Dewiacje i patologie społeczne 380-RN1-3XJIZ
Jeszcze nie wprowadzono opisu dla tego przedmiotu...
|
W cyklu 2024:
Za główny cel przedmiotu zakłada się rozbudzenie refleksji studentów na temat funkcjonowania jednostek, grup oraz społeczności, które przekraczają przyjęte normy społeczne, zarówno w świecie rzeczywistym, jak i wirtualnym. Zajęcia mają na celu zapoznanie studentów z kluczowymi pojęciami dotyczącymi norm, dewiacji i patologii oraz analizę i zrozumienie mechanizmów biologicznych, psychologicznych, społecznych i kulturowych wpływających na życie współczesnego człowieka jako jednostki i członka społeczności. W trakcie zajęć omawiane będą trzy grupy społeczne uwikłane w procesy denormatywne: sprawcy dewiacji i patologii, ich ofiary oraz pracownicy służb społecznych świadczący wsparcie i terapię. Tematyka kursu obejmuje analizę dewiacji i patologii społecznych na poziomie indywidualnym (np. samobójstwa, uzależnienia), rodzinnym (rodziny dysfunkcyjne), grupowym (gangi, grupy subkulturowe, przestępstwa białych kołnierzyków), lokalnym (bezrobocie, ubóstwo) oraz globalnym (przemyt ludzi, postkolonializm w badaniach nad dewiacjami). Oprócz omówienia samych zjawisk, tematyka zajęć obejmuje również analizę strategii i działań na rzecz redukcji dewiacji i patologii społecznych. Punkty ECTS: 4 Bilans nakładu pracy studenta: Samodzielna praca studenta: Godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM: 100 godzin |
W cyklu 2025:
Za główny cel przedmiotu zakłada się rozbudzenie refleksji studentów na temat funkcjonowania jednostek, grup oraz społeczności, które przekraczają przyjęte normy społeczne, zarówno w świecie rzeczywistym, jak i wirtualnym. Zajęcia mają na celu zapoznanie studentów z kluczowymi pojęciami dotyczącymi norm, dewiacji i patologii oraz analizę i zrozumienie mechanizmów biologicznych, psychologicznych, społecznych i kulturowych wpływających na życie współczesnego człowieka jako jednostki i członka społeczności. W trakcie zajęć omawiane będą trzy grupy społeczne uwikłane w procesy denormatywne: sprawcy dewiacji i patologii, ich ofiary oraz pracownicy służb społecznych świadczący wsparcie i terapię. Tematyka kursu obejmuje analizę dewiacji i patologii społecznych na poziomie indywidualnym (np. samobójstwa, uzależnienia), rodzinnym (rodziny dysfunkcyjne), grupowym (gangi, grupy subkulturowe, przestępstwa białych kołnierzyków), lokalnym (bezrobocie, ubóstwo) oraz globalnym (przemyt ludzi, postkolonializm w badaniach nad dewiacjami). Oprócz omówienia samych zjawisk, tematyka zajęć obejmuje również analizę strategii i działań na rzecz redukcji dewiacji i patologii społecznych. Punkty ECTS: 4 Bilans nakładu pracy studenta: Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim: Udział w wykładach 10 godz. Udział w ćwiczeniach 15 godz. Udział w konsultacjach 30 godz. RAZEM 55 godzin Samodzielna praca studenta: Przygotowanie do zajęć: 15 godz. Przygotowanie do kolokwium 20 godz. Przygotowanie tematu i jego prezentacja10 godz. RAZEM 45 godzin Godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM: 100 godzin 100 godzin : 25 godzin = 4.00 ECTS |
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
W cyklu 2024: fakultatywne | W cyklu 2025: obowiązkowe specjalnościowe | Ogólnie: obowiązkowe |
Tryb prowadzenia przedmiotu
Literatura
|
W cyklu 2024:
Dutton, D.G. (2001). Przemoc w rodzinie. Warszawa: Diogenes. |
W cyklu 2025:
Dutton, D.G. (2001). Przemoc w rodzinie. Warszawa: Diogenes. Jarosz, M. (2005). Wygrani i przegrani polskiej transformacji. Warszawa: Instytut Studiów Politycznych PAN. Kozak, S. (2007). Patologie wśród dzieci i młodzieży: leczenie i profilaktyka. Warszawa. Lendzion, A., (2013). Patologie środowiska życia dziecka. [w:] J. Daszykowska, A. Łuczyńska (red.), Dziecko w przestrzeni życia społecznego. Stalowa Wola. Mazur, J. (2002). Przemoc w rodzinie. Teoria i rzeczywistość. Warszawa: Żak. Niewiadomska, I., Kalinowski M. (2010). Skazani na wykluczenie. Lublin: Wydawnictwo Naukowe KUL. Pierzchała K., Cekiera Cz. (2009). Człowiek a patologie społeczne. Toruń. Pospiszyl, I. (2008). Patologie społeczne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN. Pospiszyl, I. (red.) (2015). Zachowania dewiacyjne dziewcząt i kobiet. Łódź: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Humanistyczno - Ekonomicznej w Łodzi. Turecka, M. (2005). Czynniki zwiększające ryzyko i zapobiegające przemocy seksualnej. Seksuologia Polska, nr 3, 2, s. 45-51. Urban, B. (red.) (2001). Dewiacje wśród młodzieży: uwarunkowania i profilaktyka, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego. Urban, B. (2005). Zachowanie dewiacyjne młodzieży w interakcjach rówieśniczych. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego. Urbanek. A., Zbroszczyk, D., Grubicka, J. (2021). Patologie społeczne, Słupsk: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pomorskiego w Słupsku. |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: