Konwersatorium monograficzne z wybranej epoki 2 470-HS2-1KM2

Profil studiów: ogólnoakademicki
Forma studiów: stacjonarne
Rodzaj przedmiotu – specjalizacyjny
Dziedzina nauk humanistycznych, dyscyplina historia
Rok studiów/semestr: studia drugiego stopnia II rok, pierwszy semestr
Wymagania wstępne: brak
Liczba godzin dydaktycznych z podziałem na formy prowadzenia zajęć: Konwersatorium- 30 godz.
Metody dydaktyczne: dyskusja moderowana, wykład konwersatoryjny, metoda heurystyczna, metoda problemowa
Punkty ECTS: 2
Bilans nakładu pracy studenta – udział w zajęciach 20 godz., przygotowanie do zajęć i egzaminu 25 godz., udział w konsultacjach związanych z zajęciami 5 godz. Razem: 50 godzin, co odpowiada 2 pkt ECTS.
Wskaźniki ilościowe – nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 25 godzin, co odpowiada 1 pkt ECTS oraz nakład pracy studenta, który nie wymaga bezpośredniego udziału nauczyciela 25 godz., co odpowiada 1 pkt ECTS.

Konwersatorium monograficzne
Średniowiecze
Historia – II st. I r.
Konwersatorium

1.Wprowadzenie do zajęć. Podstawowe pojęcia. Co współczesny człowiek wie o średniowieczu?
2. Przeżyć rok, a może miesiąc w średniowieczu według Tilmanna Bendikowskiego;
3. Życie w średniowieczu. Zamek;
4. Życie w średniowieczu. Miasto, cz. 1;
5. Życie w średniowieczu. Miasto, cz. 2;
6. Życie w średniowieczu. Wieś;
7. Puszcza-pustynia na średniowiecznym zachodzie;
8. Średniowieczne podróże w zaświaty;
9. Ciało w średniowieczu – serce;
10. Ciało w średniowieczu – odrzucenie przyjemności;
11. Życie codzienne mieszkańców ziem polskich w średniowieczu. Pożywienie, higiena, zdrowie;
12. Życie codzienne mieszkańców ziem polskich w średniowieczu. Dom, odpoczynek;
13. Średniowiecze, średniowiecze, i co dalej?;
14-15. Prezentacje zaliczeniowe. Dyskusja. Zaliczenie przedmiotu

Literatura podstawowa:
Barzycka A, Fotografia jako źródło historyczne. Wybrane problemy, „Historyka” 2006, t. XXXVI.
Filipkowski P., Historia mówiona jako historia faktyczna albo jak „odantropologizować” opowieści o przeszłości?, „Rocznik Antropologii Historii, 2015, rok V.
Ihnatowicz I., Nauki pomocnicze historii XIX i XX wieku, Warszawa 1990.
Kowalczyk R., Metodologiczne podstawy badania zawartości prasy lokalnej, Przegląd Politologiczny” 2012, nr 1..
Lisowska- Magdziarz M., Analiza zawartości mediów. Przewodnik dla studentów: Wersja 1.1, „Zeszyty Wydziałowe - Wydział Zarządzania i Komunikacji Społecznej. Instytut Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej”, z. 1.
Markowicz Magidow W., Film jako źródło historyczne: problemy pojmowania i wykorzystania filmu jako tekstu, „Sensus Historiae” 2014, nr XIV.
Myśliński J., Uwagi o prasie polskiej przełomu XIX i XX wieku jako źródle historycznym, „Rocznik Historii Czasopiśmiennictwa Polskiego” 1974, 14/1.
Szulakiewicz W., Ego-dokumenty i ich znaczenie w badaniach naukowych, „Metody zbierania i analizy danych w badaniach edukacyjnych” 2013, nr 16.

Literatura uzupełniająca:
Dajnowicz M., Miodowski A., Biografia zawodowa Władysława Paszkowskiego białostockiego konserwatora zabytków w fotografiach zapisana (1945-1972), Białystok 2021.
Pisarek W., Analiza zawartości, Kraków 1983.

Zasady wykorzystywania systemów sztucznej inteligencji (SI) w procesie kształcenia na Uniwersytecie w Białymstoku

Do dozwolonego zakresu wykorzystania systemów SI w pracach pisemnych przez
osoby kształcące się należy w szczególności:
1) korekta językowa i stylistyczna tekstu,
2) tłumaczenie maszynowe tekstu z lub na język obcy,
3) wyszukiwanie i organizowanie źródeł naukowych,
4) generowanie zestawień słów kluczowych,
5) analiza danych,
6) tworzenie symulacji i modelowanie,
7) wsparcie w procesie badawczym poprzez generowanie problemów
badawczych, poszukiwanie luk w wiedzy naukowej,
8) tworzenie kodu.

Do zabronionego zakresu wykorzystania systemów SI w pracach pisemnych przez
osoby kształcące się należy:
1) wykorzystywanie systemów SI wbrew zakazowi, o którym mowa w § 4 pkt 3,
2) wykorzystywanie systemów SI w innym zakresie lub w inny sposób niż
przedstawiony przez prowadzącego zajęcia,
3) niewystarczająca dokumentacja wykorzystania systemów SI,
4) automatyczne wykonanie zadania w całości lub części przez systemy SI,
5) cytowanie wyników wykorzystania systemów SI jako źródła informacji
bibliograficznej,
6) przedstawianie wyników wykorzystania systemów SI jako własnych wniosków badawczych.

Zasady wykorzystywania systemów sztucznej inteligencji (SI) w procesie kształcenia na Uniwersytecie w Białymstoku

Do dozwolonego zakresu wykorzystania systemów SI w pracach pisemnych przez
osoby kształcące się należy w szczególności:
1) korekta językowa i stylistyczna tekstu,
2) tłumaczenie maszynowe tekstu z lub na język obcy,
3) wyszukiwanie i organizowanie źródeł naukowych,
4) generowanie zestawień słów kluczowych,
5) analiza danych,
6) tworzenie symulacji i modelowanie,
7) wsparcie w procesie badawczym poprzez generowanie problemów
badawczych, poszukiwanie luk w wiedzy naukowej,
8) tworzenie kodu.

Do zabronionego zakresu wykorzystania systemów SI w pracach pisemnych przez
osoby kształcące się należy:
1) wykorzystywanie systemów SI wbrew zakazowi, o którym mowa w § 4 pkt 3,
2) wykorzystywanie systemów SI w innym zakresie lub w inny sposób niż
przedstawiony przez prowadzącego zajęcia,
3) niewystarczająca dokumentacja wykorzystania systemów SI,
4) automatyczne wykonanie zadania w całości lub części przez systemy SI,
5) cytowanie wyników wykorzystania systemów SI jako źródła informacji
bibliograficznej,
6) przedstawianie wyników wykorzystania systemów SI jako własnych wniosków badawczych.