Strategie zajęć wspomagających rozwój dziecka w codziennych aktywnościach 380-SPW-2JGS
- Rozpoznanie kliniczne a zaburzeniu funkcjonowania małego dziecka- sygnały ostrzegawcze.
- Wieloprofilowość oddziaływań stymulacyjnych w procesie wspomagania rozwoju, analiza sfer rozwoju: rozwój percepcyjno-motoryczny, poznawczy, w zakresie komunikacji i emocjonalno-społeczny małego dziecka, wzajemne uwarunkowania zaburzeń - profilaktyka pierwotna i wtórna.
- Proces uczenia małego dziecka wieku 0-6 lat – mechanizmy uczenia w aspekcie teorii J. Piageta, L. Wygotskiego, M. Montessori, modele wspomagania rozwoju w procesie uczenia.
- Teoria przywiązania, podstawowe założenia, style przywiązania, praca z dzieckiem w zależności od stylu przywiązania, zaburzenia więzi u dzieci, profesjonalna opieka nad dziećmi z zaburzeniami więzi, wspieranie rozwoju bezpiecznej więzi – wskazówki dla rodziców, nauczycieli, opiekunów.
- Rodzicielstwo bliskości.
- Strategie, techniki i narzędzia pracy terapeutycznej z dziećmi wspierające właściwy rozwój relacji przywiązaniowych i komunikacji funkcjonalnej.
- Strategie i techniki w modelu behawioralno-poznawczo-rozwojowym w pracy z małym dzieckiem i jego rodziną, wspierające uczestnictwo i włączenie społeczne dziecka i rodziny.
Rodzaj przedmiotu
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Student:
E.1WW.W2. Definiuje podstawowe pojęcia z zakresu teorii przywiązania, zna i rozumie mechanizmy zaburzeń więzi, ma podstawową, uporządkowaną wiedzę z teorii przywiązania i jej zastosowania w pracy z dzieckiem i rodziną.
E.1WW.W3. Zna psychopedagogiczne metody wspomagania rozwoju percepcyjno-motorycznego wykorzystywane w procesie terapeutycznym dziecka z opóźnieniem rozwoju psychoruchowego.
E.1WW.U2. Rozumie oraz potrafi wyjaśnić znaczenie międzysektorowego i transdyscyplinarnego podejścia w procesie wspomagania rozwoju małego dziecka oraz umie wskazać zależności między obszarami działań.
E.1WW.U2. Potrafi właściwie dobrać, zmodyfikować oraz opracować i wykonać pomoce do zajęć stymulujących rozwój z dzieckiem w wieku niemowlęcym i poniemowlęcym, wczesnodziecięcym.
E.1WW.U2. Potrafi organizować sytuacje dydaktyczne prowokujące do samooaktywności i twórczego poszukiwania rozwiązań edukacyjnych oraz wspierające rodziców i dzieci w samodzielności w zdobywaniu wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych, w tym umiejętności projektowania działań wspierających włączenie społeczne dziecka i rodziny.
E.1WW.U3. Potrafi planować i stosować metody pedagogiczne we wczesnym wspomaganiu rozwoju.
Kryteria oceniania
Metody nauczania: wykład, dyskusja, pokaz, praca z książką, burza mózgów, gry dydaktyczne, metody ewaluacyjne.
Formy zaliczenia przedmiotu: zaliczenia cząstkowe ćwiczeń (kolokwium), ocena aktywności studenta na ćwiczeniach, pisemne prace zespołowe na ćwiczeniach, samoocena studentów, zaliczenie ćwiczeń na ocenę, egzamin.
51% punktów uzyskanych przez studenta z zaliczenia ćwiczeń i wykładu jest niezbędne do uzyskania oceny pozytywnej.
50% nieobecności nieusprawiedliwionych podczas wykładów kwalifikuje do niezaliczenia przedmiotu.
Literatura
Czochańska J. (1995): Badanie i ocena neurorozwojowa niemowląt i noworodków. Folium, Lublin.
Czochańska J. (1997): Wczesne rozpoznanie i metody postępowania w uszkodzeniach układu nerwowego u dzieci. PZWL, Warszawa.
Gerber R.J., Wilks T., Erdie-Lalena Ch. (2011): Pediatria po dyplomie. Rozwojowe kamienie milowe: rozwój ruchowy, „Medical Tribune Polska”, Vol. 15, No. 3.
Goodman R., Scott S. (2000): Psychiatria dzieci i młodzieży. Urban & Partner, Wrocław.
Ignatowicz Ł. (1994): Autyzm wczesnodziecięcy – problemy kliniczne, diagnostyczne i terapeutyczne, „Klinika Pediatryczna”, Vol. 2, No. 4.
Jaklewicz H. (1993): Autyzm wczesnodziecięcy – diagnoza, przebieg, leczenie. GWP, Gdańsk.
Koehler B., Marszał E., Świetliński J. (2002): Wybrane zagadnienia z pediatrii. Wydawnictwo Śląskiej Akademii Medycznej, Katowice.
Kopczyńska-Sikorska J. (1996): Normy w pediatrii. PZWL, Warszawa. Korman E. (1999): Podstawy endokrynologii wieku rozwojowego. PZWL, Warszawa.
Krawczyński M. (2005): Norma kliniczna w pediatrii. PZWL, Warszawa.
Krawczyński M. (2009): Propedeutyka pediatrii. PZWL, Warszawa.
Kubicka K., Kawalec W. (2006): Pediatria. PZWL, Warszawa.
Lissauer T., Clayden G. (2007): Pediatria. Elsevier Urban & Partner, Wrocław.
Łozińska D., Twarowska I. (1993): Neonatologia. PZWL, Warszawa.
Michałowicz R., Jóźwiak S. (2000): Neurologia dziecięca. Urban & Partner, Wrocław.
Namysłowska I. (2011): Psychiatria dzieci i młodzieży. PZWL, Warszawa.
Nelson I. (1996): Podręcznik pediatrii. PWN, Warszawa.
Obuchowicz A. (2007): Badanie podmiotowe i przedmiotowe w pediatrii. PZWL, Warszawa.
Palczewska I. (2002): Medycyna praktyczna – pediatria. Ocena rozwoju somatycznego dzieci i młodzieży. „Medycyna Praktyczna”, nr 3.
Pisula E. (2005): Małe dziecko z autyzmem. GWP, Gdańsk.
Popielarska A. (2000): Psychiatria wieku rozwojowego. PZWL, Warszawa.
Prusiński A. (1998): Neurologia praktyczna. PZWL, Warszawa.
Sidor K. (1997): Wybrane zagadnienia z neurologii dziecięcej. PZWL, Warszawa.
Szczapa J. (2000): Neonatologia. PZWL, Warszawa.
Zwaigenbaum L. , Bryson S., Lord C., Rogers S. (2010): Pediatria po dyplomie. Ocena kliniczna i metody postępowania z małymi dziećmi z podejrzeniem zaburzeń z kręgu autyzmu: wnioski z badań niemowląt z grupy ryzyka, „Medical Tribune Polska”, Vol. 10, No. 4.
|
W cyklu 2024:
Czochańska J. (1995): Badanie i ocena neurorozwojowa niemowląt i noworodków. Folium, Lublin. |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: