Podstawy treningu interpersonalnego 380-RS1-3GOE

Trening interpersonalny polega na wykorzystywaniu rozmaitych działań w interakcji z innymi ludźmi, uzyskiwaniu osobistych doświadczeń, które towarzyszą wskazanym działaniom, a także na opracowaniu poznawczym tych osobowych, subiektywnych doświadczeń. Cały ten proces odbywa się w atmosferze życzliwości, bezpieczeństwa, przy wsparciu trenera, co umożliwia stymulację pewnych doświadczeń emocjonalnych uczestników.
Podczas zajęć studenci mają możliwość nie tylko czynnego udziału w rozmaitych ćwiczeniach doskonalących i kształtujących i kompetencje społeczne, ale również poznania struktury treningu i zrozumienia wykonywanych zadań, podejmowanych przez trenera działań i własnych aktywności.
Uczestnictwo w treningu interpersonalnym pozwala na ćwiczenie umiejętności interpersonalnych, budowanie wrażliwości interpersonalnej, empatii, kształtowanie i rozwijanie umiejętność ekspresji, udzielania informacji zwrotnych w relacjach z innymi osobami w grupie, a także analizę własnych zachowań w kontaktach społecznych.
Uczestnicząc w zajęciach studenci kształtują swoją wrażliwość na przejawy zachowań innych osób w grupie, czego wyrazem są takie umiejętności jak: aktywne słuchanie czy współpraca.Poszerzają również zdolność samoobserwacji i konstruktywnej koncentracji na osobach z grupy (analiza zachowań i spostrzeżeń dotyczących relacji w grupie, poczucie akceptacji, poczucie własnej wartości, samoocena, autorefleksja).

Trening interpersonalny polega na wykorzystywaniu rozmaitych działań w interakcji z innymi ludźmi, uzyskiwaniu osobistych doświadczeń, które towarzyszą wskazanym działaniom, a także na opracowaniu poznawczym tych osobowych, subiektywnych doświadczeń. Cały ten proces odbywa się w atmosferze życzliwości, bezpieczeństwa, przy wsparciu trenera, co umożliwia stymulację pewnych doświadczeń emocjonalnych uczestników.
Podczas zajęć studenci mają możliwość nie tylko czynnego udziału w rozmaitych ćwiczeniach doskonalących i kształtujących i kompetencje społeczne, ale również poznania struktury treningu i zrozumienia wykonywanych zadań, podejmowanych przez trenera działań i własnych aktywności.
Uczestnictwo w treningu interpersonalnym pozwala na ćwiczenie umiejętności interpersonalnych, budowanie wrażliwości interpersonalnej, empatii, kształtowanie i rozwijanie umiejętność ekspresji, udzielania informacji zwrotnych w relacjach z innymi osobami w grupie, a także analizę własnych zachowań w kontaktach społecznych.
Uczestnicząc w zajęciach studenci kształtują swoją wrażliwość na przejawy zachowań innych osób w grupie, czego wyrazem są takie umiejętności jak: aktywne słuchanie czy współpraca.Poszerzają również zdolność samoobserwacji i konstruktywnej koncentracji na osobach z grupy (analiza zachowań i spostrzeżeń dotyczących relacji w grupie, poczucie akceptacji, poczucie własnej wartości, samoocena, autorefleksja).

Trening interpersonalny polega na wykorzystywaniu rozmaitych działań w interakcji z innymi ludźmi, uzyskiwaniu osobistych doświadczeń, które towarzyszą wskazanym działaniom, a także na opracowaniu poznawczym tych osobowych, subiektywnych doświadczeń. Cały ten proces odbywa się w atmosferze życzliwości, bezpieczeństwa, przy wsparciu trenera, co umożliwia stymulację pewnych doświadczeń emocjonalnych uczestników.
Podczas zajęć studenci mają możliwość nie tylko czynnego udziału w rozmaitych ćwiczeniach doskonalących i kształtujących i kompetencje społeczne, ale również poznania struktury treningu i zrozumienia wykonywanych zadań, podejmowanych przez trenera działań i własnych aktywności.
Uczestnictwo w treningu interpersonalnym pozwala na ćwiczenie umiejętności interpersonalnych, budowanie wrażliwości interpersonalnej, empatii, kształtowanie i rozwijanie umiejętność ekspresji, udzielania informacji zwrotnych w relacjach z innymi osobami w grupie, a także analizę własnych zachowań w kontaktach społecznych.
Uczestnicząc w zajęciach studenci kształtują swoją wrażliwość na przejawy zachowań innych osób w grupie, czego wyrazem są takie umiejętności jak: aktywne słuchanie czy współpraca.Poszerzają również zdolność samoobserwacji i konstruktywnej koncentracji na osobach z grupy (analiza zachowań i spostrzeżeń dotyczących relacji w grupie, poczucie akceptacji, poczucie własnej wartości, samoocena, autorefleksja).

Trening interpersonalny polega na wykorzystywaniu rozmaitych działań w interakcji z innymi ludźmi, uzyskiwaniu osobistych doświadczeń, które towarzyszą wskazanym działaniom, a także na opracowaniu poznawczym tych osobowych, subiektywnych doświadczeń. Cały ten proces odbywa się w atmosferze życzliwości, bezpieczeństwa, przy wsparciu trenera, co umożliwia stymulację pewnych doświadczeń emocjonalnych uczestników.
Podczas zajęć studenci mają możliwość nie tylko czynnego udziału w rozmaitych ćwiczeniach doskonalących i kształtujących i kompetencje społeczne, ale również poznania struktury treningu i zrozumienia wykonywanych zadań, podejmowanych przez trenera działań i własnych aktywności.
Uczestnictwo w treningu interpersonalnym pozwala na ćwiczenie umiejętności interpersonalnych, budowanie wrażliwości interpersonalnej, empatii, kształtowanie i rozwijanie umiejętność ekspresji, udzielania informacji zwrotnych w relacjach z innymi osobami w grupie, a także analizę własnych zachowań w kontaktach społecznych.
Uczestnicząc w zajęciach studenci kształtują swoją wrażliwość na przejawy zachowań innych osób w grupie, czego wyrazem są takie umiejętności jak: aktywne słuchanie czy współpraca.Poszerzają również zdolność samoobserwacji i konstruktywnej koncentracji na osobach z grupy (analiza zachowań i spostrzeżeń dotyczących relacji w grupie, poczucie akceptacji, poczucie własnej wartości, samoocena, autorefleksja).

Colman A. M., Słownik Psychologii, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009.
Jedliński K., Trening interpersonalny, Wydawnictwo W.A.B, Warszawa 2008 lub 2011.
Mellibruda J., Ja – Ty – My. Psychologiczne możliwości ulepszania kontaktów międzyludzkich. Nasza Księgarnia, Warszawa 1986.
Zaborowski Z., Trening interpersonalny. Podstawy teoretyczne – procesy - techniki, Wydawnictwo Naukowe „Scholar”, Warszawa 1997.
Egan, G., Twarzą w twarz: Uczestnictwo w grupowym treningu psychologicznym i rozwój interpersonalny, Zysk i S-ka, Poznań 2001.
Johnson S, Umiejętności interpersonalne samorealizacja, J.Santorski & Spółka Warszawa 1998.
Zaborowski Z, Trening interpersonalny, Ossolineum, Wrocław 1985.
Literatura uzupełniająca:
Praszkier R., Różycki A., Bliskie spotkania; rzecz o treningu grupowym, Warszawa 1983
Baer U., Gry dyskusyjne, Wydawnictwo Klanza, Lublin 2000.

Colman A. M., Słownik Psychologii, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009.
Jedliński K., Trening interpersonalny, Wydawnictwo W.A.B, Warszawa 2008 lub 2011.
Mellibruda J., Ja – Ty – My. Psychologiczne możliwości ulepszania kontaktów międzyludzkich. Nasza Księgarnia, Warszawa 1986.
Zaborowski Z., Trening interpersonalny. Podstawy teoretyczne – procesy - techniki, Wydawnictwo Naukowe „Scholar”, Warszawa 1997.
Egan, G., Twarzą w twarz: Uczestnictwo w grupowym treningu psychologicznym i rozwój interpersonalny, Zysk i S-ka, Poznań 2001.
Johnson S, Umiejętności interpersonalne samorealizacja, J.Santorski & Spółka Warszawa 1998.
Zaborowski Z, Trening interpersonalny, Ossolineum, Wrocław 1985.
Literatura uzupełniająca:
Praszkier R., Różycki A., Bliskie spotkania; rzecz o treningu grupowym, Warszawa 1983
Baer U., Gry dyskusyjne, Wydawnictwo Klanza, Lublin 2000.