Trening interpersonalny 380-SPW-1TRI
wymagania wstępne – brak
liczba godzin zajęć dydaktycznych: 20 godzin warsztatów
metody dydaktyczne – praca w grupach, dyskusja, odgrywanie ról, analiza przypadku
punkty ECTS – 1
bilans nakładu pracy studenta – udział w zajęciach 20 godzin
przygotowanie do zajęć 10 godzin
Razem: 30 godzin, co odpowiada 1 pkt. ECTS.
wskaźniki ilościowe – nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 20 godzin, oraz nakład pracy studenta, który nie wymaga bezpośredniego udziału nauczyciela 10 godz.
Rodzaj przedmiotu
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
E.1WW.W2.- Zna założenia treningu interpersonalnego: wie na czym polegają rozmowy, negocjacje oraz poziomy konfliktu, jak kontrolować swoje emocje i odczytywać je u innych osób, jak zaplanować i przeprowadzić negocjacje, zna i rozumie zagadnienie psychoedukacji oraz wsparcia psychospołecznego rodziny oraz środowiska pozarodzinnego dziecka z zaburzeniami rozwojowymi, zagrożonego niepełnosprawnością i ze stwierdzoną niepełnosprawnością, zna i rozumie zasady przeprowadzania treningów umiejętności interpersonalnych w pracy z rodziną oraz w zespole WWR.
E.1WW.U2.- Potrafi pracować w zespole WWR: obserwuje, rozumie i interpretuje zachowania i postawy członków zespołu, rodziny wobec siebie oraz dziecka z niepełnosprawnością, rozumie samego siebie oraz rozmówców przez poszerzenie wiedzy i świadomości na temat umiejętności miękkich niezbędnych w komunikacji.
E.1WW.K1.- Jest gotów do autorefleksji nad rozwojem zawodowym. Ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę dokształcania się i rozwoju osobistego.
Kryteria oceniania
Ocena aktywności na zajęciach; czynny udział w ćwiczeniach grupowych i indywidualnych; samoocena.
Literatura
Całusińska M., Malinowski W., Trening umiejętności wychowawczych, GWP, Gdańsk 2012.
Jak żyć z ludźmi (umiejętności interpersonalne). Program profilaktyczny dla młodzieży. MEN, Warszawa 1989.
Rosenberg M. B. (2003) Rozwiązywanie konfliktów poprzez Porozumienie bez Przemocy. Warszawa: Wydawnictwo Jacek Santorski & CO.
Chełpa S., Witkowski T. (1999), Psychologia konfliktów: praktyka radzenia sobie ze sporami, Warszawa: Oficyna Wydawnicza UNUS
Balawajder K. (1998), Komunikacja, konflikty, negocjacje w organizacji, Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego
Ury W. (2000), Odchodząc od NIE: negocjowanie od konfrontacji do kooperacji, Warszawa.
Nordhelle Grethe (2010), Mediacja. Sztuka rozwiązywania konfliktów, przekład K. Drozdowska, FISO, Gdańsk.
Gruca-Miąsik U. (2011), Negocjacje i mediacje w kręgu pomocy, wychowania i prawa, Rzeszów: Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego.
Ch.W. Moore (2009), , Mediacje: praktyczne strategie rozwiązywania konfliktów, Oficyna..
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: