Podstawy andragogiki i geragogiki specjalnej 380-RS5-1IAO

KA7_WG2: Student rozróżnia teorie rozwoju człowieka, wychowania, uczenia się i nauczania lub kształcenia, socjalizacji oraz potrafi określić różnorodne uwarunkowania tych procesów.
KA7_WG4: Student zna zakresy pedagogiki specjalnej.
KA7_UW1 Student potrafi wykorzystywać i integrować wiedzę z zakresu pedagogiki specjalnej oraz powiązanych z nią dyscyplin naukowych w celu analizy problemów rehabilitacyjnych, edukacyjnych, terapeutycznych i resocjalizacyjnych.
KA7_UW2: Student potrafi rozpoznawać i interpretować zjawiska społeczne, ukazując ich powiązania z różnymi dziedzinami nauk społecznych, humanistycznych oraz medycznych i nauk o zdrowiu.
KA7_UK1: Potrafi wykorzystywać na podstawowym poziomie wiedzę psychologiczną i na poziomie rozszerzonym wiedzę pedagogiczną oraz pozyskiwać dane do analizowania zachowań, procesów i zjawisk w obszarze rehabilitacji, edukacji, terapii i resocjalizacji.
KA7_KK1: Jest gotów do posługiwania się uniwersalnymi zasadami i normami etycznymi w działalności zawodowej, kierując się szacunkiem dla każdego człowieka.

Zaliczenie wykładów na ocenę następuje po uzyskaniu pozytywnej oceny (minimum 3,0) z pracy pisemnej obejmującego treści wykładów (min. 51% punktów).

Warunkiem przystąpienia do zaliczenia wykładów jest pozytywne zaliczenie ćwiczeń (minimum ocena 3,0).

Możliwość ustalenia indywidualnej formy zaliczenia (np. możliwość wyboru formy zaliczenia materiału - pisemnej lub ustnej) uwzględniające potrzeby i możliwości studenta w zależności od doświadczanej niepełnosprawności.

Dykcik W. (red.), (1996), Społeczeństwo wobec autonomii osób niepełnosprawnych. Eruditus, Poznań
Dykcik W., Kossakowski Cz., Kuczyńska-Kwapisz J. (red.), (2002), Pedagogika specjalna szansą na realizację potrzeb osób niepełnosprawnych. WN PTP, Olsztyn-Poznań-Wrocław
Ferreira M., Grewiński M., Reis-Jorge J., Superwizja jako instrument rozwoju zawodowego w służbach społecznych, MCPS, Warszawa 2014.
Gryżałowska G. (2004), Integracja społeczna osób niepełnosprawnych, Warszawa.
Gustavsson A., Zakrzewska-Manterys E. (red.), (1997), Upośledzenie w społecznym zwierciadle. Wyd. „Żak”, Warszawa
Harwas-Napierała B., Trempała J. (2001), Psychologia rozwoju człowieka. Tom 2, Warszawa.
Juraś–Krawczyk B. (2007), Wybrane obszary badawcze andragogiki, Łódź.
Kowalski K. Włącznik. Projektowanie bez barier. Fundacja INTEGRACJA. Publikacja bezpłatna. Wersja elektroniczna do pobrania na stronie www.integracja.org/wlacznik
Ostrowska A., Sikorska J. (1996), Syndrom niepełnosprawności w Polsce. Bariery integracji. Wyd. IFiS PAN, Warszawa
Pańczyk J. (1995), Rehabilitacja zawodowa osób niepełnosprawnych, Warszawa
Pilecki J., Olszewski S. (red.), (1999), Wspomaganie rozwoju osób niepełnosprawnych. Oficyna Wydawnicza TEST, Kraków
Polak Z., Bartkowicz Z. (red.), (2004), Wsparcie społeczne w rehabilitacji i resocjalizacji Wyd. UMCS, Lublin
Stochmiałek J. (red.), (1998), Pedagogika wobec kryzysów życiowych. Wyd. ITE, Warszawa–Radom
Szczepankowska B., Ostrowska A. (red.) (1998), Problem niepełnosprawności w poradnictwie zawodowym, Warszawa.
Szczepankowska B., Mikulski J. (red.), (1999), Osoby niepełnosprawne w środowisku lokalnym. Wyrównywanie szans. Warszawa.

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu 380-RS5-1IAO w USOSweb