Psychologia kształcenia dzieci i młodzieży ze SPE 380-RS5-2ICU

Wiedza: student zna klasyczne i współczesne teorie rozwoju człowieka,
wychowania, uczenia się i nauczania lub kształcenia, socjalizacji oraz różnorodne uwarunkowania tych procesów (KA7_WG2) - test pisemny; zna współczesne podejście do problemów uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi i wynikające z niego nowe formy edukacji, w tym integracyjną i włączają (KA7_WG8) - test pisemny; zna i rozumie organizację i metodykę kształcenia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi w systemie integracyjnym i włączającym, w szczególności modele współpracy pedagogów specjalnych z nauczycielami, specjalistami, rodzicami lub opiekunami, oraz modele indywidualizacji lekcji, efektywne strategie nauczania i uniwersalnego projektowania zajęć (KA7_WK3) - test pisemny.

Umiejętności: student potrafi wykorzystywać i integrować wiedzę z zakresu pedagogiki specjalnej oraz powiązanych z nią dyscyplin naukowych w celu analizy problemów rehabilitacyjnych, edukacyjnych, terapeutycznych i resocjalizacyjnych (KA7_UW1)- test pisemny; potrafi diagnozować złożone sytuacje rehabilitacyjne, edukacyjne, terapeutyczne i resocjalizacyjne, projektować i prowadzić zajęcia z uwzględnieniem specjalnych potrzeb edukacyjnych uczniów (KA7_UW4) - test pisemny; potrafi twórczo korzystać z teorii dotyczących rozwoju człowieka, socjalizacji, wychowania, nauczania -uczenia się oraz krytycznie je oceniać (KA7_UK6) - test pisemny; potrafi analizować własne działania pedagogiczne, dydaktyczne, wychowawcze, opiekuńcze i rehabilitacyjne, wskazywać obszary wymagające modyfikacji, eksperymentowania i wdrażania działań innowacyjnych (KA_7UU1) - test pisemny.

Ćwiczenia - zaliczenie na ocenę w formie pisemnego testu wyboru.

Wykład – egzamin pisemny w formie testu wyboru (pozytywna ocena przy uzyskaniu 8 poprawnych odpowiedzi na 15 pytań).

Bochniarz A., Grabowiec A. (2019). Uczeń zdolny w rzeczywistości polskiej szkoły. Lubelski Rocznik Pedagogiczny, t. XXXVIII, z. 3, 255-269.
Borzęcka A. (2018). Wspieranie rozwoju ucznia ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. W: J. Skibska, J. Wojciechowska (red.), Pedagogika i jej oblicza. Bielsko Biała: Wydawnictwo Naukowe Akademii Techniczno-Humanistycznej, 339-353.
Bubak-Woźniakiewicz K. (2008). Style nauczania i uczenia się – psychologia kształcenia. W: I. Maciejowska (red.), Jak kształcić studentów chemii i kierunków pokrewnych: podręcznik nauczyciela akademickiego. Kraków: Wydział Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego, 150-158.
Domagała-Zyśk E., Knopik T., Oszwa U. (2018). Znaczenie diagnozy funkcjonalnej w edukacji uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Roczniki Pedagogiczne, 10(46), nr 3, 77-90.
Figiel A. (2019). Uczeń ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi w świetle zmieniających się przepisów prawa oświatowego. Edukacja Humanistyczna, 1(40), 37-48.
Pieronkiewicz B. (2015). Koncepcja kształcenia transgresyjnego jako odpowiedź na specjalne potrzeby edukacyjne współczesnej młodzieży. W: W. Żłobicki (red.), Transgresje w edukacji. Tom 1. Kraków: Oficyna Wydawnicza IMPULS, 219-229.
Sędek G. (2000). Psychologia kształcenia. W: Psychologia. Podręcznik akademicki. Jednostka w społeczeństwie i elementy psychologii stosowanej. Tom 3. J. Strelau (red.). Gdańsk: GWP, 259-280.
Siemionow J. (2013). Kształcenie resocjalizujące – specyfika i znaczenie procesu edukacji nieletnich niedostosowanych społecznie. Resocjalizacja Polska, 4, 103-111.
Wojciechowski F., Opozda-Suder S. (2014). Osobowe i społeczne następstwa niepełnosprawności. Teoretyczne podstawy interpretacji. Niepełnosprawność dyskursy pedagogiki specjalnej. Pedagog – Nauczyciel – Terapeuta, 16, 11-32.
Zamkowska A. (2019). Model nauczyciela wczesnoszkolnej edukacji włączającej. Roczniki Pedagogiczne, 11(47), nr 2, 93-103.

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu 380-RS5-2ICU w USOSweb