Warsztat diagnozy psychopedagogicznej 390-FG1-2WDP

specjalizacyjne

Zajęcia mają na celu nabycie podstawowej wiedzy w zakresie rozpoznawania i opisu interesujących diagnostę stanów rzeczy, stawiania trafnych i rzetelnych diagnoz psychopedagogicznych za pomocą odpowiednich metod, technik i narzędzi badawczych, ich ocenę i interpretację. Celem zaprojektowania działań zapobiegawczych (profilaktycznych) lub korekcyjnych oraz podjęcia adekwatnych form wsparcia i pomocy.

w sali

Wiedza
B.2.W4. problematykę dziecka w sytuacji kryzysowej lub traumatycznej; zagrożenia dzieci i młodzieży: zjawiska agresji i przemocy
B.2.W5. sytuację uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi: specjalne potrzeby edukacyjne uczniów i ich uwarunkowania (zakres diagnozy funkcjonalnej, metody i narzędzia stosowane w diagnozie), konieczność dostosowywania procesu kształcenia do specjalnych potrzeb edukacyjnych uczniów (projektowanie wsparcia, konstruowanie indywidualnych programów) oraz tematykę oceny skuteczności wsparcia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi;
Sposoby weryfikacji:
- ocena aktywności w trakcie zajęć
-praca pisemna, opracowanie studium przypadku
Umiejętności
B.1.U6. identyfikować potrzeby uczniów w rozwoju uzdolnień i zainteresowań;
B.2.U6. zdiagnozować potrzeby edukacyjne ucznia i zaprojektować dla niego odpowiednie wsparcie;
Sposoby weryfikacji:
- ocena aktywności w trakcie zajęć
- praca zespołowa, warsztatowa
-praca pisemna, opracowanie studium przypadku
Kompetencje społeczne
B.1.K2. W zakresie kompetencji społecznych absolwent jest gotów do wykorzystania zdobytej wiedzy psychologicznej do analizy zdarzeń pedagogicznych.
B.2.K3. samodzielnego pogłębiania wiedzy pedagogicznej;
Sposoby weryfikacji:
- ocena efektów pracy w grupie
ocena aktywności w trakcie zajęć
-praca pisemna, opracowanie studium przypadku

Sposoby weryfikacji efektów kształcenia: aktywność studenta w dyskusji, praca pisemna- opracowanie studium przypadku

- dyskusja
- burza mózgów
- praca z tekstem
- metoda indywidualnego przypadku
SPOSÓB ZALICZENIA:
Cały przedmiot: system punktowy
• Obecności – każda obecność to 1 punkt, obecności w sumie umożliwiają zdobycie 1x7=7pkt
• Nieobecności – każda nieobecność będzie skutkować utratą punktów, nieobecności można zaliczyć na konsultacjach
• Aktywności – na wszystkich zajęciach można zdobyć 2 punkty za aktywność, rozumianą jako merytoryczne przygotowanie się do zająć i zabieranie głosu w dyskusji oraz wykonywanie zadań proponowanych w ramach obowiązującego tematu (np. prezentacje zagadnień)
Aktywności w sumie umożliwiają zdobycie 2x 7=14 pkt
• Diagnoza psychopedagogiczna indywidualnego przypadku- 11 punktów.

Suma wszystkich możliwych do zdobycia punktów dzielona jest na progi, według których wyliczane są oceny końcowe. Żeby dostać ocenę dostateczną trzeba zdobyć 55% z sumy wszystkich punktów.

Warunki zaliczenia przedmiotu:
Do zaliczenia laboratorium może podejść student, który uczestniczył w zajęciach. Absencje w ciągu tygodnia należy zaliczyć ustnie podczas konsultacji nauczyciela prowadzącego ćwiczenia.
Możliwy jest regularny kontakt mailowy: j.sacharczuk@uwb.edu.pl

Literatura podstawowa:
Encyklopedia pedagogiczna XXI wieku. T. 1, [red. nauk. Tadeusz Pilch], Wydaw. Akademickie "Żak", Warszawa 2003, s. 664- 688.
S. Ziemski, Problemy dobrej diagnozy, Wiedza Powszechna, Warszawa
J. Mellibruda, Siedem ścieżek integracji psychoterapii. Ślady dziecięcych traum i toksycznych relacji jako wyzwanie, Wydawnictwo Zielone Drzewo, Instytut Psychologii Zdrowia PTP, Warszawa 2011, s. 59-93.
Z. Sobolewska – Mellibruda, Psychoterapia dorosłych dzieci alkoholików, Wydawnictwo Zielone Drzewo, Instytut Psychologii Zdrowia PTP, Warszawa 2011, s. 65-74
L. Golińska, Emocje: przyjaciel czy wróg, Instytut Psychologii Zdrowia, PTP, Warszawa 2002
Judith S. Beck, Terapia poznawczo-behawioralna, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2012
Psychoterapia poznawczo-behawioralna. Teoria i praktyka, A. Popiel i E. Pragłowska, Warszawa 2008
ABC twoich emocji, Mariusz Wirga , Maxie C. Maultsby Jr , Michael DeBernardi, Wydawnictwo Dominika Księskiego Wulkan, Żnin 2019

Literatura uzupełniająca:
Danuta Skulicz, Diagnozowanie pedagogiczne, W: Orientacje w metodologii badań pedagogicznych, pod red. Stanisława Palki, Wydaw. Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 1998, s.55-73.
Socha Władysław, Wybrane problemy z diagnostyki i organizacji środowiska wychowawczego, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1984, s. 10-15, 20-22.
Elementy diagnostyki pedagogicznej, pod red. Ireny Lepalczyk i Jana Badury, Państwowe Wydaw. Naukowe, Warszawa- Łódź, 1987, s. 9-21; 31-45.
St. Kawula, Zdzisław Dąbrowski, Mieczysław Gałaś, Diagnozowanie potrzeb opiekuńczo-wychowawczych i kulturalnych środowiska, Toruń 1980, s.42-65.
Dąbrowski Zdzisław, Teoretyczne podstawy opieki i wychowania przez opiekę, Wydaw. Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 1988, s.194-209, 224-227.
Okoń Wincenty, Nowy słownik pedagogiczny, Wydaw. Akademickie "Żak", Warszawa 2004
Edukacja elementarna a diagnoza pedagogiczna, red. nauk. Krystyna Sujak-Lesz, Wydawnictwa Centralnego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli, Warszawa 2002
E. Małkiewicz: Motywy poznania świata i uczenia się w kontekście podstawowych potrzeb dziecka
R. Reiland, Uratuj mnie. Opowieść o złym życiu i dobrym psychoterapeucie, Media Rodzina, 2010

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu 390-FG1-2WDP w USOSweb