Astronomia 390-FS1-3AST
Profil studiów: ogólnoakademicki
Forma studiów: stacjonarne
Rodzaj przedmiotu: obowiązkowy
Dziedzina i dyscyplina nauki: Dziedzina nauk ścisłych i przyrodniczych, Dyscyplina nauki fizyczne
Poziom kształcenia: studia pierwszego stopnia
Rok studiów/semestr: 3. rok/5. semestr
Punkty ECTS: 3
Wymagania wstępne:
Bilans nakładu pracy studenta:
- udział w wykładach (30 godz.),
- udział w laboratoriach (15 godz.),
- udział w konsultacjach (15 godz.),
- praca własna studenta w domu (15 godz.),
Przypomnienie: studentom oferowana jest możliwość udziału w nieobowiązkowych konsultacjach.
Wskaźniki ilościowe:
- nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela - 2,4 ECTS;
- nakład pracy studenta związany z samodzielna pracą - 0,6 ECTS.
Zasady użycia sztucznej inteligencji (SI):
Podczas zajęć dozwolone jest korzystanie z systemów SI w zakresie:
1. Tłumaczenia maszynowego tekstów źródłowych z języków obcych.
2. Wyszukiwania i organizowania źródeł naukowych.
3. Tworzenia symulacji i modelowania omawianych na wykładzie zjawisk fizycznych.
W przypadku stwierdzenia naruszeń powyższych zasad, osoba kształcąca się może zostać pociągnięta do odpowiedzialności na podstawie odrębnych przepisów dyscyplinarnych.
Wykład (prowadzący prof. dr hab. Piotr Jaranowski) obejmuje następujące zagadnienia:
1. istota astronomii, instrumenty astronomiczne;
2. Ziemia i Księżyc;
3. zagadnienie dwóch ciał i prawa Keplera;
4. Słońce i Układ Słoneczny;
5. planety pozasłoneczne;
6. gwiazdy i ich ewolucja;
7. elementy ogólnej teorii względności i astronomia fal grawitacyjnych;
8. galaktyki;
9. kosmologia.
Wykład (prowadzący dr hab. M. Nikołajuk, prof. UwB) obejmuje następujące zagadnienia:
1. istota astronomii, instrumenty i obserwatoria astronomiczne (w tym satelitarne);
2. ciało doskonale czarne, wyznaczenie temperatury efektywnej Słońca;
3. Ziemia (budowa wewnętrzna, atmosfera), Księżyc, wpływ mikrograwitacji na zdrowie człowieka;
4. prawa Keplera;
5. Słońce i Układ Słoneczny (w tym planety, planety karłowate, pas Kuipera, obłok Oorta);
6. planety pozasłoneczne (metody detekcji, przykłady);
7. skala jasności, wzór Pogsona;
8. skala widmowa i skala jasności, diagram HR, gwiazdy (karły, olbrzymy, nadolbrzymy), ich ewolucja na przykładzie Słońca;
9. gwiazdy zaćmieniowe, gwiazdy pulsujące, nowe i supernowe;
10. białe karły, gwiazdy neutronowe, czarne dziury;
11. galaktyki (Droga Mleczna, M31, Lokalna Grupa Galaktyk, supergromady i pustki, typy galaktyk);
12. elementy kosmologii (prawo Hubble'a, reliktowe promieniowanie tła, Wielki Wybuch, ciemna materia i energia).
Laboratorium -- zajęcia o charakterze warsztatowo-wykładowym. Tematyka zajęć dotyczy następujących zagadnień:
1. obrót sfery nieba jako następstwo wirowania Ziemi;
2. ruch Słońca względem gwiazd, sezonowe zmiany położenia gwiazd wglądem horyzontu i pory roku, jako następstwa wokółsłonecznego ruchu Ziemi;
3. zaćmienia Słońca i Księżyca;
4. współrzędne astronomiczne; trójkąt paralaktyczny,
5. prawa Keplera,
6. Słońce, ruch własny gwiazd,
7. wyznaczanie podstawowych parametrów egzoplanet z obserwacji.
8. Słońce w Drodze Mlecznej,
9. ucieczka galaktyk.
10. obserwacje nieba [zajęcia dodatkowe, realizowane wieczorem zimą o ile pogoda pozwoli i grupa zajęciowa będzie chciała przyjść]: obserwacje (wzrokowe, z wykorzystaniem lornetki i teleskopu) najbardziej interesujących obiektów astronomicznych np. wybranych planet, układów podwójnych gwiazd, mgławicy w Orionie, gromady kulistej, gromady otwartej;
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia przedmiotu
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Absolwent zna i rozumie:
1. w zaawansowanym stopniu, koncepcje, zasady i teorie właściwe dla fizyki i astronomii w zakresie przewidzianym programem kształcenia (KP6_WG1),
2. potrafi wytłumaczyć opisy prawidłowości, zjawisk astronomicznych i procesów fizycznych wykorzystujące języki matematyki, w szczególności potrafi samodzielnie odtworzyć podstawowe twierdzenia i prawa (KP6_WG3),
Absolwent potrafi:
3. analizować problemy z zakresu nauk fizycznych i astronomii oraz znajdować ich rozwiązania w oparciu o poznane twierdzenia i metody (KP6_UW1),
4. wykonywać analizy ilościowe oraz formułować na tej podstawie wnioski jakościowe (KP6_UW2),
Abolwent jest gotów do:
5. krytycznej oceny posiadanej wiedzy i odbieranych treści (KP6_KK1),
6. do zapoznawania się z literaturą naukową i popularnonaukową w celu pogłębiania i poszerzania wiedzy, z uwzględnieniem zagrożeń przy pozyskiwaniu informacji z niezweryfikowanych źródeł, w tym z Internetu (KP6_KO2).
Kryteria oceniania
Warunkiem koniecznym zaliczenia przedmiotu jest zaliczenie (na ocenę) laboratorium i zaliczenie (na ocenę) wykładu.
Forma zaliczenia laboratorium: test z zadaniami do wyliczenia.
Forma zaliczenia wykładu: a) rozmowa przeprowadzana po zakończeniu zajęć, polegająca na omówieniu 3ch zagadnień wylosowanych z uprzednio przygotowanej listy zagadnień; lub b) test zaliczeniowy z pytaniami otwartymi oraz zamknietymi dot. zagadniem na poruszanych wykładzie. Forma zaliczenia wykładu zależy od prowadzącego.
Zakres ocen (dot. testu):
0-50% prawidłowych odpowiedzi - 2,0
51-60% - 3,0
61-70% - 3,5
71-80% - 4,0
81-90% - 4,5
91-100% - 5,0
Ocena ostateczna zaliczenia wykładu zależy od oceny uzyskanej z zaliczenia (z wagą 0.9) oraz od frekwencji na wykładach (z wagą 0.1).
Literatura
Literatura podstawowa
1. Notatki z wykładów w postaci plików pdf (do pobrania za strony http://alpha.uwb.edu.pl/pio/dydaktyka.html w przypadku wykładu prowadzonego przez prof. Jaranowsiego lub wysłane e-mailem w przypadku wykładu dr hab. Nikołajuka),
2. H.Karttunen, P. Kroger, H. Oja, M.Poutanen, K.J.Donner, Astronomia ogólna, PWN, Warszawa, 2020,
3. J.M.Kreiner, Astronomia z astrofizyką, PWN, Warszawa 1988 (wyd. 1), 1992 (wyd. 2).
Literatura dodatkowa
1. J.M.Kreiner, Ziemia i Wszechświat. Astronomia nie tylko dla geografów, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedagogicznego, Kraków 2009.
2. E.Rybka, Astronomia ogólna, wyd. 7 poprawione i uzupełnione, PWN, Warszawa 1983 i wydania wcześniejsze.
3. F.H.Shu, Galaktyki, gwiazdy, życie. Fizyka Wszechświata, Prószyński i S-ka, Warszawa 2003.
4. A.Branicki, Na własne oczy. O samodzielnych obserwacjach nieba i Ziemi, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2014.
5. A.Branicki, Obserwacje i pomiary astronomiczne dla studentów, uczniów i miłośników astronomii, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2006.
6. Atlasy nieba, np. Atlas nieba 2000.0, PPWK, Warszawa 1991.
7. Astronomy, OpenStax, Rice University 2018 (podręcznik w języku angielskim do darmowego pobrania na https://openstax.org).
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: