Instytucje publiczne w dyplomacji kulturalnej 470-DP1-2IPD

Instytucje publiczne w dyplomacji kulturalnej
wykład
II r. I st., dyplomacja publiczna

1. Zajęcia wstępne. Tematyka zajęć i podstawowe pojęcia.
2. Dyplomacja kulturalna czy kulturowa –definiowanie kultury i jej roli na arenie międzynarodowe.
3. Dyplomacja kulturalna w promocji państwa.
4. Instytucje publiczne i dyplomacja kulturalna.
5. Status prawny instytutów polskich.
6. Instytuty polskie jako instrument dyplomacji publicznej w polskiej polityce wschodniej.
7-8. Praktyki podmiotów polskich na rzecz promocji kultury polskiej za granicą.
9. Potencjał i możliwości instytucji kulturalnych a dyplomacja kulturalna.
10-11. Biblioteki i muzea w dyplomacji kulturalnej.
12. Pomniki historii województwa podlaskiego jako element dyplomacji kulturalnej.
13-15. Prezentacja prac zaliczeniowych. Dyskusja nad ich merytoryczną zawartością. Podsumowanie zajęć. Zaliczenie przedmiotu.

Punkty ECTS: 4

Bilans nakładu pracy studenta:

uczestnictwo w zajęciach – 15 h – 1

przygotowanie do zajęć – 30 h – 1, 5

konsultacje indywidualne z prowadzącym – 30 h – 1,5

Możliwe są konsultacje dodatkowe na życzenie studenta/studentów. W dniu prowadzenia zajęć do godziny 18.00.

W cyklu 2025:

Instytucje publiczne w dyplomacji kulturalnej
wykład
II r. I st., dyplomacja publiczna

Możliwe są konsultacje dodatkowe na życzenie studenta/studentów. W dniu prowadzenia zajęć w godzinach 11.30-13.00.

Rodzaj przedmiotu

specjalizacyjne

Założenia (opisowo)

Student/studentka powinien/powinna posiadać podstawową wiedzę w zakresie kultury współczesnej i jej wpływu na przemiany cywilizacyjne i społeczne.

Koordynatorzy przedmiotu

Piotr Chomik

Tryb prowadzenia przedmiotu

w sali

Efekty kształcenia

KP6_WG11 - absolwent zna główne, podstawowe metody badawcze i narzędzia dyplomacji publicznej oraz podstawowe metody upowszechniania wiedzy z zakresu historii dyplomacji; zna instrumentarium paradyplomacji;
KP6_WK1 - absolwent ma wiedzę na temat współczesnych relacji politycznych, społecznych i kulturalnych;
KP6_WK3 - absolwent rozpoznaje relacje i zależności pomiędzy przeszłością a aktualnymi wydarzeniami z uwzględnieniem specyfiki wiedzy w dziedzinach ochrony i promocji dziedzictwa historycznego i kulturowego;
KP6_WK4 - absolwent rozpoznaje relacje i zależności pomiędzy przeszłością a aktualnymi problemami społecznymi, gospodarczymi i politycznymi;
KP6_WK5 - absolwent rozumie zasadnicze mechanizmy kulturowe, polityczne, prawne i ekonomiczne;
KP6_WK8 - absolwent orientuje się w działalności i aktualnej ofercie współcześnie działających instytucji kultury, a zwłaszcza ośrodków upowszechniających i popularyzujących wiedzę historyczną;
KP6_WK9 - absolwent posiada wiedzę o funkcjonowaniu instytucji oraz o zasadach i metodach pracy w wybranych sferach działalności kulturalnej lub/i edukacyjnej, lub/i administracyjnej, lub/i gospodarczej, lub/i politycznej;
KP6_UU1 - absolwent potrafi samodzielnie zdobywać i utrwalać wiedzę w sposób uporządkowany i systematyczny przy zastosowaniu nowoczesnych technik pozyskiwania, klasyfikowania i analizowania informacji, zgodnie ze wskazówkami opiekuna naukowego;
KP6_KK3 - absolwent jest gotów do formułowania sądów na temat podstawowych kwestii z zakresu różnych subdyscyplin historii, w kontekście problemów ekonomicznych, politycznych, kulturowych, społecznych i prawnych.

Kryteria oceniania

Zaliczenia w formie prezentacji przedstawianej na zajęciach poświęconych zaliczeniu przedmiotu. pisemne – W przypadku studentów ze szczególnymi potrzebami możliwa inna – uzgodniona forma zaliczenia. Warunkiem dopuszczenia do zaliczenia jest obecność na minimum 80% zajęć. Zaliczenie nieobecności – rozmowa dopuszczająca na tematy związane z tematyką opuszczonych zajęć.

Literatura

Literatura:
A.Bautista-Ortiz, Rola dyplomacji kulturalnej w promocji państwa i rozwijaniu stosunków międzynarodowych, „Zarządzanie Biblioteką”, 1 (15), 2023, s. 195-213;
B.Drelich-Skulska, M. Sobocińska, Uwarunkowania i formy dyplomacji kul¬turalnej Polski i Czech w kontekście przechodzenia od dyplomacji tradycyjnej do dyplomacji publicznej, w: B. Drelich-Skulska, M. Sobocińska, A. Tomášková (red.), Ekonomiczne, zarządcze i społeczno-kulturowe wymiary relacji polsko-czeskich, Wrocław 2023, s. 29-46;
P. Kieliszewski, M. Poprawski, Instytucje publiczne i dyplomacja kulturalna. Potencjały i wyzwania, „Zarządzanie Publiczne”, 3 (9), 2009, s. 19-32;
J. Langowska, Dyplomacja kulturalna czy kulturowa – definiowanie kultury i jej roli na arenie międzynarodowej z perspektywy nauk humanistycznych, „Zeszyty Naukowe Towarzystwa Doktorantów UJ Nauki Humanistyczne”, Nr 21 (2/2018), s. 37–60;
Praca zbiorowa, Praktyki podmiotów działających w kraju na rzecz promocji kultury polskiej za granicą, Kraków 2024;
A. Umińska-Woroniecka, Status prawny Instytutów Polskich, „Przegląd Prawa i Administracji 87, 2011, s. 91-107;
A. Woroniecka, Instytuty Polskie jako instrument dyplomacji publicznej w polskiej polityce wschodniej, „Dyplomacja i bezpieczeństwo”, 1, 2013, s. 143-158.

Uwagi

W cyklu 2025:

Zasady wykorzystywania systemów sztucznej inteligencji (SI) w procesie kształcenia na Uniwersytecie w Białymstoku

Do dozwolonego zakresu wykorzystania systemów SI w pracach pisemnych przez
osoby kształcące się należy w szczególności:
1) korekta językowa i stylistyczna tekstu,
2) tłumaczenie maszynowe tekstu z lub na język obcy,
3) wyszukiwanie i organizowanie źródeł naukowych,
4) generowanie zestawień słów kluczowych,
5) analiza danych,
6) tworzenie symulacji i modelowanie,
7) wsparcie w procesie badawczym poprzez generowanie problemów
badawczych, poszukiwanie luk w wiedzy naukowej,
8) tworzenie kodu.

Do zabronionego zakresu wykorzystania systemów SI w pracach pisemnych przez
osoby kształcące się należy:
1) wykorzystywanie systemów SI wbrew zakazowi, o którym mowa w § 4 pkt 3,
2) wykorzystywanie systemów SI w innym zakresie lub w inny sposób niż
przedstawiony przez prowadzącego zajęcia,
3) niewystarczająca dokumentacja wykorzystania systemów SI,
4) automatyczne wykonanie zadania w całości lub części przez systemy SI,
5) cytowanie wyników wykorzystania systemów SI jako źródła informacji
bibliograficznej,
6) przedstawianie wyników wykorzystania systemów SI jako własnych wniosków badawczych.

Więcej informacji

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

Strona przedmiotu 470-DP1-2IPD w USOSweb