Antropologia pedagogiczna 380-TN2-1GTP
Profil studiów: ogólnoakademicki
Forma studiów: niestacjonarne
Rodzaj przedmiotu: obowiązkowy
Dziedzina: nauki społeczne, dyscyplina: pedagogika
Rok studiów/semestr: 1 rok II stopnia
Wymagania wstępne: brak
Liczba godzin godzin wykładu: 16
PUNKTY ECTS: 3
Bilans nakładu pracy studenta:
- udział w zajęciach: 16 godz. wykładów
- udział w konsultacjach: 4 godz.,
- przygotowanie do zajęć 18 godz
- przygotowanie do zaliczenia/egzaminu: 20 godz.
- egzamin: 2 godz.
Razem: 76 godzin, co odpowiada 3 ECTS
Nakład pracy studenta związany z zajęciami: wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 38 godz. – 1,5 ECTS; niewymagającymi bezpośredniego kontaktu z nauczycielem: 38 godz. - 1,4. ECTS
Metody dydaktyczne:
problemowa- dyskusja, rozmowa, pogadanka, praca z tekstem
podająca- wykład
|
W cyklu 2024:
Profil studiów: ogólnoakademicki PUNKTY ECTS: 3 Bilans nakładu pracy studenta: Nakład pracy studenta związany z zajęciami: wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 38 godz. – 1,5 ECTS; niewymagającymi bezpośredniego kontaktu z nauczycielem: 38 godz. - 1,4. ECTS Metody dydaktyczne: W trakcie cyklu wykładów z Antropologii Pedagogicznej zostaną podjęte zagadnienia odnoszące się do procesu wychowania, w którym to rolę szczególną odgrywają dwie osoby: dorosły i dziecko. Zajmujemy się rolą wychowawcy w procesie wychowania, sytuacjami wychowawczymi, zaganianiem „sumienia”, rozumiem „służy dziecku”, sensem „bycia człowiekiem”, doskonaleniem mistrzostwa pedagogicznego nauczycieli, całościowego wychowania człowieka jako członka społeczeństwa. podjęte zostaną próby dyskusji na temat: jak wychowywać człowieka? jaka jest kondycja człowieka w świecie ponowoczesności? |
W cyklu 2025:
Profil studiów: ogólnoakademicki PUNKTY ECTS: 3 Bilans nakładu pracy studenta: Nakład pracy studenta związany z zajęciami: wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 38 godz. – 1,5 ECTS; niewymagającymi bezpośredniego kontaktu z nauczycielem: 38 godz. - 1,4. ECTS Metody dydaktyczne: W trakcie cyklu wykładów z Antropologii Pedagogicznej zostaną podjęte zagadnienia odnoszące się do procesu wychowania, w którym to rolę szczególną odgrywają dwie osoby: dorosły i dziecko. Zajmujemy się rolą wychowawcy w procesie wychowania, sytuacjami wychowawczymi, zaganianiem „sumienia”, rozumiem „służy dziecku”, sensem „bycia człowiekiem”, doskonaleniem mistrzostwa pedagogicznego nauczycieli, całościowego wychowania człowieka jako członka społeczeństwa. podjęte zostaną próby dyskusji na temat: jak wychowywać człowieka? jaka jest kondycja człowieka w świecie ponowoczesności? |
W cyklu 2026:
Profil studiów: ogólnoakademicki PUNKTY ECTS: 3 Bilans nakładu pracy studenta: Nakład pracy studenta związany z zajęciami: wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 38 godz. – 1,5 ECTS; niewymagającymi bezpośredniego kontaktu z nauczycielem: 38 godz. - 1,4. ECTS Metody dydaktyczne: W trakcie cyklu wykładów z Antropologii Pedagogicznej zostaną podjęte zagadnienia odnoszące się do procesu wychowania, w którym to rolę szczególną odgrywają dwie osoby: dorosły i dziecko. Zajmujemy się rolą wychowawcy w procesie wychowania, sytuacjami wychowawczymi, zaganianiem „sumienia”, rozumiem „służy dziecku”, sensem „bycia człowiekiem”, doskonaleniem mistrzostwa pedagogicznego nauczycieli, całościowego wychowania człowieka jako członka społeczeństwa. podjęte zostaną próby dyskusji na temat: jak wychowywać człowieka? jaka jest kondycja człowieka w świecie ponowoczesności? |
Rodzaj przedmiotu
Założenia (opisowo)
Koordynatorzy przedmiotu
Tryb prowadzenia przedmiotu
Efekty kształcenia
KP7_WG1- zna terminologię używaną w pedagogice oraz jej zastosowanie w
dyscyplinach pokrewnych na poziomie rozszerzonym
KP7_WG3 -ma pogłębioną i uporządkowaną wiedzę o współczesnych kierunkach
rozwoju pedagogiki, jej nurtach i systemach pedagogicznych, rozumie
ich historyczne i kulturowe uwarunkowania
KP7_UW2 -potrafi wykorzystywać i integrować wiedzę teoretyczną z zakresu
pedagogiki oraz powiązanych z nią dyscyplin w celu analizy złożonych
problemów edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych,
kulturalnych, pomocowych i terapeutycznych, a także diagnozowania i
projektowania działań praktycznych
KP7_UK2 - potrafi w sposób klarowny, spójny i precyzyjny wypowiadać się w
mowie i na piśmie, posiada umiejętność konstruowania
rozbudowanych ustnych i pisemnych uzasadnień na tematy dotyczące
różnych zagadnień pedagogicznych z wykorzystaniem różnych ujęć
teoretycznych, korzystając zarówno z dorobku pedagogiki, jak i innych
dyscyplin naukowych
KP7_KK3- docenia znaczenie nauk pedagogicznych dla rozwoju jednostki i
prawidłowych więzi w środowiskach społecznych, ma pozytywne
nastawienie do nabywania wiedzy z zakresu studiowanej dyscypliny
naukowej i budowania warsztatu pracy pedagoga
Kryteria oceniania
Wykłady: zaliczenie w formie testu.
Zaliczenie na ocenę w formie testu pisemnego składającego się z różnorodnych zadań, przy czym 51% punktów uzyskanych przez studenta jest niezbędne do otrzymania oceny pozytywnej z zaliczenia. Warunkiem dopuszczenia do zaliczenia jest zadowalająca frekwencja na wykładach i ćwiczeniach czyli obowiązkowa jest obecność na co najmniej 90% zajęć.
Dopuszcza się nieusprawiedliwioną nieobecność – bez konieczności zaliczania – w wymiarze do 10% całkowitej liczby godzin, tj. 1,5 godzin (przy łącznym wymiarze zajęć wynoszącym 15 godzin).
Nieobecność na zajęciach przekraczająca 1,5 godziny wymaga zaliczenia podczas konsultacji.
Literatura
A. Harbatski, Antropologia pedagogiczna. Podstawy antropologii pedagogicznej, 2022
K. Ablewicz, Teoretyczne i metodologiczne podstawy pedagogiki antropologicznej studium sytuacji wychowawczej, 2003 (monografia dostępna w wolnym dostępie online, w pdf).
Z. Bauman, Sztuka życia, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2009.
Burszta W.J., Preteksty, Gdańsk 2015.
Carr N., Płytki umysł. Jak Internet wpływa na nasz mózg? Gliwice 2013.
Harari Y. N., 21 lekcji na XXI wiek, Wydawnictwo Literackie, 2018
A. Józefowicz, Dzieciństwo pozornych potrzeb, przesytu i konsumpcji, w: Obrazy dzieciństwa w polskiej prozie dziecięcej XXI wieku w poszukiwaniu kontekstów edukacyjnych, 2020, s. 424-469.
A. Gromkowska-Melosik, Ikony i idole popkultury. Taylor Swift i Barbie jako wzory ciała i tożsamości młodzieży. w: J. Pyżalski, Wychowawcze i społeczno- kulturowe kompetencje współczesnych nauczycieli, 2015, s. s. 43-53.
P. Ariès, Historia dzieciństwa. Dziecko i rodzina w dawnych czasach, 1995.
M. Brzozowska-Brywczyńska, Dzieciństwo: projekt w kryzysie, „Kultura i Edukacja”, 64(3), 2020.
E. Jarosz, Partycypacja społeczna dzieci –współczesna odsłona dyskursu. Kontestacja i kontrdziałanie wobec społecznej ekskluzji dzieci, „Kultura i Edukacja”, 1, 2019.
E. Jarosz, Społeczne wykluczenie i dyskryminacja dzieci – marginalizowany obszar nierówności społecznych, „Studia Edukacyjne”, 24, 2013.
T. Szlendak, Komercjalizacja dzieciństwa. Kilka uwag krytycznych o niewygodach wychowywania dzieci w kulturze konsumpcji, Kultura i Edukacja, 2, 2005.
J. Korczak, Momenty wychowawcze, 2017
R. Ingarden, O odpowiedzialności i jej podstawach ontycznych, w: Książeczka o człowieku, Kraków 1973.
N. Rapport, Natura ludzka: założenie i nadzieja antropologii, „Teksty Drugie” 2018
|
W cyklu 2024:
A. Harbatski, Antropologia pedagogiczna. Podstawy antropologii pedagogicznej, 2022 P. Ariès, Historia dzieciństwa. Dziecko i rodzina w dawnych czasach, 1995. http://brpd.gov.pl/sites/default/files/konwencja_o_prawach_dziecka_-_komentarz_e-book.pdf J. Korczak, Jak kochać dziecko (fragmenty) J. Brągiel, Janusz Korczak prekursorem walki o prawa dziecka, 2017 E. Jarosz, Partycypacja społeczna dzieci –współczesna odsłona dyskursu. Kontestacja i kontrdziałanie wobec społecznej ekskluzji dzieci, „Kultura i Edukacja”, nr.1, 2019. B. Smolińska-Theiss, Korczakowska spuścizna – między znakiem Holokaustu a prawami dziecka, „Pedagogika Społeczna Nova” (2021), nr.1. K. Wawer, Lekcje (polskiego) z wielokulturowości. Praca z serią Wojny dorosłych – historie dzieci w szkole podstawowej na wybranych przykładach, Polonistyka 2021 Alicja Anna Ungeheuer-Gołąb, Jaki naprawdę chciałby być człowiek…? – o wartościach utworu Asiunia autorstwa Joanny Papuzińskiej A.Twardzik, Uwrażliwianie kulturowe dzieci w praktyce edukacyjnej, Edukacja Międzykulturowa, 2016, nr J. Nikitorowicz, Edukacja regionalna i międzykulturowa, Warszawa, 2009, s.179. A. Józefowicz, Dzieciństwo naznaczone wojną (s. 358-424), w: Tejże, Obrazy dzieciństwa w polskiej prozie dziecięcej XXI wieku. W poszukiwaniu kontekstów edukacyjnych, 2020. A.ózefowicz, Czego można nauczyć się z literatury dla dzieci, prezentującej dzieciństwo naznaczone U. Ostrowska, Antropologia i pedagogika w kręgu wiedzy nauk o człowieku. Problemy i wyzwania, 2021. |
W cyklu 2025:
A. Harbatski, Antropologia pedagogiczna. Podstawy antropologii pedagogicznej, 2022 P. Ariès, Historia dzieciństwa. Dziecko i rodzina w dawnych czasach, 1995. http://brpd.gov.pl/sites/default/files/konwencja_o_prawach_dziecka_-_komentarz_e-book.pdf J. Korczak, Jak kochać dziecko (fragmenty) J. Brągiel, Janusz Korczak prekursorem walki o prawa dziecka, 2017 E. Jarosz, Partycypacja społeczna dzieci –współczesna odsłona dyskursu. Kontestacja i kontrdziałanie wobec społecznej ekskluzji dzieci, „Kultura i Edukacja”, nr.1, 2019. B. Smolińska-Theiss, Korczakowska spuścizna – między znakiem Holokaustu a prawami dziecka, „Pedagogika Społeczna Nova” (2021), nr.1. K. Wawer, Lekcje (polskiego) z wielokulturowości. Praca z serią Wojny dorosłych – historie dzieci w szkole podstawowej na wybranych przykładach, Polonistyka 2021 Alicja Anna Ungeheuer-Gołąb, Jaki naprawdę chciałby być człowiek…? – o wartościach utworu Asiunia autorstwa Joanny Papuzińskiej A.Twardzik, Uwrażliwianie kulturowe dzieci w praktyce edukacyjnej, Edukacja Międzykulturowa, 2016, nr J. Nikitorowicz, Edukacja regionalna i międzykulturowa, Warszawa, 2009, s.179. A. Józefowicz, Dzieciństwo naznaczone wojną (s. 358-424), w: Tejże, Obrazy dzieciństwa w polskiej prozie dziecięcej XXI wieku. W poszukiwaniu kontekstów edukacyjnych, 2020. A.ózefowicz, Czego można nauczyć się z literatury dla dzieci, prezentującej dzieciństwo naznaczone U. Ostrowska, Antropologia i pedagogika w kręgu wiedzy nauk o człowieku. Problemy i wyzwania, 2021. |
W cyklu 2026:
A. Harbatski, Antropologia pedagogiczna. Podstawy antropologii pedagogicznej, 2022 P. Ariès, Historia dzieciństwa. Dziecko i rodzina w dawnych czasach, 1995. http://brpd.gov.pl/sites/default/files/konwencja_o_prawach_dziecka_-_komentarz_e-book.pdf J. Korczak, Jak kochać dziecko (fragmenty) J. Brągiel, Janusz Korczak prekursorem walki o prawa dziecka, 2017 E. Jarosz, Partycypacja społeczna dzieci –współczesna odsłona dyskursu. Kontestacja i kontrdziałanie wobec społecznej ekskluzji dzieci, „Kultura i Edukacja”, nr.1, 2019. B. Smolińska-Theiss, Korczakowska spuścizna – między znakiem Holokaustu a prawami dziecka, „Pedagogika Społeczna Nova” (2021), nr.1. K. Wawer, Lekcje (polskiego) z wielokulturowości. Praca z serią Wojny dorosłych – historie dzieci w szkole podstawowej na wybranych przykładach, Polonistyka 2021 Alicja Anna Ungeheuer-Gołąb, Jaki naprawdę chciałby być człowiek…? – o wartościach utworu Asiunia autorstwa Joanny Papuzińskiej A.Twardzik, Uwrażliwianie kulturowe dzieci w praktyce edukacyjnej, Edukacja Międzykulturowa, 2016, nr J. Nikitorowicz, Edukacja regionalna i międzykulturowa, Warszawa, 2009, s.179. A. Józefowicz, Dzieciństwo naznaczone wojną (s. 358-424), w: Tejże, Obrazy dzieciństwa w polskiej prozie dziecięcej XXI wieku. W poszukiwaniu kontekstów edukacyjnych, 2020. A.ózefowicz, Czego można nauczyć się z literatury dla dzieci, prezentującej dzieciństwo naznaczone U. Ostrowska, Antropologia i pedagogika w kręgu wiedzy nauk o człowieku. Problemy i wyzwania, 2021. |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: