NPH cz. 2 470-HS1-1NPHN2

mieszany: w sali i zdalnie

Zapoznanie studentów z praktycznym wykorzystaniem wybranych Nauk Pomocniczych Historii w analizie źródeł pisanych okresu średniowiecza i wczesnej nowożytności. Pogłębienie kompetencji w zakresie paleografii i neografii, weksykologii, archeologii prawnej, chronologii, metrologii, numizmatyki, ikonografii, kostiumologii, klimatologii historycznej oraz geografii historycznej.

podstawowe

KP7_WG1 - student rozumie fakty i zjawiska z zakresu nauk pomocniczych, prowadzące do specjalizacji w wybranych obszarach badań historycznych

KP7_WG2 - student zna i rozumie metody i problemy badań nauk pomocniczych historii,.

KP7_WG5 - student zna i rozumie powiązania nauk pomocniczych historii i nauk pokrewnych z innymi naukami i obszarami nauk, oraz ich znaczenie dla prowadzenia badań.

KP7_UW1 - student wie jak samodzielnie zdobywać i pogłębiać wiedzę oraz doskonalić umiejętności w zakresie nauk pomocniczych

KP7_UW4 - student umie analizować, interpretować i systematyzować informacje z zakresu nauk pomocniczych, korzystać z bibliografii, pomocy archiwalnych i bazy danych.

KP7_KK1 - student jest otwarty na nowe koncepcje w badaniach nad różnorodnymi aspektami historii.

grywalizacja - studenci zdobywają punkty, ich liczba zależy od aktywności, zadań dodatkowych, pracy w grupach, itp.

Szczegółowa punktacja:

- Aktywność na zajęciach: 0–3 za każde zajęcia, maksymalnie 45 pkt w semestrze

- Kahoot/quiz/wejściówka: 0–5 za każdy quiz, maksymalnie 75 pkt w semestrze

- Odczytanie rękopisu z epoki nowożytnej: 0–5 za tekst, maksymalnie 10 pkt w semestrze

- Opracowanie i rozszyfrowanie legendy na monecie: 0–5 za opracowanie, maksymalnie 10 pkt w semestrze

- Praca w grupach – gry dydaktyczne, analiza źródła: maksymalnie 15 pkt w semestrze

- Łącznie można zdobyć 155 pkt

Zwolnienie z kolokwium od 110 pkt:

- 110–124 punktów – ocena: dobra

- 125–139 punktów – ocena: dobry plus

- 140 i więcej punktów – ocena bardzo dobry

Osoby, które nie uzyskają 110 pkt muszą przystąpić do kolokwium zaliczeniowego.

Progi punktowe kolokwium:

bardzo dobry – co najmniej 91%

dobry plus – co najmniej 81%

dobry – co najmniej 71%

dostateczny plus – co najmniej 61%

dostateczny – co najmniej 51%

Dopuszczalne dwie nieobecności, każda ponadwymiarowa nieobecność podlega indywidualnemu zaliczeniu, ustalonemu z prowadzącym. Aby uzyskać zaliczenie z przedmiotu konieczne jest wykazanie obecności na min. 50% zajęć.

J. Szymański, Nauki pomocnicze historii (wydania od 1983 r.);

K. Boroda, Pojemność miar nasypnych w XVI-wiecznej Polsce, Białystok 2023;

K. Borowiec, Dwujęzyczność pisarza i tekstu na średniowiecznym Śląsku. Rekonesans, w: Staropolskie Spotkania Językoznawcze, t. 1: Jak badać teksty staropolskie, red. Tomasz Mika, Dorota Rojszczak-Robińska, Olga Stramczewska, Poznań 2015;

J. Dąbrowski, Dawne dziejopisarstwo polskie (do roku 1480), Wrocław 1964;

A. Dunin-Wąsowiczowa, Geografia historyczna Mazowsza XVI-XVIII w., w: Rocznik Mazowiecki 7, 1979, s. 57-67;

W. Filipczyk, Adam Kamiński o brachygrafii najstarszej księgi ziemskiej krakowskiej (1374–1385), w: Krakowski Rocznik Archiwalny 28, 2022, s. 179-214;

K. Górski, Neografia gotycka: podręcznik pisma neogotyckiego XVI-XX w. Cz. 1. Cz. 2., Toruń 1960;

M. Gutkowska-Rychlewska, Historia ubiorów, Wrocław 1968;

W. Maisel, Archeologia prawna Polski, Warszawa – Poznań 1982;

W. Maisel, Archeologia prawna Europy, Warszawa – Poznań 1989;

E.A. Mierzwa, Historia historiografii, t. 1, Toruń 2002;

J. Ptak, Weksykologia polska, Warszawa 2016;

J. Topolski, Wprowadzenie do historii, Poznań 1998;

W. Semkowicz, Paleografia łacińska, wyd. 11, Universitas, Warszawa 2011;

L. Stone, Prosopography ,,Daedalus. Journal of the American Academy of Arts and Sciences”,1971;

J.A. Szwagrzyk, Pieniądz na ziemiach polskich X-XX w., Wrocław 1973;

B. Szady, Geografia historyczna w Polsce – rozwój i perspektywy, w: Studia Geohistorica, nr 1, 2013, s. 19-38;

W. Nekanda Trepka, Liber generationis plebeanorum ( „Liber Chamorum”), t. I i II, Wrocław 1963 i wyd. drugie z 1995 r.;

A.Horodyski, Podręcznik paleografii ruskiej, Kraków 1959;

T. Rott – Żebrowski, Historia pisma ruskiego, Lublin 1987;

W. N. Szczepkin, Russkaja paleografija, Moskwa 1967;

Z. Wanicowa, Ignota, dubia, reperta. Czytać i rozumieć staropolszczyznę, Lexis, Kraków 2009.

O. Ziółkowska, M. Kuźmicki, Errare humanum est – o kategorii „błędu” w średniowiecznych polskich manuskryptach. Prolegomena, w: Poznańskie Studia Polonistyczne 48, 2025, s. 43-64;

Z. Żabiński, Systemy pieniężne na ziemiach polskich, Wrocław-Warszawa 1981;

Z. Żygulski (mł.) Kostiumologia, Kraków 1972.

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu 470-HS1-1NPHN2 w USOSweb