Polityka historyczna pańtw obszaru eurazjatyckiego 470-SW1-3PHP
1.Geneza i ewolucja pojęcia polityki historycznej: polityka pamięci, instrumentalizacja historii i ich znaczenie w polityce państwa
2.Polityka historyczna Rosji
3.Polityka historyczna Ukrainy
4.Polityka historyczna Białorusi
5.Polityka historyczna państw Azji Centralnej i Kaukazu Południowego
6.Polityka historyczna Turcji
7.Polityka historyczna Chin
Rodzaj przedmiotu
Założenia (opisowo)
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Po ukończeniu przedmiotu student:
posiada wiedzę na temat podstawowych mechanizmów polityki historycznej oraz jej znaczenia w funkcjonowaniu współczesnych państw;
rozumie rolę pamięci zbiorowej i narracji historycznych w procesie budowania tożsamości narodowej;
potrafi analizować strategie polityki historycznej stosowane przez państwa obszaru eurazjatyckiego;
umie interpretować spory historyczne i konflikty pamięci w kontekście polityki wewnętrznej i relacji międzynarodowych.
Kryteria oceniania
Wykład z wykorzystaniem prezentacji multimedialnych
analiza przypadków (case studies)
prezentacje studenckie (opcjonalnie).
Aktywność i udział w zajęciach / dyskusjach;
prezentacja
zaliczenie pisemne (egzamin)
Literatura
Przychodniak, M. (2018). Główne cele polityki historycznej ChRL. https://pism.pl/publikacje/G__wne_cele_polityki_histo-rycznej_ChRL
Obraz Polski w polityce historycznej Ukrainy. Raport, Warszawa 2017
Olszański, T. (2013). Miejsce UPA w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej. Dylematy polityki historycznej Ukrainy. Warszawa: Ośrodek Studiów Wschodnich.
Olszański, T. (2017). Wielka dekomunizacja. Ukraińska polityka historyczna czasu wojny. Warszawa: Ośrodek Studiów Wschodnich.
Akhmetzhbova G., Sadykov N., Kształtowanie nowej tożsamości obywatel-
skiej, [w:] Kazachstan. Historia. Społeczeństwo. Polityka, red. T. Bodio,
K.A. Wojtaszczyk, Warszawa 2000
Kasianov, G. (2022). Memory clash. The politics of History in and around Ukraine 1980s–2010s. Budapest–Vienna–New York: Central European University Press.
Chwedoruk, R. (2018). Polityka historyczna. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Domańska, M., & Rogoża, J. (2021). Naprzód, w przeszłość! Rosyjska polityka historyczna w służbie „wiecznego” autorytaryzmu. Warszawa: Ośrodek Studiów Wschodnich im. Marka Karpia.
Koposov, N. (2017). Memory Laws, Memory Wars: The Politics of the Past in Europe and Russia. Cambridge: Cambridge University Press.
Wawrzyński, P. (2014). Polityka historyczna w dobie Internetu: Instytut Pamięci Narodowej a nowe media. Nowe Media. Studia i rozprawy, 4/14, 13–33.
Kurilla, I.I. (2022). Bitwa za proshloe. Kak politika meniaet et istoriiu. Moskwa: Alpina Publisher.
Gawin, D. (2005). O pożytkach i szkodliwości historycznego rewizjonizmu. W: R. Kostro, & T. Merta (red.), Pamięć i odpowiedzialność, (s. 1–30). Kraków–Wrocław: Ośrodek Myśli Politycznej–Centrum Konserwatywne.
Chwedoruk, R. (2015). Polityka historyczna w Europie. Periodyzacja i wiodące dyskursy. Studia Politologiczne, 35, 47–74.
Wojciech Śleszyński. Historia w służbie polityki. Zmiany polityczne a konstruowanie przekazu historycznego na ziemiach białoruskich w XX-XXI wieku, Białystok 2018.
Templin K., Historia jako instrument polityki zagranicznej Rosji, https://psz.pl/115-strefa-wiedzy/ historia-jako-instrument-polityki-zagranicznej-rosji
Tokarska-Bakir, J. (2008). Nędza polityki historycznej. W: P. Kosiewski (red.), Pamięć jako przedmiot władzy, (s. 27–30). Warszawa: Fundacja im. Stefana Batorego.
Winnicki, Z. J., Polityka historyczna sąsiadów. Pamięć II wojny światowej jako postawa tożsamości państwowo-politycznej we współczesnej Białorusi, „Biuletyn Historii Pogranicza” 2022, nr 22.
Markowska, B. (2021). Dyskurs historyczny w mediach masowych: reprezentacje przeszłości w polskiej i ukraińskiej sferze medialnej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.
Tokarski S., Gdy wielka tradycja Uzbeków staje się nowoczesnością, [w:] Uz-
bekistan. Historia. Społeczeństwo. Polityka, red. T. Bodio, Warszawa 2004
Memory in Belarusian policies towards Germany and Poland. https://www.kew.org.pl/wp-content/uploads/2020/12/Memory-in-Belarusian-policies-FINAL.pdf
Bodio T., Śmidowski W., Modernizujące się społeczeństwo (między historią
a przyszłością), [w:] Uzbekistan. Historia. Społeczeństwo. Polityka, red.
T. Bodio, Warszawa 2004
Szadurski V., Przełomowe etapy i tendencje rozwoju polityki historycznej w Republice Białoruś [w:] Polska i Białoruś we współczesnej Europie, red. Tymanowski J., Daniluk A., Bryll J., Warszawa 2015;
Wojciech Materski. Od Cara do "Cara". Studium Rosyjskiej polityki historycznej. Warszawa 2017.
Domańska M., Rogoża J., Naprzód, w przeszłość! Rosyjska polityka historyczna w służbie „wiecznego” autorytaryzmu. Raport OSW, maj 2021, Warszawa 2021.
Dagmara Moskwa. Matka Ojczyzna wzywa! Wielka wojna ojczyźniana w edukacji i polityce historycznej Rosji. Warszawa 2020.
Kłysiński, K., Konończuk, W. (2020). Łączenie przeciwności. Polityka historyczna Białorusi. Warszawa: Ośrodek Studiów Wschodnich im. Marka Karpia.
Ewolucja rosyjskiej polityki historycznej. https://www.osw.waw.pl/pl/publikacje/analizy/2010-05-12/ewolucja-rosyjskiej-polityki-historycznej
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: