Metody neutronowe 390-FM2-2MNE
Profil studiów: ogólnoakademicki
Forma studiów: stacjonarne
Rodzaj przedmiotu: obowiązkowy
Dziedzina i dyscyplina nauki: Dziedzina nauk ścisłych i przyrodniczych, Dyscyplina nauki fizyczne,
Poziom kształcenia: studia drugiego stopnia
Rok studiów/semestr: 2. rok/3. semestr
Punkty ECTS: 2
Wymagania wstępne:
Student uczestniczący w wykładzie i ćwiczeniach rachunkowych powinien posiadać ugruntowaną wiedzę w zakresie fizyki i metod obliczeniowych nabytą we wcześniejszym cyklu kształcenia.
Bilans nakładu pracy studenta:
- udział w wykładach (15 godz.),
- udział w konwersatoriach (15 godz.),
- udział w konsultacjach (15 godz.),
- praca własna studenta w domu (12.5 godz.),
Wskaźniki ilościowe:
- nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela - 1.5 ECTS;
- nakład pracy studenta związany z samodzielna pracą - 0.5 ECTS.
Zasady użycia sztucznej inteligencji (SI):
Podczas zajęć dozwolone jest korzystanie z systemów SI w zakresie:
1. Tłumaczenia maszynowego tekstów źródłowych z języków obcych.
2. Wyszukiwania i organizowania źródeł naukowych.
3. Tworzenia symulacji i modelowania omawianych na wykładzie zjawisk fizycznych.
Podczas egzaminu niedozwolone jest korzystanie z systemów SI.
W przypadku stwierdzenia naruszeń powyższych zasad, osoba kształcąca się może zostać pociągnięta do odpowiedzialności na podstawie odrębnych przepisów dyscyplinarnych.
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia przedmiotu
Założenia (opisowo)
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Wiedza, absolwent zna i rozumie:
KP7_WG2 w pogłębionym stopniu współczesne teorie fizyczne oraz, w zakresie przewidzianym programem kształcenia, jej znaczenie dla ochrony zdrowia;
KP7_WG3 problematykę dotyczącą narzędzi i metod stosowanych w różnych dziedzinach fizyki, oraz w zakresie przewidzianym programem kształcenia, zastosowań medycznych;
KP7_WG4 specjalistyczne narzędzia badawcze stosowane w wybranej dziedzinie fizyki, w tym, w zakresie przewidzianym programem kształcenia, procedur pomiarowych stosowanych w fizyce medycznej.
Umiejętności, absolwent potrafi:
KP7_UW3 ilościowo i jakościowo wyjaśnić przebieg złożonych zjawisk w oparciu o prawa fizyki;
KP7_UK2 pozyskiwać informację i oceniać jej wiarygodność, dokonywać jej interpretacji, wyciągać na jej podstawie wnioski i formułować opinie;
KP7_UK3 posługiwać się językiem angielskim na poziomie B2+ Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego.
Kompetencje społeczne, absolwent jest gotów do:
KP7_KK2 krytycznej oceny posiadanej wiedzy mierząc się z rzeczywistymi problemami badawczymi i stosowanymi w wybranej dziedzinie fizyki.
Kryteria oceniania
Wykłady
Studenci słuchają wykładu. Uczestniczą czynnie w dyskusji problemów i zagadnień, które pojawiają się w materiale wykładu oraz uczestniczą w rozwiązywaniu przykładów.
Metody neutronowe kończą się egzaminem pisemnym i ustnym po uprzednim zaliczeniu konwersatorium.
Studenci otrzymują listy zadań do rozwiązania, których treść jest skorelowana z treścią wykładu. Podczas zajęć przedstawiają ich treść oraz dyskutują sposoby rozwiązania. Szczególna uwaga zwracana jest na rozumienie używanych pojęć i treści, klarowność prezentacji. Prowadzący stymuluje grupę do zadawania pytań i dyskusji. Studenci są zachęcani do pracy zespołowej.
Egzamin pisemny odbywa się na podstawie oceny, która uwzględnia:
• umiejętność rozwiązywania zadań rachunkowych,
• rozumienie postawionych problemów,
• umiejętność korzystania z tablic i literatury,
• aktywność na zajęciach.
Skala ocen:
Bardzo dobry – 5 (100% – 91%)
Dobry plus – 4,5 (90% – 81%)
Dobry – 4 (80% – 71%)
Dostateczny plus – 3,5 (70% – 61%)
Dostateczny – 3 (60% – 51%)
Niedostateczny – 2 (50% – 0%)
Praktyki zawodowe
Obowiązkowe są praktyki miesięczne realizowane w Białostockim Centrum Onkologii.
Literatura
Literatura obowiązkowa:
L. Dobrzyński, K. Blinowski, Handbook on Neutron and Solid State Physics, ed. M. Cooper, Ellis Horwood series in Physics and its applications 1994.
L. Dobrzyński, E. Droste, R. Wołkiewicz, Ł. Adamowski, W. Trojanowski, Spotkanie z promieniotwórczością ,IPJ 2010.
J. B. England, Metody doświadczalne fizyki jądrowej, PWN Warszawa 1980.
J. Janczyszyn, Wybrane zagadnienia fizyczne i metodyczne oraz przykłady zastosowań instrumentalnej neutronowej analizy aktywacyjnej, ZN AGH Kraków 1991.
A. Z. Hrynkiewicz red., praca zbiorowa, Człowiek i promieniowanie jonizujące, PWN, Warszawa 2001.
A. Oleś, Metody eksperymentalne fizyki ciała stałego, WNT Warszawa 1998.
Literatura uzupełniająca:
L. Sosnowski, Wstęp do fizyki ciała stałego, WUW Warszawa 1977.
B. Staliński red., praca zbiorowa, Fizyka i chemia ciała stałego, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1977.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: