Biologiczne podstawy zachowania człowieka 380-PS5-1JRF
Studenci podczas cyklu spotkań zostaną zapoznani z podstawową terminologią dotyczącą rozwoju człowieka, zdobędą wiedzę dotyczącą podstaw genetyki, funkcjonowania poszczególnych narządów, układów ich budowy i rozwoju w cyklu życia, a także symptomów świadczących o dysharmonii rozwojowej.
Profil studiów: Praktyczny
Forma studiów: Jednolite stacjonarne studia magisterskie
Rodzaj przedmiotu: Obowiązkowy
Dziedzina i dyscyplina nauki: Dziedzina – nauk medycznych i nauk o zdrowiu, dyscyplina- biologia medyczna
Rok studiów /semestr: I/semestr: 1 zimowy
Wymagania wstępne (tzw. sekwencyjny system zajęć i egzaminów): brak
Liczba godzin zajęć dydaktycznych z podziałem na formy prowadzenia zajęć:
Wykład: 30 godz.
Ćwiczenia: 30 godz.
Punkty ECTS: 6
Bilans nakładu pracy studenta:
Wykłady: 30 godz.
Ćwiczenia: 30 godz.
Studiowanie i analizowanie literatury: 20h
Przygotowanie się do zaliczenia/egzaminu: 30h
Przygotowanie pracy zespołowej: 25 godz.
Udział w konsultacjach: 14 h
Egzamin: 1 h
Wskaźniki ilościowe:
Nakład pracy studenta związany z zajęciami:
- wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: Liczba godzin: 75 h, Punkty ECTS: 3
- o charakterze praktycznym: liczba godzin 75, Punkty ECTS: 3
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia przedmiotu
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
W obszarze wiedzy, absolwent zna i rozumie:
-Ma pogłębioną i uporządkowaną wiedzę na temat rozwoju człowieka w cyklu życia w aspektach biologicznym, psychologicznym, społecznym i kulturowym. Zna, w stopniu zaawansowanym, metody wspierania rozwoju człowieka w cyklu życia (K_W05), uszczegółowienie: Student rozumie przebieg rozwoju w cyklu życia, rozumie potrzebę wspierania rozwoju, zwłaszcza w progresie.
-Ma poszerzoną wiedzę o złożonym wpływie mechanizmów biologicznych (w tym mózgowych), na zachowanie, w sposób pogłębiony identyfikując adekwatne problemy i rozwiązania (K_W17); uszczegółowienie: Student rozumie powiązania procesów biologicznych, w tym przebiegających w mózgu, z zachowaniem.
W obszarze umiejętności, absolwent potrafi:
-Na poziomie zaawansowanym potrafi posługiwać się terminologią podstawową oraz terminologią specjalistyczną z konkretnych dziedzin praktyki psychologa. Potrafi czytać i rozumieć psychologiczne teksty naukowe oraz samodzielnie wyciągać wnioski (K_U01); uszczegółowienie: Student potrafi dokonać analizy wybranych artykułów naukowych oraz wykorzystywać pojęcia dotyczące przedmiotu i odnosić je do praktyki psychologicznej.
W obszarze kompetencji społecznych, absolwent jest gotów do:
-Jest gotów do krytycznej oceny odbieranych treści. Ma pogłębioną świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumiejąc potrzebę ich systematycznego rozwijania (K_K01); uszczegółowienie: Student jest gotowy przyjąć informację zwrotną na temat pracy podczas zajęć, zarówno indywidualnej, jak i zespołowej, po to, aby rozwijać swoje umiejętności, w tym umiejętności komunikacyjne.
Kryteria oceniania
Wykład:
- obecność na minimum 51% obecności,
- pisemne zaliczenie/egzamin – uzyskanie minimum 51% pkt
Ćwiczenia:
-obecność na zajęciach, dopuszczalne są 2 nieobecności, każdą kolejną należy zaliczyć u prowadzącego przedmiot,
- aktywność liczona w skali od 1-3 pkt
- projekt zespołowy - Studenci dzielą się na 4-5 osobowe zespoły i przygotowują jeden z wybranych tematów od 5 do 8 (opisane w sylabusie B dotyczącym ćwiczeń). Celem projektu zespołowego jest umożliwienie studentom samodzielnego przeanalizowania wybranej literatury, krytycznego odniesienia się do niej, stworzenie przestrzeni do rozwijania współpracy, trenowania umiejętności komunikacyjnych, a także postawy twórczej.
- kolokwium (tematy 2-4) - pytania otwarte i zamknięte z wielokrotnym wyborem odpowiedzi.
W związku z Zarządzeniem nr 31 Rektora Uniwersytetu w Białymstoku z dnia 11 kwietnia 2025 r. w sprawie wykorzystywania systemów sztucznej inteligencji w procesie kształcenia na Uniwersytecie w Białymstoku, zgodnie z § 5 zakazuje się korzystania z systemów SI podczas egzaminów oraz zaliczeń, a ponadto w myśl § 7 do zabronionego zakresu wykorzystania systemów SI w pracach pisemnych przez Studentki i Studentów należy: 1) wykorzystywanie systemów SI wbrew zakazowi, o którym mowa w § 4 pkt 3 powyższego Rozporządzenia, 2) wykorzystywanie systemów SI w innym zakresie lub w inny sposób niż przedstawiony przez prowadzącego zajęcia, 3) niewystarczająca dokumentacja wykorzystania systemów SI, 4) automatyczne wykonanie zadania w całości lub części przez systemy SI, 5) cytowanie wyników wykorzystania systemów SI jako źródła informacji bibliograficznej, 6) przedstawianie wyników wykorzystania systemów SI jako własnych wniosków badawczych.
Literatura
Cacioppo S., Cacioppo J. T., Neuronauka społeczna : wprowadzenie, przeł. M. Guzowska, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2022.
Jabłoński S., Rozwój kontroli przez hamowanie w okresie dzieciństwa, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2023.
Kalat J.W., Biologiczne podstawy psychologii, przeł. Anna i Marek Binderowie, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2021. / z roku 2007 tł. M. Binder, A. Jarmocik, M. Kuniecki.
Longstaff A., Wróbel A. (red.), Neurobiologia – krótkie wykłady, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2018.
Oniszczenko W., Dragan W. Ł., Genetyka zachowania w psychologii i psychiatrii, Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa 2008.
Ray W. J., Introduction to psychological science: integrating behavioral, neuroscience and evolutionary perspectives, Routledge, New York 2021.
Skinner B. F., Nauka i zachowanie człowieka, przeł. K. Miler, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2022.
Trempała J., O zachowaniu i rozwoju człowieka, Wydawnictwo Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz 2021.
Woynarowska B., Kowalewska A., Izdebski Z., Woynarowska M., Biomedyczne podstawy rozwoju i edukacji, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2021.
Literatura uzupełniająca:
Barr D. A., Introduction to Biosocial Medicine. The Social, Psychological, and Biological Determinants of Human Behavior and Well-Being, Johns Hopkins Univeristy Press, Baltimore 2016.
Coolen L.M., Grattan D. R. (ed.), Neuroendocrine Regulation of Behavior, Springer, Cham 2019.
Harasim-Piszczatowska E., Krajewska-Kułak E., Zachowania zdrowotne kobiet w ciąży w kontekście percepcji ciała, Wydawnictwo "Duchno" Teresa Duchnowska, Białystok 2021.
Hawkins D. R., Power vs. Force. The Hidden Determinants of Human Behawior, Hay House, California 2014.
Kołakowski A., Pisula A., Sposób na trudne dziecko. Przyjazna terapia behawioralna, GWP, Sopot 2009.
Oniszczenko W., Genetyka zachowania: co wnosi do wiedzy o człowieku?, „Polskie Forum Psychologiczne” 2017, t. 22, nr 1.
Plomin R. Defries J.C. Mcclearn G.E. Mcguffin P., Genetyka zachowania, przeł. E. Czerniawska, K. Duniec, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001.
Sadowski B., Biologiczne mechanizmy zachowania się ludzi i zwierząt, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007.
Sein Anand J., Wiergowski M., Alkohol i człowiek – toksyczny związek, Wydawnictwo PZWL, Warszawa 2023.
Siegel D. J., Burza w mózgu nastolatka. Potencjał okresu dorastania, przeł. K. Bochenek, Wydawnictwo MiND, Podkowa Leśna 2016.
Stach R., Sumienie i mózg. O wewnętrznym regulatorze zachowań moralnych, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2012.
Stoff D. M., Cairns R. B., Aggression and violence: genetic, neurobiological, and biosocial perspectives, Psychology Press, New York 2014.
Trempała J. (red.), Psychologia rozwoju człowieka, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2020.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: