Diagnoza środowisk wychowawczych 380-OS2-2DSW

obowiązkowe

w sali

Wykład i ćwiczenia obejmują pogłębienie wiedzy z zakresu rozpoznawania i opisu interesujących diagnostę stanów rzeczy za pomocą odpowiednich metod, technik i narzędzi badawczych, ich ocenę i interpretację. Prowadzenie działań profilaktycznych, naprawczych i projektujących oraz weryfikację i ocenę skutków podejmowanych działań. Student powinien posiadać podstawową wiedzę z zakresu diagnostyki psychopedagogicznej i pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej.

KP7_WK2
ma uporządkowaną wiedzę o kulturowych uwarunkowaniach procesów opiekuńczo-wychowawczych oraz edukacyjnych

KP7_UW2
potrafi wykorzystywać i integrować wiedzę teoretyczną z zakresu pedagogiki oraz powiązanych z nią dyscyplin w celu analizy złożonych problemów edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych, kulturalnych, pomocowych i terapeutycznych, a także diagnozowania i projektowania działań praktycznych

KP7_UO2
ma pogłębione umiejętności obserwowania, diagnozowania, racjonalnego oceniania złożonych sytuacji opiekuńczo wychowawczych i edukacyjnych oraz analizowania motywów i wzorów ludzkich zachowań

KP7_WG7
ma pogłębioną wiedzę o rodzajach więzi społecznych i o rządzących nimi prawidłowościach istotnych z punktu widzenia procesów opiekuńczo-wychowawczych oraz edukacyjnych

KP7_KK3
docenia znaczenie nauk pedagogicznych dla rozwoju jednostki i prawidłowych więzi w środowiskach społecznych, ma pozytywne nastawienie do nabywania wiedzy z zakresu studiowanej dyscypliny naukowej i budowania warsztatu pracy pedagoga

KP7_KR1
jest wrażliwy na problemy opiekuńczo-wychowawcze i edukacyjne, gotowy do komunikowania się (w tym z wykorzystaniem nowoczesnych technologii) i współpracy z otoczeniem, w tym z osobami nie będącymi specjalistami w danej dziedzinie oraz do aktywnego uczestnictwa w grupach i organizacjach realizujących działania pedagogiczne

Zaliczenie na ocenę: projekt

Egzamin pisemny w formie testu lub egzamin ustny

51% punktów uzyskanych przez studenta jest niezbędne do uzyskania przez niego oceny pozytywnej

Obecność i aktywność na zajęciach

Harris, R. (2021). Zrozumieć ACT. Terapia akceptacji i zaangażowania w praktyce. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

Konaszewski, K. (2014). Wybrane aspekty diagnostyczne w praktyce resocjalizacyjnej. W: Diagnostyka i metodyka psychopedagogiczna (s. 153).

Konaszewski, K. (2020). Pedagogika wrażliwa na resilience: Studium teoretyczno-empiryczne. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.

Konaszewski, K., Muszyńska, J., Skalski-Bednarz, S. B., & Surzykiewicz, J. (2023). O potrzebie badań empirycznych w pedagogice. Kilka refleksji i postulatów teoretyczno-metodologicznych. Polska Myśl Pedagogiczna, 9, 19–37.

Łobocki, M. (2004). Metody i techniki badań pedagogicznych. Kraków: Impuls.

Mellibruda, J. (2016). Siedem ścieżek integracji psychoterapii. Ślady dziecięcych traum i toksycznych relacji jako wyzwanie. Warszawa: Wydawnictwo Zielone Drzewo – Instytut Psychologii Zdrowia.

Skulicz, D. (1998). Diagnozowanie pedagogiczne. W: S. Palka (Red.), Orientacje w metodologii badań pedagogicznych. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Zeigarnik, B. (1983). Podstawy patopsychologii klinicznej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Ziemski, S. (1973). Problemy dobrej diagnozy. Warszawa: Wiedza Powszechna.

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu 380-OS2-2DSW w USOSweb