Podstawy resocjalizacji dorosłych 380-RN1-2JDC
Profil studiów: ogólnoakademicki
Forma studiów: studia niestacjonarne
Rodzaj przedmiotu: specjalnościowy
Dziedzina i dyscyplina nauki: pedagogika
Rok studiów/semestr: II rok I stopnia/ semestr czwarty, letni
Wymagania wstępne: Znajomość zagadnień z następujących obszarów: pedagogika resocjalizacyjna, pedagogika społeczna, socjologia ogólna, psychologia ogólna.
Liczba godzin zajęć dydaktycznych z podziałem na formy prowadzenie zajęć: 16 godzin ćwiczeń.
Metody dydaktyczne: warsztaty grupowe, metoda przypadków, dyskusja dydaktyczna.
Punkty ECTS:3
Bilans nakładu pracy studenta:
Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:
Udział w ćwiczeniach – 16 godzin
Konsultacje z nauczycielem akademickim – 14 godzin
Razem: 30 godzin
Samodzielna praca studenta:
Przygotowanie prezentacji wybranego tematu: 10 godzin
Przygotowanie do ćwiczeń – 30 godzin
Przygotowanie do kolokwium – 20 godzin
Razem: 60 godzin
OGÓŁEM: 90 godzin
Wskaźniki ilościowe:
Nakład pracy studenta związany z zajęciami:
- wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30h; min 25 = 1,2 ECTS, max 30 = 1 ECTS
- o charakterze praktycznym 60h; min 25 = 2,4 ECTS, max 30 = 2 ECTS
Założenia (opisowo)
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia przedmiotu
Efekty kształcenia
KA6_WG1
Student zna elementarną terminologię używaną w pedagogice resocjalizacyjnej i rozumie jej źródła oraz zastosowania w obrębie pedagogiki penitencjarnej i pokrewnych dyscyplin naukowych.
KA6_WG5
Student ma podstawową wiedzę na temat rozwoju człowieka, potencjałów oraz potencjalnych zaburzeń w cyklu życia zarówno w aspekcie biologicznym, jak i psychologicznym oraz społecznym.
KA6_WK8
Student ma podstawową wiedzę o uczestnikach działalności edukacyjnej, wychowawczej, resocjalizacyjnej, kulturalnej i terapeutycznej, realizowanych w obrębie instytucji penitencjarnych.
KA6_WK9
Student ma elementarną wiedzę o metodyce wykonywania typowych czynności resocjalizacyjnych, normach, procedurach stosowanych w różnych obszarach działalności resocjalizacyjnej i penitencjarnej.
KA6_UK4
Student potrafi ocenić przydatność typowych metod, procedur i dobrych praktyk do realizacji zadań związanych z różnymi sferami działalności resocjalizacyjnej ukierunkowanej na osoby dorosłe.
KA6_UU2
Student potrafi animować prace nad rozwojem uczestników procesów resocjalizacyjnych osób dorosłych oraz wspierać ich samodzielność w zdobywaniu wiedzy, a także inspirować do działań na rzecz uczenia się przez całe życie.
KA6_KO3
Student jest przygotowany do aktywnego uczestnictwa w grupach, organizacjach i instytucjach realizujących działania z zakresu resocjalizacjii i readaptacji społecznej i jest zdolny do porozumiewania się z osobami będącymi i nie będącymi specjalistami w danej dziedzinie.
Kryteria oceniania
Ocenianie ciągłe.
Kryteria zaliczenia: obecność na zajęciach, aktywność na zajęciach, przygotowanie i realizacja zajęć - wybranego tematu z obszaru resocjalizacji osób dorosłych, zaliczenie kolokwium pisemnego na poziomie min. 51%.
Literatura
Chańko, A. (2023). Skazane kobiety w świecie więziennym. Białystok: Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku.
Ciosek, M., Pastwa – Wojciechowska, B. (red.) (2016). Psychologia penitencjarna. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Gucwa-Porębska, K. (2020). Funkcjonowanie społeczne osadzonych w systemie dozoru elektronicznego. Uwarunkowania rodzinne i środowiskowe. Warszawa: Difin.
Goffman, E. (2011). Instytucje totalne. O pacjentach szpitali psychiatrycznych i mieszkańcach innych instytucji totalnych. Gdańsk: GWP.
Kamiński, M. M. (2006). Gry więzienne. Tragikomiczny świat polskiego więzienia. Warszawa: Oficyna Naukowa.
Kędzierski, W. (2021). Penitencjarystyka z resocjalizacją instytucjonalną. Historia – stan obecny. Warszawa: Difin.
Kowalczyk, M., Mackojć, D. (red.) (2021). Karanie, terapia, resocjalizacja. W poszukiwaniu najlepszych rozwiązań. Toruń: Wydawnictwo UMK.
Kuć, M. (2011). Prawne podstawy resocjalizacji. Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck.
Miszewski, K. (2018). Zabójcy w więzieniu. Adaptacja więźniów długoterminowych do warunków izolacji. Warszawa: Oficyna Naukowa.
Niełaczna, M., Klimczak, J. (red.) (2022). Dożywotni więźniowie. Najlepsi z najgorszych i źli stale. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego.
Pindel, E. (2019). Proces readaptacji społecznej sprawców przestępstw. Od zakładu kanrego do życia na wolności. Kraków: Wydawnictwo Impuls.
Poklek, R. (2018). Zarys psychologii penitencjarnej. Warszawa: Wydawnictwo Difin.
Pospiszyl, K. (2021). Terapia przestępców seksualnych. Przesłanki teoretyczne, diagnoza i organizacja. Warszawa: Wydawnictwo DiG.
Przybyliński, S. (2005). Podkultura więzienna - wielowymiarowość rzeczywistości penitencjarnej. Kraków: Wydawnictwo Impuls.
Przybyliński, S. (2012). Więźniowie niebezpieczni. Ukryty świat penitencjarny. Kraków: Wydawnictwo Impuls.
Snopek, M. (2018). Więźniowie poszkodowani - psychospołeczne funkcjonowanie osób zdegradowanych w przestrzeni penitencjarnej. Kraków: Wydawnictwo Impuls.
Stępniak, P. (2021). Więzienie ten dom (mało) dobry. Oblicza i problemy współczesności. Warszawa: Difin.
Szczepanik, R. (2015). Stawanie się recydywistą. Kariery instytucjonalne osób powracających do przestępczości. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.
|
W cyklu 2024:
Bartkowicz, Z., Węgliński, A. (red.), (2013). Pedagogika resocjalizacyjna wobec współczesnych zagrożeń. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie - Skłodowskiej. Wybrane artykuły naukowe: Inne: |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: