Propaganda i dezinformacja w polityce państw obszaru euroazjatyckiego 470-SW1-3PDE

1.Komunikacja państwa w stosunkach międzynarodowych: między budowaniem wizerunku a propagandą.
2.Propaganda I dezinformacja jako element wojny informacyjnej
3.Rosja. Systemowa propaganda państwowa
4.Rosja. Systemowa propaganda wojenna
5.Ukraina. Komunikacja strategiczna 2014-2022
6.Ukraina. Komunikacja strategiczna w warunkach wojny 2022-2026
7.Chiny. Kontrola informacji, soft power i narracje globalne
8.Iran. Propaganda ideologiczna i projekcja regionalna
9.Korea Północna. Model propagandy totalnej
10.Państwa rozwijające soft power i „pozytywną propagandę”:
11.Turcja. Narracja neo-regionalna i dyplomacja wizerunkowa
12.Indie. Branding państwa i wizerunek globalny
13.Kazachstan i Uzbekistan. Propaganda modernizacyjna
14.Azerbejdżan. Narracja zwycięstwa i pozycjonowanie regionalne
15.Korea Południowa. Soft power kulturowy

Rodzaj przedmiotu

obowiązkowe

Założenia (opisowo)

Student powinien posiadać podstawową wiedzę z zakresu: nauk o polityce lub stosunków międzynarodowych; podstawowych pojęć związanych z komunikacją polityczną, mediami oraz funkcjonowaniem systemów politycznych; współczesnych procesów politycznych i informacyjnych w skali globalnej, w tym ogólnej orientacji w sytuacji politycznej państw obszaru euroazjatyckiego. Umiejętności Student powinien: potrafić analizować materiały o charakterze politologicznym, medialnym i publicystycznym; rozumieć podstawowe mechanizmy komunikacji politycznej, propagandy oraz manipulacji informacyjnej; posiadać umiejętność formułowania krótkich wypowiedzi ustnych i pisemnych dotyczących analizowanych zjawisk politycznych i medialnych.

Koordynatorzy przedmiotu

Taras Polovyi

Efekty kształcenia

Po ukończeniu przedmiotu student:

posiada wiedzę na temat podstawowych mechanizmów propagandy i dezinformacji w polityce państw;
rozumie rolę mediów i systemów komunikacji politycznej w kształtowaniu przestrzeni informacyjnej;
potrafi analizować strategie komunikacyjne oraz narracje propagandowe stosowane przez państwa obszaru euroazjatyckiego;
umie interpretować współczesne procesy informacyjne i medialne w kontekście polityki wewnętrznej i międzynarodowej.

Kryteria oceniania

Konwersatorium z wykorzystaniem prezentacji multimedialnych;

analiza materiałów medialnych i przekazów propagandowych;
analiza przypadków (case studies);
prezentacje studenckie (opcjonalnie).
Ocena końcowa obejmuje:
aktywność i udział w zajęciach oraz w dyskusjach;
prezentacja;
zaliczenie pisemne

Literatura

Bąkowicz K., Wprowadzenie do definicji i klasyfikacji zjawiska fake newsa, „Studia Medioznawcze” 2019, nr 3, t. 20.
D. Głowacka, A. Obem, M. Szumańska, Stop dezinformacji. Poradnik dla dziennikarzy i redakcji, Panoptykon 2019, https://panoptykon.org/stop-dezinformacji-przewodnik
Volkoff V., Dezinformacja – oręż wojny, Warszawa 1991.
Wrzosek M., Dezinformacja – skuteczny element walki informacyjnej, „Zeszyty Naukowe AON” 2012, nr 2(87).
Kacała T., Działania psychologiczne wybranych państw, Toruń 2016.
Kacała T., Dezinformacja i propaganda w kontekście zagrożeń dla bezpieczeństwa państwa,
„Przegląd Prawa Konstytucyjnego” 2015, nr 2(24).
Wrzosek M., Dezinformacja jako komponent operacji informacyjnych, Warszawa 2005.
Staniurski P., Trolling, fake news, infotainement. Rola mediów społecznościowych w prowadzeniu wojny informacyjnej na przykładzie działań podejmowanych w tym obszarze przez Federację
Rosyjską [w:] Dezinformacja – Inspiracja – Społeczeństwo. Social CyberSecurity, red. D. Boćkowski, E. Dąbrowska-Prokopowska, P. Goryń, K. Goryń, Białystok 2022.
Miernik R., Dezinformacja i fake newsy w Internecie jako zagrożenie bezpieczeństwa w Unii Europejskiej [w]: Molendowska M., Miernik R. (red.), Bezpieczeństwo w cyberprzestrzeni. Wybrane zagadnienia, Toruń 2020
Darczewska J., Anatomia rosyjskiej wojny informacyjnej. Operacja krymska – studium przypadku, Warszawa 2014.
Modrzejewski Z., Markiewicz S., Współczesna walka informacyjna, Warszawa 2016.
Czerski W. M., Filter bubbles jako narzędzie dezinformacji i manipulacji, „Humanities and Cultural Studies”, 2022, vol. 3, no. 2. DOI 10.55225/hcs.393.
Trofymowych V., „Wojna hybrydowa” jako instrument kluczowy rosyjskiej geostrategii rewanżu, „Ante Portas – Studia nad Bezpieczeństwem”, 2016, nr 1 (6), s. 179.
Wachowicz M. J., Ujęcie teoretyczne pojęcia dezinformacji, „Wiedza Obronna” 2019, nr 1-2.
Dobek-Ostrowska B., Fras J. i Ociepka B., Teoria i praktyka propagandy, Wrocław 1999.
Ogiński M., Dezinformacja w dobie cyfryzacji, „Zeszyty Naukowe Zbliżenia cywilizacyjne” 2023, nr 1
Czulda R., Chińska wojna kognitywna, „Układ Sił”, 2022, nr 33 (1/2022).
Kacała T., Dezinformacja i propaganda w kontekście bezpieczeństwa informacyjnego państwa, „Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego” 2023, nr 24(3).
B. Łódzki, "Fake news” – dezinformacja w mediach internetowych i formy jej zwalczania w przestrzeni międzynarodowej, "Polityka i Społeczeństwo" nr 4 (15), s. 19-30
Szymańska N., Dezinformacja jako narzędzie manipulacji medialnej, „Roczniki Studenckie AWL” 2023, nr 7.
Bączek P., Dezinformacja jako zagrożenie bezpieczeństwa informacyjnego współczesnych społeczeństw, „Security Reviev” 2020, nr 4 (17
Batorowska H., Klepka R., Wasiuta O., Media jako instrument wpływu informacyjnego i manipulacji społeczeństwem, Kraków 2019.
Dobek-Ostrowska B., Klasyfikacja propagandy [w:] B. Dobek-Ostrowska, J. Fras, B. Ociepka, Teoria i praktyka propagandy, Wrocław 1997.
Staniurski P., Trolling, fake news, infotainment. Rola mediów społecznościowych w prowadzeniu wojny informacyjnej na przykładzie działań podejmowanych w tym obszarze przez Federację Rosyjską [w:] Boćkowski D. i in. (red.), Dezinformacja - inspiracja - społeczeństwo. Social Cybersecurity, Białystok 2022.
Kaczmarek K., Rosyjska dezinformacja jako element budowania wpływów w Europie: analiza i perspektywy, „Roczniki Nauk Społecznych” 2021, nr 1.

Więcej informacji

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

Strona przedmiotu 470-SW1-3PDE w USOSweb