Filmoterapia 380-RN1-2XBDP

Wiedza. Student (KP6_WG1, KP6_WG6, KP6_WK5):
- zna terminologię używaną w pedagogice i terapii oraz jej zastosowanie na poziomie rozszerzonym w dyscyplinie pokrewnej, jaką jest filmoterapia
- ma pogłębioną wiedzę na temat rozwoju człowieka w cyklu życia zarówno w aspekcie biologicznym, jak i psychologicznym oraz społecznym

Umiejętności. Student (KP6_UW2, KP6_UO1, KP6_UO2):
- potrafi wykorzystywać i integrować wiedzę teoretyczną z zakresu pedagogiki oraz filmoterapii w celu analizy złożonych problemów edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych, kulturalnych, pomocowych i terapeutycznych, a także diagnozowania i projektowania działań praktycznych
- ma pogłębione umiejętności obserwowania, diagnozowania, racjonalnego oceniania złożonych sytuacji edukacyjnych oraz analizowania motywów i wzorów ludzkich zachowań

Kompetencje społeczne. Student (KP6_KO1, KP6_KR1, KP6_UU2):
- jest przekonany o konieczności i doniosłości, sensie, wartości i potrzebie podejmowania działań, zachowania się w sposób profesjonalny i przestrzegania zasad etyki zawodowej; dostrzega i formułuje problemy moralne i dylematy etyczne związane z własną i cudzą pracą (w tym dotyczące ochrony własności intelektualnej); poszukuje optymalnych rozwiązań i możliwości korygowania nieprawidłowych działań pedagogicznych.

Metody sprawdzania, czy zakładane efekty kształcenia zostały osiągnięte: ćwiczenia praktyczne podczas wykładów, ocena aktywności w trakcie zajęć (uczestnictwo w dyskusji), ocena efektów pracy zaliczeniowej - analizy walorów terapeutycznych w wybranym filmie.

Forma zaliczenia: Zaliczenie na ocenę; napisanie pracy zaliczeniowej: analizy walorów terapeutycznych w wybranym filmie
Sposoby weryfikacji efektów kształcenia: ocena realizacji ćwiczeń praktycznych podczas wykładów, ocena aktywności w trakcie zajęć (popartą lekturą tekstów),
Zasady zaliczania nieobecności: forma pisemna lub ustna w trakcie konsultacji
Liczba godzin nieobecności kwalifikujących do niezaliczenia przedmiotu: 5
Niezbędne czynności, które student ma za zadanie wykonać , aby uzyskać pozytywną ocenę z przedmiotu, to:
- obecność na wykładach
- przygotowanie pisemnej pracy zaliczeniowej na zadany temat

Metoda oceniania: system punktowy
• Obecności – każda obecność to 4 punkty, obecności w sumie umożliwiają zdobycie 5x4=20pkt
Nieobecności – każda nieobecność będzie skutkować utratą punktów, nieobecności można zaliczyć na konsultacjach
• Praca pisemna – umożliwia uzyskanie maksymalnie 30 pkt
Oceny:
5 (bdb) 91%-100% 45,5-50 punktów
4+ (db+) 81%-90% 40,5-45 punktów
4 (db) 71%-80% 35,5-40 punktów
3+ (dost+) 61%-70% 30,5-35 punktów
3 (dost) 51%-60% 25,5-30 punktów
2 (ndost) 0-50% 0-25 punktów

Literatura podstawowa:
1. P. Bellantoni, Jeśli to fiolet, ktoś umrze. Teoria koloru w filmie, Warszawa 2010
2. M. Brol, Psychologia i film (w:) Psychologiczna praca z filmem. M. Brol, A. Skorupa (red.). Katowice 2014, str. 13-41.
3. J. M. Haltof, Kinoterapia – przeżyjmy katastrofę, (w:) Kino, J. Toeplitz (red.), Warszawa 1985, nr 9, str. 24-26
4. M. Harland, B. Szymczyk, Filmoterapia – czyli rozwojowy i terapeutyczny wpływ filmu na emocje, (w:) Na tropach psychologii w filmie część 2. Film w terapii i rozwoju, A. Skorupa, M. Brol, P. Paczyńska-Jasińska (red.). Warszawa 2018, str. 91-109.
5. M. Kozubek, Filmoterapia, Gdańsk 2016
6. J. Mytnik, Wstęp do zagadnienia wykorzystania sztuki filmowej w terapii, (w:) Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia Psychologica, nr 11, J. Kossewska (red.), Kraków 2018, str. 98-114
7. J. Mytnik-Daniluk, Film therapy – the creative use of film art in practice, (w:) (w:) Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia de Cultura, nr 11 (4), A. Ogonowska (red.), Kraków 2019, str. 47-62
8. J. Pisarek, P. Francuz, Poznawcze i emocjonalne zaangażowanie widza w film fabularny w zależności od typu bohatera, (w:) Psychologiczne aspekty komunikacji audiowizualnej, P. Francuz (red.), Lublin 2007, str. 165-186
9. J. Płażewski, Język filmu, Warszawa 1982
10. D. Wedding, M. A. Boyd, R. M. Niemiec, Kino i choroby psychiczne. Filmy, które pomagają zrozumieć zaburzenia psychiczne, Warszawa 2014
11. A. Skorupa, M. Brol, P. Paczyńska-Jasińska (red.). Na tropach psychologii w filmie część 1. Film w edukacji i profilaktyce. Warszawa 2018
12. A. Skorupa, M. Brol, P. Paczyńska-Jasińska (red.). Na tropach psychologii w filmie część 2. Film w terapii i rozwoju. Warszawa 2018

Literatura uzupełniająca:
1. J. Płażewski, Język filmu, Warszawa 1982, str. 16-33
2. A.Helman, A. Pitrus, Podstawy wiedzy o filmie, Gdańsk 2008
3. E. Nurczyńska-Fidelska, K. Klejsa, T. Kłys, P. Sitarski, Kino bez tajemnic, Warszawa 2009
4. A.Helman, Wstęp (w:) Kino gatunków, A. Helman (red.), Kraków 1991
5. D. Bordwell, K. Thompson, Film Art – sztuka filmowa, Warszawa 2010
6. Kino gatunków, A. Helman (red.), Kraków 1991
7. Kino gatunków wczoraj i dziś, K. Loska (red.), Kraków 1998
8. A.Helman, Rola muzyki w filmie, Warszawa 1964
9. W. Szulc, Początki arteterapii jako dyscypliny paramedycznej w Europie, (w:) Metody i formy terapii sztuką, L. Kataryńczuk-Mania (red.), Zielona Góra 2005, str. 7-10
10. E. Morin, Kino i wyobraźnia, tłum. K. Eberhardt, Warszawa 1975, str.116-143

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu 380-RN1-2XBDP w USOSweb