Indywidualny projekt doświadczalny 390-FS2-2IPD
Celem zajęć jest poznanie fizycznych podstaw elektronowego rezonansu paramagnetycznego oraz rezonansu ferromagnetycznego. Po zapoznaniu się z układem pomiarowym elektronowego rezonansu paramagnetycznego studenci samodzielnie wykonują pomiary widm rezonansu ferromagnetycznego zależności pochłaniania mikrofal w funkcji pola magnetycznego H. wybranej serii cienkich warstw magnetycznych kobaltu w otoczeniu platyny renu lub wolframu. Studenci wykonują zależności pól rezonansowych oraz szerokości linii FMR w funkcji ustawienia kąta pomiędzy polem magnetycznym i powierzchnią badanej próbki. Z kątowej zależności pola rezonansowego wyznaczają pole anizotropii magnetycznej.
|
W cyklu 2024:
1. Poznanie podstaw zjawiska rezonansu paramagnetycznego w opisie klasycznym i kwantowym. |
W cyklu 2025:
1. Poznanie podstaw zjawiska rezonansu paramagnetycznego w opisie klasycznym i kwantowym. |
Rodzaj przedmiotu
Wymagania (lista przedmiotów)
Założenia (lista przedmiotów)
Założenia (opisowo)
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
KP7_WG1 w pogłębionym stopniu zagadnienia matematyczne niezbędne w fizyce i astronomii w zakresie przewidzianym programem kształcenia
KP7_UW2 dobrać i zastosować w praktyce narzędzia badawcze właściwe dla danej dziedziny fizyki
KP7_UW3 ilościowo i jakościowo wyjaśnić przebieg złożonych zjawisk w oparciu o prawa fizyki
KP7_UK2 pozyskiwać informację i oceniać jej wiarygodność, dokonywać jej interpretacji, wyciągać na jej podstawie wnioski i formułować opinie
KP7_U01 zaplanować i przeprowadzić badania naukowe w wybranej dziedzinie fizyki i astronomii, dobierając odpowiednie narzędzia badawcze w zakresie przewidzianym programem kształcenia
KP7_KK2 krytycznej oceny posiadanej wiedzy mierząc się z rzeczywistymi problemami badawczymi i stosowanymi w wybranej dziedzinie fizyki
Kryteria oceniania
Wykonanie eksperymentu, opracowanie danych, analiza niepewności pomiarowych, dyskusja rezultatów, sporządzenie raportu.
Przy weryfikacji efektów uczenia się stosujemy następującą skale ocen;
bardzo dobry 5 (100%- 91%
dobry plus - 4,5 (90% -81%)
dobry 4 - (80% - 71%)
dostateczny plus - 3,5 (70% - 61%)
dostateczny 3 - (60% -51%)
niedostateczny 2 (50% - 0%) "
Literatura
1. A. Oleś, Metody doświadczalne fizyki ciała stałego, WNT Warszawa 1998.
2. Instrukcja znajdująca się przy układzie eksperymentalnym.
|
W cyklu 2024:
1. A. Oleś, Metody doświadczalne fizyki ciała stałego, WNT Warszawa 1998. |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: