Historia dziennikarstwa 470-DP1-2HDZ
Konwersatorium obejmuje kluczowe zagadnienia z zakresu ewolucji mediów masowych w kontekście komunikowania publicznego i politycznego. Zakres tematyczny obejmuje:
Wprowadzenie metodologiczne i pojęcia kluczowe (historia mediów, dyplomacja publiczna).
Geneza mediów i dziennikarstwa (formy protoplastyczne).
Ewolucja prasy w Europie (XVII-XVIII w.) i jej rola w sferze publicznej.
Historia prasy polskiej (I RP, zabory, II RP, PRL).
Narodziny mediów masowych (XIX w.): prasa wysokonakładowa, agencje prasowe.
Nowe media XX wieku: historia radia i telewizji; rola w propagandzie.
Media w systemach totalitarnych i demokratycznych – analiza porównawcza.
Rewolucja cyfrowa: historia internetu i mediów społecznościowych.
Historyczne związki między rozwojem mediów a praktyką dyplomacji.
profil studiów - ogólnoakademicki
forma studiów - stacjonarne
rodzaj przedmiotu - specjalizacyjny (do wyboru)
dziedzina i dyscyplina nauki - nauki humanistyczne, literaturoznawstwo (lub nauki o komunikacji społecznej i mediach, jeśli dostępne)
rok studiów/semestr - rok II/sem. 4 - studia pierwszego stopnia
wymagania wstępne - brak
liczba godzin zajęć dydaktycznych z podziałem na formy prowadzenia zajęć - 30 godzin konwersatorium
punkty ECTS - 4
bilans nakładu pracy studenta -
Udział w zajęciach (konwersatorium): 30 godz.
Przygotowanie do zajęć (lektury, analiza materiałów źródłowych): 35 godz.
Konsultacje merytoryczne z prowadzącym: 8 godz.
Przygotowanie pracy zaliczeniowej (np. esej analityczny, projekt): 30 godz.
Razem: 100 godzin, co odpowiada 4 pkt. ECTS.
wskaźniki ilościowe -
nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 35 godzin (1,5 pkt. ECTS)
nakład pracy studenta, który nie wymaga bezpośredniego udziału nauczyciela: 65 godz. (2,6 pkt. ECTS)
|
W cyklu 2025:
/ opis zgodny z Częścią A / |
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
W cyklu 2025: specjalizacyjne fakultatywne | Ogólnie: fakultatywne specjalizacyjne |
Tryb prowadzenia przedmiotu
Efekty kształcenia
Absolwent w wyniku zajęć:
Wiedza:
KP6_WG9: Zna i rozumie główne etapy ewolucji form komunikowania publicznego – od form protoplastycznych, przez prasę drukowaną, radio i telewizję, aż po media cyfrowe – w kontekście przemian historycznych i cywilizacyjnych.
KP6_WG6: Zna i rozumie historię i teorię propagandy oraz dezinformacji, a także specyfikę źródeł informacji w systemach totalitarnych i demokratycznych (rozumie mechanizmy manipulacji medialnej w ujęciu historycznym).
KP6_WG3: Zna i rozumie rolę mediów jako forum sporów ideowych oraz wpływ doktryn politycznych na kształtowanie się systemów medialnych i opinii publicznej w XIX i XX wieku.
Umiejętności:
KP6_UW1, KP6_UU1: Potrafi samodzielnie wyszukiwać, selekcjonować i poddawać krytycznej analizie historyczne materiały medialne (źródła prasowe, audycje), korzystając z tradycyjnych i cyfrowych zasobów archiwalnych.
KP6_UK3: Potrafi wykorzystywać media cyfrowe i nowoczesne technologie informacyjne do przygotowania merytorycznej pracy pisemnej (eseju) lub prezentacji multimedialnej poświęconej historii dziennikarstwa.
KP6_UK2: Potrafi merytorycznie uczestniczyć w dyskusji historycznej, formułować argumenty na temat roli mediów w dyplomacji i polityce oraz odnosić się do poglądów innych uczestników debaty.
Kompetencje społeczne:
KP6_KR2: Jest gotów do uznania znaczenia znaczenia dziedzictwa medialnego oraz pluralizmu mediów i etyki dziennikarskiej oraz rozumie konsekwencje społeczne i polityczne działań propagandowych w historii i współcześnie.
KP6_KK1: Jest gotów do krytycznej oceny posiadanej wiedzy historycznej i ciągłego jej uzupełniania w celu zrozumienia dynamiki współczesnych zmian na rynku mediów i informacji.
Kryteria oceniania
Przedmiot kończy się zaliczeniem na ocenę. Ocena końcowa jest oparta na weryfikacji efektów uczenia się w formie oceny ciągłej oraz pracy zaliczeniowej. Szczegółowe metody i kryteria oceniania (w tym podział procentowy i warunki obecności) są określone w Części B niniejszego sylabusa.
Skala ocen wg. Regulaminu studiów.
Użycie przez studenta narzędzi SI w trakcie przygotowania jakiejkolwiek formy pracy pisemnej jest dopuszczalne wyłącznie w zakresie wskazanym przez prowadzącego oraz w zgodzie z Zarządzeniem nr 31 Rektora Uniwersytetu w Białymstoku z dnia 11 kwietnia 2025 r. w sprawie wykorzystywania systemów sztucznej inteligencji w procesie kształcenia na Uniwersytecie w Białymstoku. Student ponosi odpowiedzialność za merytoryczną poprawność treści.
Literatura
Bauer Z., Chudziński E. (red.), Dziennikarstwo i świat mediów, Kraków 2008.
Bieńkowska B., Książka na przestrzeni dziejów, Warszawa 2005.
Chałubińska-Jentkiewicz K., Nowikowska M., Wąsowski K. (red.), Media w erze cyfrowej. Wyzwania i zagrożenia, Warszawa 2021.
Chołaszczyński K., Dziewulska-Siwek K., Kaleta M. (red.), Nowe media: kreatywność + innowacyjność + nowoczesność, Toruń 2023.
Goban-Klas T., Media i komunikowanie masowe. Teorie i analizy prasy, radia, telewizji i Internetu, Kraków 2001.
Goban-Klas T., Powstanie i rozwój mediów. Od malowideł naskalnych do multimediów, Kraków 2001.
Grzelewska D., Prasa, radio i telewizja w Polsce. Zarys dziejów, Warszawa 2001.
Łojek J., Myśliński J., Władyka W. (red.), Dzieje prasy polskiej, Warszawa 1988.
Myśliński J., Kalendarium polskiej prasy, radia i telewizji, Warszawa 2004.
Paczkowski A., Prasa polska w latach 1918–1939, Warszawa 1980.
Pirożyński J., Johannes Gutenberg i początki ery druku, Warszawa 2002.
Russell J. T., Lane W. R., Reklama według Ottona Kleppnera, b.m.w. 2000.
Wolert W., Szkice z dziejów prasy światowej, Kraków 2005.
Wolny-Zmorzyński K., Furman W., Snopek J. (red.), Dziennikarstwo a literatura w XX i XXI wieku, Warszawa 2011.
|
W cyklu 2025:
/ opis zgodny z Częścią A / |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: