Druga pracownia fizyczna I 390-FS2-1DPF

Profil studiów: ogólnoakademicki
Forma studiów: stacjonarne
Rodzaj przedmiotu: obowiązkowy
Dziedzina i dyscyplina nauki: Dziedzina nauk ścisłych i przyrodniczych, Dyscyplina nauki fizyczne.
Poziom kształcenia: studia drugiego stopnia
Rok studiów/semestr: 1. rok/2. semestr
Punkty ECTS: 5
Wymagania wstępne:

Bilans nakładu pracy studenta:
- udział w laboratoriach (45 godz.),
- udział w konsultacjach (15 godz.),
- praca własna studenta w domu (65 godz.),

Wskaźniki ilościowe:
- nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela - 2.4 ECTS;
- nakład pracy studenta związany z samodzielną pracą - 2.6 ECTS.

Zasady użycia sztucznej inteligencji (SI):
Podczas zajęć dozwolone jest korzystanie z systemów SI w zakresie:
1. Tłumaczenia maszynowego tekstów źródłowych z języków obcych.
2. Wyszukiwania i organizowania źródeł naukowych.
3. Tworzenia symulacji i modelowania omawianych na wykładzie zjawisk fizycznych.

W przypadku stwierdzenia naruszeń powyższych zasad, osoba kształcąca się może zostać pociągnięta do odpowiedzialności na podstawie odrębnych przepisów dyscyplinarnych.

Przykładowe tematy ćwiczeń laboratoryjnych:
1. Badanie dyfrakcji elektronów.
2. Doświadczenie Rutherforda.
3. Efekt Halla w materiałach półprzewodnikowych.
4. Ultrasonografia.
5. Gigantyczny magnetoopór (GMR) cienkich warstw ze sprzężeniem antyferromagnetycznym w zaworach i pseudozaworach spinowych.

Metody dydaktyczne:
Realizacja zadań eksperymentalnych w zespołach 1- lub 2-osobowych. Samodzielna praca studenta obejmująca przygotowanie merytoryczne do zajęć oraz opracowanie sprawozdania z przeprowadzonego ćwiczenia (analiza i dyskusja otrzymanych wyników).

Podczas przygotowywania sprawozdań pisemnych z wykonanych ćwiczeń dozwolone jest wykorzystanie systemów SI w zakresie:
1) korekta językowa i stylistyczna tekstu,
2) tłumaczenie maszynowe tekstu z lub na język obcy,
3) wyszukiwanie i organizowanie źródeł naukowych,
Do obowiązków osoby korzystającej z systemów SI należy:
1) weryfikacja uzyskanych wyników wykorzystania systemów SI pod względem ich prawdziwości.

Do zabronionego zakresu wykorzystania systemów SI należy:
1) automatyczne wykonanie zadania w całości lub części przez systemy SI bez aktywnego udziału autora,

W cyklu 2024:

Profil studiów : ogólnoakademicki
Forma studiów: stacjonarne
Rodzaj przedmiotu : obowiązkowy
Dziedzina i dyscyplina nauki : Nauki Fizyczne; Fizyka
Rok studiów/ semestr : 1 rok / 2 semestr, Fizyka
Liczba godzin i zajęć dydaktycznych : Laboratorium 45 godz.
Punkty ECTS : 7
Bilans nakładu pracy studenta : udział w ćwiczeniach laboratoryjnych (45 godz.), udział w konsultacjach (15 godz.), samodzielna praca studenta w domu analiza wyników pomiarowych, przygotowanie sprawozdań (50 godz.).
Wskaźniki ilościowe : nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela - 45 godz., 4.2 ECTS; nakład pracy studenta związany z samodzielną pracą - 50 godz., 2.0 ECTS.
Przykładowe tematy ćwiczeń laboratoryjnych:
1. Wyznaczanie ruchliwości i koncentracji nośników prądu elektrycznego z badania efektu Halla w półprzewodnikach.
2. Badanie efektu Zeemana.
3. Obserwacja rezonansu ferromagnetycznego w cienkich materiałach magnetycznych.
4. Obserwacja i analiza podstawowych własności magnetycznych struktur domenowych w cienkich warstwach granatów.
5. Magnetooptyczna magnetometria cienkich warstw granatów.
6. Optyka światła spolaryzowanego.
7. Optyka Fouriera.
8. Analiza widmowa światła i wyznaczenie wybranych parametrów materiałowych przy pomocy interferometru Michelsona.
9. Zjawisko Gigantycznego Magnetooporu (GMR) w cienkich warstwach wielokrotnych.
10. Zjawisko Gigantycznego Magnetooporu (GMR) w zaworach spinowych i pseudo zaworach spinowych.
Metody dydaktyczne: Zadania eksperymentalne realizowane w zespołach 2-3 osobowych. Praca własna studenta w domu, m.in. przygotowanie merytoryczne do zajęć, wykonanie sprawozdania z przeprowadzonego ćwiczenia (opracowanie i dyskusja otrzymanych wyników).

W cyklu 2025:

Założenia (opisowo)

Student powinien posiadać podstawową wiedzę z zakresu fizyki magnetyzmu, optyki, fizyki ciała stałego oraz wybranych zagadnień fizyki atomowej, a także umiejętność opracowywania wyników eksperymentalnych, w tym wyznaczania i analizy niepewności pomiarowych.

Koordynatorzy przedmiotu

W cyklu 2024:

Adam Bonda
Łukasz Łabieniec
Luba Uba

W cyklu 2025:

AAntek AAntkowski
Marta Orzechowska
Luba Uba

Rodzaj przedmiotu

obowiązkowe
specjalnościowe

Założenia (lista przedmiotów)

W cyklu 2024:

Optyka i fale
Podstawy fizyki magnetyzmu
Rachunek niepewności pomiarowych

W cyklu 2025:

Optyka i fale
Podstawy fizyki magnetyzmu
Rachunek niepewności pomiarowych

Ogólnie:

Optyka i fale
Podstawy fizyki magnetyzmu
Rachunek niepewności pomiarowych

Tryb prowadzenia przedmiotu

w sali

Efekty kształcenia

Wiedza, absolwent zna i rozumie:
KP7_WG4 w pogłębionym stopniu zasady działania specjalistycznych układów pomiarowych i aparatury badawczej używanej w eksperymentach;
KP7_WG5 zasady planowania i przeprowadzania złożonych, wieloetapowych badań naukowych w zakresie fizyki;

Umiejętności, absolwent potrafi:
KP7_UW2 dobrać i stosować w praktyce narzędzia badawcze właściwe dla danej dziedziny fizyki;
KP7_UW3 ilościowo i jakościowo wyjaśniać przebieg złożonych zjawisk w oparciu o prawa fizyki;
KP7_UW4 dokonać twórczej interpretacji przeprowadzonych badań w rozbudowanej formie pisemnej i w postaci wystąpienia publicznego, zachowując kontekst przeprowadzonych badań, oraz wyciągać z nich wnioski;
KP7_UU2 nieustanie uczyć się oraz inspirować i organizować proces uczenia się innych osób.

Kompetencje społeczne, absolwent jest gotów do:
KP7_KK1 krytycznej oceny posiadanej wiedzy i odbieranych treści;
KP7_KK2 uznawania znaczenia wiedzy w rozwiązywaniu problemów poznawczych i praktycznych;
KP7_KK3 współpracy z ekspertami w przypadku trudności z samodzielnym rozwiązaniem problemów;
KP7_KO1 wypełniania zobowiązań społecznych oraz negowania dezinformacji w zakresie zdobytej wiedzy;

Kryteria oceniania

Podstawa do zaliczenia laboratorium jest:
wykonanie 3 doświadczeń, opracowanie otrzymanych wyników w postaci sprawozdań oraz odpowiedź na pytania dot. teorii związanej z danym doświadczeniem.

Szczegółowe zasady opisu i oceniania sprawozdań są umieszczone na stronie wydziałowej, w zakładce Pracownie studenckie w pliku "Uwagi szczegółowe dot doświadczenia.pdf".

Przy weryfikacji efektów uczenia się stosujemy następującą skale ocen;
bardzo dobry 5 (100%-91%)
dobry plus - 4,5 (90% -81%)
dobry - 4 - (80% - 71%)
dostateczny plus - 3,5 (70% - 61%)
dostateczny - 3 - (60% -51%)
niedostateczny - 2 - (50% - 0%)

Literatura

Literatura zalecana:
1.Ch. Kittel, Wstęp do fizyki ciała stałego, PWN, Warszawa, 1999.
2. J.R. Meyer-Arendt, Wstęp do optyki, PWN, Warszawa 1977.
3. D. Halliday, R. Resnick, Fizyka, Tom 2, PWN, Warszawa, 1996.

Literatura dodatkowa:
1. S. Szczeniowski, Fizyka doświadczalna, Tom III, PWN, Warszawa 1970.
2. F. Kaczmarek, II Pracownia fizyczna, PWN, Warszawa 1976.

W cyklu 2024:

Literatura dodatkowa:
1. S. Szczeniowski, Fizyka doświadczalna, Tom III, PWN, Warszawa 1970.
2. F. Kaczmarek, II Pracownia fizyczna, PWN, Warszawa 1976.

W cyklu 2025:

Literatura dodatkowa:
1. S. Szczeniowski, Fizyka doświadczalna, Tom III, PWN, Warszawa 1970.
2. F. Kaczmarek, II Pracownia fizyczna, PWN, Warszawa 1976.

Więcej informacji

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

Strona przedmiotu 390-FS2-1DPF w USOSweb