Resocjalizacja dorosłych społecznie nieprzystosowanych 380-RN2-2JKN

KA7_WG1
Student zna terminologię używaną w pedagogice oraz jej zastosowanie w dyscyplinach pokrewnych i subdyscyplinach (zwłaszcza pedagogice resocjalizacyjnej) na poziomie rozszerzonym.

KA7_WG5
Student ma uporządkowaną i pogłębioną wiedzę na temat subdyscyplin i specjalizacji pedagogiki (w szczególności w zakresie pedagogiki resocjalizacyjnej), obejmującą terminologię, teorię i metodykę.

KA7_WK5
Student ma pogłębioną i uporządkowaną wiedzę o różnych środowiskach wychowawczych, ich specyfice i procesach w nich zachodzących.

KA7_WK7
Student ma uporządkowaną wiedzę o uczestnikach działalności edukacyjnej, wychowawczej, opiekuńczej, kulturalnej, pomocowej, resocjalizacyjnej i terapeutycznej, pogłębioną w wybranych zakresach.

KA7_UO2
Student ma pogłębione umiejętności obserwowania, diagnozowania, racjonalnego oceniania złożonych sytuacji edukacyjnych oraz analizowania motywów i wzorów ludzkich zachowań.

KA7_UU2
Student potrafi twórczo animować prace nad własnym rozwojem oraz rozwojem uczestników procesów edukacyjno- wychowawczych oraz wspierać ich samodzielność w zdobywaniu wiedzy, a także inspirować do działań na rzecz uczenia się przez całe życie.

Ćwiczenia: przygotowanie i prezentacja projektu resocjalizacyjnego (kryteria oceny projektu: merytoryczne, formalne – forma i sposób prezentacji, aktywizowanie uczestników grupy, postawa osoby prezentującej projekt, zarządzanie czasem), obecność podczas zajęć (zaliczenie nieobecności podczas konsultacji, przy czym nie więcej niż 50% godzin nieobecności umożliwia zaliczenie przedmiotu).
Wykład: egzamin ustny.

Barczykowska, A. (2015). Zastosowanie modelu RNR w diagnozie resocjalizacyjnej dorosłych sprawców przestępstw–rozwiązania angielskie. Studia Edukacyjne, 34, s. 243-263.
Barczykowska, A., Dzierzyńska-Breś, S., & Muskała, M. (2015). Systemy oddziaływań resocjalizacyjnych Anglii i Stanów Zjednoczonych Ameryki. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
Bębas, S. (2017). Skutki uwięzienia członka rodziny i znaczenie rodziny dla więziennego funkcjonowania osadzonych oraz ich resocjalizacji i readaptacji. Relacje z badań. Ruch Pedagogiczny, 4, s. 105-115.
Boćwińska-Kiluk, B. (2022). Sztuka w resocjalizacji: humanistyczny i korekcyjny model oddziaływań folkowych. Probacja, 2, s. 109-128.
Chańko-Kraszewska, A. (2023). Skazane kobiety w świecie więziennym. Białystok: Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku.
Gomola, A., Orlińska, A. (2022). Zaburzenia z deficytem uwagi i nadaktywnością a proces resocjalizacji. Archieve of Social Sciences and Humanities, 2(2), s. 41-53.
Kojadyńska, A., Gałędek, J. (2017). Resocjalizacja osadzonych przebywających w zakładzie karnym. Kortowski Przegląd Prawniczy, 2, s. 84-90.
Konopczyński, M. (2015). Dwubiegunowość procesu resocjalizacji instytucjonalnej. Resocjalizacja Polska, 10(2), s. 9-13.
Konopczyński, M. (2016). Osobowe przesłanki skutecznej resocjalizacji. Resocjalizacja Polska, 11(1), s. 5-8.
Konopczyński, M. (2014). Twórcza resocjalizacja zarys koncepcji rozwijania potencjałów. Resocjalizacja Polska, 7(1), s. 13-28.
Korona, K. W. (2019). Wykorzystanie arteterapii w resocjalizacji penitencjarnej. Lubelski Rocznik Pedagogiczny, 38(1), s. 295-306.
Lewicka-Zelent, A. (2017). Gotowość osób pozbawionych wolności do zadośćuczynienia osobom pokrzywdzonym. Lubelski Rocznik Pedagogiczny, 35(2), s. 115-129.
Muskała, M. (2016). "Odstąpienie od przestępczości” w teorii i praktyce resocjalizacyjnej. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
Osińska, M. (2021). Analiza skuteczności oddziaływań resocjalizacyjnych oraz możliwości jej oceny w warunkach kurateli dla dorosłych. Probacja, 3, s. 93-114.
Szczepanik, R. (2015). Stawanie się recydywistą. Kariery instytucjonalne osób powracających do przestępczości. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu 380-RN2-2JKN w USOSweb