Vademecum studiów historycznych 470-HS1-1VSH

KP6_WG6 Student zdaje sobie sprawę z różnorodności źródeł informacji; rozumie ich przydatność w badaniach historycznych

KP6_WG10 Student ma podstawową wiedzę o specyfice przedmiotowej i metodologicznej nauk historycznych

KP6_WG11 Student zna podstawowe metody badawcze i narzędzia warsztatu historyka oraz podstawowe metody upowszechniania wiedzy historycznej

KP6_WG12 Student definiuje miejsce historii wśród innych nauk, rozumie cele prowadzenia badań historycznych oraz objaśnia pozycję i znaczenie nauk historycznych w obszarze nauk humanistycznych i społecznych

KP6_WK6 Student rozpoznaje i zna różnice w ujęciach historiograficznych w różnych okresach czasu i kontekstach

KP6_UW1 Student samodzielnie zdobywa i utrwala wiedzę w sposób uporządkowany i systematyczny przy zastosowaniu nowoczesnych technik pozyskiwania, klasyfikowania i analizowania informacji, zgodnie ze wskazówkami opiekuna naukowego

KP6_UW3 Student potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i wykorzystywać informacje z wykorzystaniem różnych źródeł

KP6_UW5 Student potrafi wykorzystać wiedzę teoretyczną i podstawowe umiejętności zbierania i analizy źródeł w badaniu historii

KP6_UO1 Student uczestniczy w wykonywaniu zadań przydzielonych zespołom w trakcie zajęć na uczelni

KP6_KK1 Student ma krytyczną świadomość zakresu swojej wiedzy historycznej i umiejętności warsztatowych i rozumie potrzebę dalszego, ciągłego rozwoju kompetencji w zakresie fachowym, ogólnohumanistycznym, jak też kompetencji personalnych i społecznych

KP6_KR1 Student stosuje zasady etyczne

Ocenie podlega wykonanie indywidualnych prac zaliczeniowych, aktywność na zajęciach oraz realizacja zadań grupowych:

1. Kwerenda i opis bibliograficzny – 15 pkt.

Student przeprowadza kwerendę bibliograficzną dotyczącą określonego tematu badawczego, dokonuje wyboru literatury naukowej oraz sporządza poprawne opisy bibliograficzne wyszukanych publikacji.

2. Krytyka i interpretacja źródła historycznego – 20 pkt.

Student przeprowadza krytykę i interpretację wskazanego źródła historycznego, uwzględniając w szczególności jego rodzaj, autorstwo, czas i okoliczności powstania, przeznaczenie, wiarygodność, wartość informacyjną oraz ograniczenia wynikające z charakteru przekazu.

3. Kolokwium zaliczeniowe – 45 pkt.

4. Aktywność na zajęciach – maksymalnie 15 pkt.

Za aktywny udział w każdych zajęciach student może otrzymać maksymalnie 1 pkt. Ocenie podlega udział w dyskusji, analizie źródeł i tekstów naukowych oraz wykonywaniu bieżących ćwiczeń warsztatowych.

5. Zadania grupowe – maksymalnie 15 pkt.

W trakcie semestru przewiduje się realizację trzech zadań grupowych związanych z problematyką omawianą podczas zajęć. Za każde zadanie grupa może otrzymać maksymalnie 5 pkt.

Maksymalna liczba punktów możliwych do uzyskania: 110 pkt.

Łączna punktacja:

0–55 pkt (0–50%) – nzal
56–66 pkt (51–60%) – dst
67–77 pkt (61–70%) – dst+
78–88 pkt (71–80%) – db
89–99 pkt (81–90%) – db+
100–110 pkt (91–100%) – bdb

Dopuszczalne są dwie nieobecności. Każda ponadwymiarowa nieobecność podlega indywidualnemu zaliczeniu w zakresie ustalonym z prowadzącym. Aby uzyskać zaliczenie z przedmiotu, konieczne jest wykazanie obecności na minimum 51% zajęć.

Zasady wykorzystywania systemów sztucznej inteligencji (SI)

Zajęcia mają charakter warsztatowy i służą praktycznemu opanowaniu metod badawczych oraz narzędzi warsztatu historyka, w szczególności umiejętności prowadzenia kwerendy, krytyki i interpretacji źródeł, formułowania problemów i pytań badawczych oraz projektowania badań historycznych. Osiągnięcie zakładanych efektów uczenia się wymaga samodzielnego wykonywania zadań i prac zaliczeniowych przez studenta.

W ramach niniejszego przedmiotu do zabronionego zakresu wykorzystania systemów SI należy w szczególności:

1. Korekta językowa i stylistyczna tekstu przy użyciu systemów SI.
2. Wyszukiwanie i organizowanie źródeł naukowych z wykorzystaniem SI.
3. Analiza źródeł przeprowadzona przez systemy SI.
4. Tworzenie symulacji i modelowania przy użyciu SI.
5. Wsparcie w procesie badawczym polegające na generowaniu problemów badawczych lub wskazywaniu luk w wiedzy naukowej.
6. Automatyczne wykonanie zadania w całości lub w części przez system SI.
7. Przedstawianie rezultatów wygenerowanych przez SI jako własnych wniosków badawczych.
8. Każde inne wykorzystanie SI wykraczające poza wyraźnie dopuszczony przez prowadzącego zakres.

K.Pomian, Przeszłość jako przedmiot wiedzy, Warszawa 2010.
B. Miśkiewicz, Wprowadzenie do badań historycznych, Poznań 1993.
Teoria wiedzy o przeszłości na tle współczesnej humanistyki, red. E. Domańska, Poznań 2010.
J. Topolski, Wprowadzenie do historii, Poznań 2006.
Wprowadzenie do metodologii historii, red. E. Domańska, J. Pomorski, Warszawa: PWN 2022.
Bibliografia polskiej demografii historycznej po 1945 roku, opr. P. Łozowski, w: Struktury demograficzne rodziny na ziemiach polskich do połowy XX wieku. Przegląd badan i problemów, red. P. Guzowski, C. Kuklo, Białystok 2014, s. 157- 389.

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu 470-HS1-1VSH w USOSweb