA6_WK11, KA6_UW2, KA6_UW3,
KA6_UK2, KA6_UO2, KA6_UU1, KA6_KO1, KA6_KO4
1.Student zna podstawy prawne funkcjonowania placówki.
2.Student umie zastosować właściwe metody oraz formami pracy opiekuńczo -wychowawczej.
3.Student nabywa wprawy w realizacji zajęć tematycznych w grupie wychowawczej.
Kryteria oceniania
Zaliczenia praktyk dokonuje opiekun praktyk ze strony Uczelni, na podstawie analizy dzienniczka praktyk i/lub innych wymaganych dokumentów oraz oceny i opinii ze strony Organizatora praktyk potwierdzającej odbycie wszystkich
godzin praktyk przewidzianych w programie.
Literatura
Literatura adekwatna do tematu prowadzonego przez Studenta w grupie wych. Temat dobiera/ akceptuje opiekun praktyk w placówce. Analiza literatury odbywa się indywidualnie (Student- opiekun praktyk).
Badora, S. (2006). Z zagadnień pedagogiki opiekuńczej. Tarnobrzeg: Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa.
Crary, E. (2011). Od kłótni do współpracy: Praktyczny poradnik rozwiązywania dziecięcych problemów i sytuacji konfliktowych (M. Sobczak, Tłum.). Warszawa: Wydawnictwo Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej.
Faber, A., & Mazlish, E. (1996). Jak mówić, żeby dzieci uczyły się w domu i w szkole. Poznań: Media Rodzina.
Faber, A., & Mazlish, E. (2001). Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły. Poznań: Media Rodzina.
Faber, A., & Mazlish, E. (2001). Rodzeństwo bez rywalizacji. Poznań: Media Rodzina.
Faber, A., & Mazlish, E. (2006). Jak mówić do nastolatków, żeby nas słuchały, jak słuchać, żeby z nami rozmawiały. Poznań: Media Rodzina.
Faber, A., & Mazlish, E. (2013). Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły. Poznań: Media Rodzina.
Faber, A., & Mazlish, E. (2016). Jak mówić do nastolatków, żeby nas słuchały. Jak słuchać, żeby z nami rozmawiały. Poznań: Media Rodzina.
Gajewska, G. (2006). Pedagogika opiekuńcza. Elementy metodyki. Zielona Góra: Uniwersytet Zielonogórski.
Gajewska, G., & Bazydło-Stodolna, K. (2005). Teoretyczno-metodyczne podstawy pracy opiekuńczo-wychowawczej w świetlicy. Scenariusze zajęć wychowawczych. Zielona Góra: Uniwersytet Zielonogórski.
Adams, K., & Galanes, G. J. (2008). Komunikacja w grupach. Warszawa: PWN.
Moore, C. W. (2016). Mediacje. Praktyczne strategie rozwiązywania konfliktów. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: