Specjalistyczna pracownia fizyczna I 390-FM2-1SPF1
Profil studiów: ogólnoakademicki
Forma studiów: stacjonarne
Rodzaj przedmiotu: obowiązkowy
Dziedzina i dyscyplina nauki: Dziedzina nauk ścisłych i przyrodniczych, Dyscyplina nauki fizyczne
Rok studiów/semestr: 1 rok / 2 semestr
Liczba godzin zajęć dydaktycznych: 45
Metody dydaktyczne: laboratorium
Punkty ECTS: 6
Bilans nakładu pracy studenta: udział w laboratorium (45 godz.), udział w konsultacjach (15 godz.), praca własna w domu (45 godz.)
Wskaźniki ilościowe: nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającym bezpośredniego udziału nauczyciela - 2.5 ECTS; nakład pracy studenta związany z samodzielną pracą - 45 godz., 3.5 ECTS.
Student wykonuje samodzielnie trzy ćwiczenia. Przykładowe tematy ćwiczeń laboratoryjnych:
1. Badanie efektu Seebecka.
2. Badanie efektu Peltiera.
3. Echografia ultradźwiękowa.
4. Badanie pojemności cieplnej ciał stałych.
5. Badanie charakterystyki komórki fotowoltaicznej.
6. Badanie ciśnienia pary w 100 C- molowe ciepło parowania.
|
W cyklu 2024:
Profil studiów: ogólnoakademicki Student wykonuje samodzielnie trzy ćwiczenia: |
Założenia (opisowo)
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2024: | W cyklu 2023: |
Rodzaj przedmiotu
Wymagania (lista przedmiotów)
Założenia (lista przedmiotów)
Tryb prowadzenia przedmiotu
Efekty kształcenia
Student zna i rozumie:
KP7_WG4 specjalistyczne narzędzia badawcze stosowane w wybranej dziedzinie fizyki, w tym, w zakresie przewidzianym programem kształcenia, procedur pomiarowych stosowanych w fizyce medycznej
Student potrafi:
KP7_UW2 dobrać i zastosować w praktyce narzędzia badawcze właściwe dla danej dziedziny fizyki
KP7_UW3 ilościowo i jakościowo wyjaśnić przebieg złożonych zjawisk w oparciu o prawa fizyki
KP7_UK1 zaplanować i przeprowadzić badania naukowe w wybranej dziedzinie fizyki i astronomii, dobierając odpowiednie narzędzia badawcze w zakresie przewidzianym programem kształcenia
Student gotów jest do:
KP7_KK2 krytycznej oceny posiadanej wiedzy mierząc się z rzeczywistymi problemami badawczymi i stosowanymi
Kryteria oceniania
Aby zaliczyć Pracownię Specjalistyczną I, konieczne jest wykonanie i zaliczenie wszystkich ćwiczeń laboratoryjnych. Ocena końcowa opiera się na wyniku sprawdzianu z wiadomości wstępnych (teoria) oraz sporządzeniu raportu. Za każdy sprawdzian i każdy raport można otrzymać maksymalnie 10 punktów. Średnia punktacja ze sprawdzianów jest sumowana z punktami uzyskanymi za raporty, co daje łącznie maksymalnie 50 punktów. Aby zaliczyć przedmiot, należy zdobyć co najmniej 25 punktów (50% możliwych do uzyskania). Dodatkowe punkty można otrzymać za aktywność na zajęciach, jednak nie więcej niż 2 punkty łącznie.
Literatura
1) opis ćwiczenia dostępny przy stanowisku doświadczalnym
2) D.Halliday, R.Resnick, Fizyka dla studentów nauk przyrodniczych i technicznych, tom I i II, PWN (1972)
3) R.Resnick, D.Halliday, J.Walker, Podstawy fizyki tom 1-5, PWN 2015
|
W cyklu 2024:
1) opis ćwiczenia dostępny przy stanowisku doświadczalnym |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: