Metodyka kształcenia uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się 380-RS5-3JFU

KA7_WG5 – zna wybrane koncepcje pedagogiczne w rozwoju myśli terapeutycznej, podstawowe koncepcje etiologiczne dysleksji rozwojowej
KA7_WK4 – zna merytoryczne i metodyczne podstawy prowadzenia zajęć korekcyjno-kompensacyjnych z uczniami ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się;
KA7_UW4 –potrafi rozpoznawać symptomy specyficznych trudności w uczeniu się w oparciu o narzędzia diagnostyczne odpowiednie do wieku dziecka/ucznia;
KA7_UK2 – potrafi indywidualizować zadania, dostosować metody, zasady terapii pedagogicznej do potrzeb i możliwości uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się;
KA7_UK2 – potrafi indywidualizować zadania, dostosować metody, zasady terapii pedagogicznej do potrzeb i możliwości uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się;
KA7_KO1 - rozumie zasadność i wykazuje gotowość do budowania relacji opartej na wzajemnym zaufaniu między wszystkimi podmiotami procesu wychowania i kształcenia, w tym rodzicami lub opiekunami uczniów, oraz włączania ich w działania sprzyjające efektywności edukacyjnej.

Zaliczenie na ocenę .

Bogdanowicz M. (1994). O dysleksji, czyli specyficznych trudnościach w czytaniu i pisaniu. Lublin: Wydawnictwo Popularnonaukowe "LINEA".
Bogdanowicz M., Borkowska A. (2010). Model rozpoznawania specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu. w: Podniesienie efektywności kształcenia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Materiały szkoleniowe. Cz. I, MEN, Warszawa.
Gruszczyk-Kolczyńska E. (1994). Dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się matematyki. Warszawa: WSiP.
Rocławska-Daniluk M., 2018, Czytanie i pisanie. Metodyka zajęć korekcyjno‑wyrównawczych, Gdańsk: Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu 380-RS5-3JFU w USOSweb