Nauki pomocnicze historii 470-HS1-1NPH
profil studiów - ogólnoakademicki
forma studiów - stacjonarne
moduł - przedmioty podstawowe
dyscyplina - historia
I rok, sem II
30 godz. wykład
wykład, z elementami dyskusji i pracy pod kierunkiem
wykład - 30 godz. Punkty ECTS: 2
Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 30 wykład +2 konsult.+1, 5 zalicz. = 33,5
godz.
Nakład pracy samodzielnej studenta - 30 godz.
Rodzaj przedmiotu
Założenia (opisowo)
Koordynatorzy przedmiotu
Tryb prowadzenia przedmiotu
Efekty kształcenia
KP6_WG6 zdaje sobie sprawę z różnorodności źródeł informacji; rozumie ich przydatność w badaniach historycznych
KP6_WG10 ma podstawową wiedzę o specyfice nauk pomocniczych historii przedmiotowej i ich roli w badaniach historycznych
KP6_WG11 zna podstawowe metody badawcze i narzędzia warsztatu historyka w zakresie nauk pomocniczych historii
KP6_UW1 samodzielnie zdobywa i utrwala wiedzę w sposób uporządkowany i systematyczny
KP6_UW3 potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i wykorzystywać informacje z wykorzystaniem różnych źródeł
informacji
KP6_KK1 ma krytyczną świadomość zakresu swojej wiedzy historycznej i umiejętności warsztatowych i rozumie potrzebę dalszego,
ciągłego rozwoju kompetencji w zakresie nauk pomocniczych historii
KP6_KK4 jest zdolny do okazywania zrozumienia dla świata wartości i postaw ludzi w różnych okresach i kontekstach historycznych
Kryteria oceniania
egzamin pisemny po zakończeniu cyklu wykładów
Literatura
Literatura podstawowa:
J. Szymański, Nauki pomocnicze historii (wydania po 1983 r.)
A. Jaworska, Orzeł Biały. Herb państwa polskiego, Warszawa 2003;
S. Alexandrowicz, J. Łuczyński, R. Skrycki, Historia kartografii ziem polskich do końca XVIII wieku, Warszawa 2017;
W. Kopaliński, Słownik symboli, Warszawa 2001
C. Kuklo, Demografia Rzeczypospolitej przedrozbiorowej, Warszawa 2009;
Natalie Zemon Davis, Powrót Martina Guerre’a, przeł. Przemysław Szulgit, red. E. Domańska, Poznań: Zysk i S-ka, 2011 ( i tu: posłowie E. Domańskiej)
D. Gwizdalanka, Historia muzyki, cz. 1 i 2., Warszawa 2005, 2010
Literatura uzupełniająca:
J. Bieniak, Heraldyka polska przed Długoszem [w:] Sztuka i ideologia XV wieku, Warszawa 1978;
A. Boniecki, Herbarz polski, Warszawa 1899 – 1913 ( 17 tomów; reprint);
Tegoż, Poczet rodów w Wielkim Księstwie Litewskim w XV i XVI wieku, Warszawa
1887 (reprint);
M. Cetwiński, Mityczne wzorce i społeczne funkcje legend herbowych Czartoryskich i Czetwertyńskich, „Genealogia” 1, 1991;
T. Jurek, Krąg rodzinny starosty wielkopolskiego Wierzbięty (1352 – 1369), czyli początki rodu Niesobiów, „Genealogia” 1, 1991;
J. Liskeviciene, XVI – XVIII amziaus knygu grafika: herbai senuosiuose lietuvos
spaudiniuose, Vilnius 1998;
J. Łojko, Fryz heraldyczny z kaplicy klasztornej św. Jakuba w Lądzie [w:] „Studia
Źródłoznawcze” 23, 1977;
J. Matuszewski, Geneza polskiego chama, Łódź 1982;
W. Nekanda Trepka, Liber generationis plebeanorum ( „Liber Chamorum”), t. I i II, Wrocław 1963 i wyd. drugie z 1995 r.;
K. Niesiecki, Herbarz polski, Lipsk 1839 – 1846 ( 10 tomów; reprint);
F. Piekosiński, Heraldyka polska wieków średnich, Kraków 1899;
J. Sikorska – Kulesza, Weryfikacje szlachectwa jako instrument stanowej degradacji drobnej szlachty na Litwie i Białorusi w latach 1831 –
1868, „Przegląd Wschodni” 2, z. 3, 1992/1993;
J. Szymański, Herbarz średniowiecznego rycerstwa polskiego, Warszawa 1993.
M. Górny, Uwagi o badaniu przezwisk i nazwisk staropolskich, Genealogia, t. 6, 1995;
J.S. Bystroń, Nazwiska polskie, Warszawa 1993;
S. Alexandrowicz, Rozwój kartografii Wielkiego Księstwa Litewskiego od XV do połowy XVIII wieku, t. I, Poznań 1989;
tegoż, Kartografia Wielkiego Księstwa Litewskiego od XV do połowy XVIII wieku, Warszawa 2012;
Tenże, „Mappa szczegulna województwa podlaskiego” Karola de Pertheesa z 1795 roku „Studia Podlaskie”, t. I, Białystok 1990;
Tenże, Warsztat historyka kartografii Karola Buczka [w:] Z Dziejów Kartografii, t. VII, 1995;
M. Pastoureau, Średniowieczna gra symboli, Warszawa 2006;
A. Karpiński, Ripa w pigułce, „Teksty Drugie : teoria literatury, krytyka, interpretacja” nr 6 (59), 1999, s. 75-82;
M. Koczerska, Rodzina szlachecka w Polsce późnego średniowiecza, Warszawa 1975;
S. Biskupski, Prawo małżeńskie Kościoła rzymskokatolickiego (dwa tomy, 1956-1960, wydanie drugie Warszawa 1971;
M. Liedke, Rodzina magnacka w Wielkim Księstwie Litewskim. studium demograficzno - społeczne, Białystok 2016;
Źródła:
W. Nekanda Trepka, Liber generationis plebeanorum, Wrocław - Warszawa - Kraków 1995
Statuty litewskie 1529, 1566, 1588:
Statut Wielkiego Xięstwa Litewskiego naprzód, za Naiaśnieyszego Hospodara Króla Jegomości Zygmunta III. w Krakowie w Roku 1588...
teraz zaś piąty raz, za szczęśliwie panuiącego Najaśnieyszego Krola jegomości Augusta Trzeciego przedrukowany (Wilno: Drukarnia
Societatis Jesu, 1744;Drugij (volinskij) statut Velikogo Knazivstva Litovskogo 1566 roku, Minsk 2003;Pirmasis Lietuvos Statutas, Vilnius
1985
C. Ripa, Ikonologia, przekł. I. Kania, wstęp A. Borawski, Kraków 2008;
J.S. Jabłonowski, Traktat o familiach i koligacjach, wyd. M. Górny, Wrocław 2015.
Natalie Zemon Davis, Powrót Martina Guerre’a, przeł. Przemysław Szulgit, red. E. Domańska, Poznań: Zysk i S-ka, 2011
Ginzburg, Ser i robaki, Warszawa 1976
L. R. Ladurie, Montaillou, wioska heretyków 1294 – 1324, Warszawa 1988;
R. Darnton, Wielka masakra kotów i inne epizody francuskiej historii kultury, Warszawa 2012;
A. Wyczański, Zły los Zosi Kotkówny (1544), „Odrodzenie i Reformacja w Polsce, 49 (2005), ss. 105 – 112
M. Mikołajczyk, Z dziejów zbrodni i kary w dawnej Polsce. Żywot i proces Antoniego Złotkowskiego, zbójnika z Pcimia, Katowice 2001
Ja, Piotr Rivière, skorom już zaszlachtował moją matkę, moją siostrę i brata mojego... : przypadek matkobójcy z XIX wieku / przedstawił Michel Foucault ; przeł. Tadeusz Komendant i Grzegorz Wilczyński, Gdańsk 2002.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: