Diagnoza potrzeb edukacyjnych, planowanie, realizacja i monitoring działań wspierających 380-SPS-1JMU

Słuchacz zna i rozumie:

C.6.W1. podstawy, cele, założenia, obszary i cechy diagnozy;
(Sposób weryfikacji: projekt indywidualny)

C.6.W3. przydatność metod diagnostycznych w ocenie specyfiki zaburzeń w rozwoju; (Sposób weryfikacji: projekt indywidualny)

C.6.W4. wybrane metody oceny funkcjonowania edukacyjnego, fizycznego, psychicznego i społecznego dzieci i uczniów oraz czynniki środowiskowe wpływające na to funkcjonowanie; (Sposób weryfikacji: projekt indywidualny)

D.2.W1. pojęcie i proces diagnozowania specjalnych potrzeb edukacyjnych; założenia różnicowej i funkcjonalnej diagnozy; kryteria diagnostyczne (ICD, DSM, ICF); wybrane narzędzia diagnozy potrzeb edukacyjnych;
(Sposób weryfikacji: projekt indywidualny)

D.2.W2. założenia i zasady konstruowania indywidualnych programów edukacyjno- terapeutycznych oraz zasady i metody ich ewaluacji.
(Sposób weryfikacji: projekt indywidualny, konwersacja podczas zajęć)

C.6.U2. interpretować wyniki diagnozy pedagogicznej; (Sposób weryfikacji: projekt indywidualny, konwersacja podczas zajęć)

C.6.U3. konstruować proste narzędzia do diagnozy pedagogicznej;
(Sposób weryfikacji: projekt indywidualny)

C.6.U4. planować ewaluacje procesu edukacyjno-terapeutycznego dzieci i uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.
(Sposób weryfikacji: projekt indywidualny, konwersacja podczas zajęć)

D.2.U2. przeprowadzić diagnozę edukacyjnych potrzeb dziecka i ucznia oraz diagnozę relacji społecznych w grupie rówieśniczej;
(Sposób weryfikacji: projekt indywidualny, konwersacja podczas zajęć)

D.2.U4. zaprojektować proces ewaluacji indywidualnych programów edukacyjnych. (Sposób weryfikacji: projekt indywidualny, konwersacja podczas zajęć)

C.6.K1. przyjęcia odpowiedzialności za podejmowane decyzje związane z organizacją procesu diagnostycznego i postdiagnostycznego;
(Sposób weryfikacji: projekt indywidualny, konwersacja podczas zajęć)

C.6.K2. podejmowania współpracy z nauczycielami, specjalistami, rodzicami lub opiekunami, dziećmi i uczniami w poszukiwaniu przyczyn trudności;
(Sposób weryfikacji: projekt indywidualny, konwersacja podczas zajęć)

D.2.K1. przyjęcia odpowiedzialności za podejmowane decyzje związane z organizacją procesu edukacyjno - terapeutycznego w edukacji włączającej;
(Sposób weryfikacji: projekt indywidualny, konwersacja podczas zajęć)

D.2.K2. postępowania zgodnego z zasadami etyki zawodowej w procesie rozpoznawania specjalnych potrzeb edukacyjnych i określania wskazań terapeutycznych; (Sposób weryfikacji: projekt indywidualny, konwersacja podczas zajęć)

Stosowane metody:
metoda ćwiczeń, dyskusja, m. problemowa, burza mózgów, praca z tekstem, m. waloryzacyjne, m. ćwiczeniowa, analiza dokumentów (orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego i opinii wydanych przez poradnie psychologiczno - pedagogiczne)

Zaliczeniem ćwiczeń będzie obecność na zajęciach oraz ocena za wykonany projekt.

1. American Psychiatric Association, Gałecki P., Pilecki M.W., Rymaszewska J., Szulc A., Wciórka J., Sidorowicz S. (red.). (2019). Kryteria diagnostyczne zaburzeń psychicznych DSM-5® . Wrocław: Edra Urban & Partner.
2. Brzeziński, J., Kowalik, S. (1998). Społeczne uwarunkowania diagnozy klinicznej (s. 187-364). W: H. Sęk (red.). Społeczna psychologia kliniczna. Warszawa: PWN.
3. Chojak M. (2021). Nauczycielska diagnoza pedagogiczna w przedszkolu i w szkole, Warszawa: Difin SA.
4. Cytowska B., Winczura B. (2006). Dziecko z zaburzeniami w rozwoju. Konteksty diagnostyczne i terapeutyczne. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls. [wybrane fragmenty].
5. Gruszczyk-Kolczyńska E. (2005). Dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się matematyki. Przyczyny, diagnoza, zajęcia. Warszawa: WSiP.
6. Jarosz, E. Wysocka, E. (2006). Diagnoza psychopedagogiczna. Podstawowe problemy i rozwiązania. Warszawa: Akademickie Żak.
7. Knopik, T. (2022). Ocena funkcjonalna jako standard współpracy międzypodmiotowej na rzecz kompleksowego wspierania rozwoju uczniów ze zróżnicowanymi potrzebami Wychowawcze, 610, 27-41. edukacyjnymi. Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze, 610, 27-41.
8. Krasowicz-Kupis, G., Wiejak, K., Gruszczyńska, K. (2015). Katalog metod diagnozy rozwoju poznawczego dziecka na etapie edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej. Warszawa: Wydawnictwo IBE.
9. Marcinkowska, B. (2004). Diagnoza umiejętności funkcjonalnych dzieci z niepełnosprawnością intelektualną. W: J. Głodkowska, A. Giryński (red.). 32 Osobowość, samorealizacja, odpowiedzialność, bezpieczeństwo, autonomia. Teoria, empiria i praktyka w rehabilitacji osób z niepełnosprawnością umysłową od dzieciństwa do późnej dorosłości. Warszawa: APS.
10. Paluchowski W. J. (2007). Diagnoza psychologiczna: proces - narzędzia - standardy. Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne.
11. Pużyński S. (2007). Klasyfikacja zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania w ICD-10: badawcze kryteria diagnostyczne. Kraków: Uniwersyteckie Wydawnictwo Medyczne Vesalius.
12. Schopler, E., Reichler, R.J., Bashford, A., Lansing, M.D., Marcus, L.M. (1995). Profil Psychoedukacyjny. Zindywidualizowana ocena i terapia dzieci autystycznych oraz dzieci z zaburzeniami rozwoju. Gdańsk: SPOA.
13. Tomczak, J., Zięntara, R. (2018). Kwestionariusz diagnozy i narzędzia badawcze w terapii pedagogicznej. Kraków: Impuls.
14. Witkowski T. (1988). Metody PAC i PAS w społecznej rewalidacji upośledzonych umysłowo. Warszawa: Centralny Wychowawczo-Zawodowego MEN. Ośrodek Metodyczny Poradnictwa
15. Wołowicz A., Marcinkowska B. (2010). Wielospecjalistyczna ocena poziomu funkcjonowania i konstruowanie indywidualnych programów dla osób z głębszą niepełnosprawnością intelektualną. Warszawa: Wydawnictwo APS.

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu 380-SPS-1JMU w USOSweb