Teorie polityki zagranicznej 490-MS2-1TPZ

- KP7_WG2 – absolwent zna i rozumie specyfikę stosunków międzynarodowych polegającą na ich interdyscyplinarnym charakterze
- KP7_WG5 – absolwent zna i rozumie główne elementy teorii polityki zagranicznej
- KP7_WK3v – absolwent zna i rozumie uwarunkowania i wyznaczniki polityki zagranicznej
- KP7_UW3 – absolwent potrafi wykorzystać wiedzę teoretyczną i wyselekcjonowane informacje szczegółowe do przedstawienia własnych opinii na temat aktualnych problemów międzynarodowych
- KP7_UK2 – absolwent potrafi prowadzić debatę oraz skutecznie argumentować poprawnie posługując się terminologią związaną z kierunkiem studiów

Punkty ECTS – 3
Bilans nakładu pracy studenta – udział w zajęciach 30 godz.
przygotowanie do zajęć i zaliczenia 5 godz.,
udział w konsultacjach związanych z zajęciami 40 godz.
Razem: 75 godzin, co odpowiada 3 pkt ECTS.

Wskaźniki ilościowe
- nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 70 godzin, co odpowiada 2,8 pkt ECTS
- nakład pracy studenta, który nie wymaga bezpośredniego udziału nauczyciela 5 godz., co odpowiada 0,2 pkt ECTS.

Prowadzący przewiduje możliwość dodatkowych, oprócz godzin dyżurów, konsultacji na prośbę studenta.
Ze względu na możliwość zmian uwarunkowań prawnych forma zajęć okresowo może ulec zmianie.

Metody dydaktyczne: praca w grupach, studium przypadku, dyskusja, burza mózgów, gry symulacyjne, prezentacje multimedialne.
Dopuszczalne są dwie nieusprawiedliwione nieobecności na zajęciach. Nadliczbowe nieobecności należy zaliczyć w czasie dyżurów. Niespełnienie tego wymogu będzie skutkowało niedopuszczeniem Studenta do zaliczenia przedmiotu.
Zaliczenie na ocenę – test.
Progi punktowe:
bardzo dobry 5 (co najmniej 91%)
dobry plus 4,5 (co najmniej 81%)
dobry 4 (co najmniej 71%)
dostateczny plus 3,5 (co najmniej 61%)
dostateczny 3 (co najmniej 51%)

Nawiązując do Zarządzenia nr 31 Rektora Uniwersytetu w Białymstoku z dnia 11 kwietnia 2025 r. w sprawie wykorzystywania systemów sztucznej inteligencji w procesie kształcenia na Uniwersytecie w Białymstoku proszę zwrócić szczególną uwagę na:
§ 5
1. Osoby kształcące się powinny wykorzystywać systemy SI w sposób
wspierający proces dydaktyczny, w szczególności w osiąganiu efektów uczenia
się, a nie jako zamiennik krytycznego myślenia i kreatywności.
2. Zakazuje się korzystania z systemów SI podczas egzaminów oraz zaliczeń,
chyba że polecenia lub treści zadań określają sposób korzystania z nich.
§ 6
1.Do dozwolonego zakresu wykorzystania systemów SI w pracach pisemnych przez
osoby kształcące się należy w szczególności:
1) korekta językowa i stylistyczna tekstu,
2) tłumaczenie maszynowe tekstu z lub na język obcy,
3) wyszukiwanie i organizowanie źródeł naukowych,
4) generowanie zestawień słów kluczowych,
5) analiza danych,
6) tworzenie symulacji i modelowanie,
7) wsparcie w procesie badawczym poprzez generowanie problemów
badawczych, poszukiwanie luk w wiedzy naukowej,
8) tworzenie kodu.
2. Do obowiązków osoby kształcącej należy w szczególności:
1) odpowiednie przygotowanie danych wejściowych do systemy SI,
2) każdorazowa weryfikacja uzyskanych wyników wykorzystania systemów SI
pod względem ich prawdziwości,
3) udokumentowanie sposobu wykorzystania systemów SI w pracach pisemnych
zgodnie z zasadami i zakresem przedstawionym przez prowadzącego zajęcia,
4) przedstawienie sposobu wykorzystania systemów SI przy wykonywaniu zadań
na każdorazowe polecenie prowadzącego zajęcia.
§ 7
Do zabronionego zakresu wykorzystania systemów SI w pracach pisemnych przez
osoby kształcące się należy:
1) wykorzystywanie systemów SI wbrew zakazowi, o którym mowa w § 4 pkt 3,
2) wykorzystywanie systemów SI w innym zakresie lub w inny sposób niż
przedstawiony przez prowadzącego zajęcia,
3) niewystarczająca dokumentacja wykorzystania systemów SI,
4) automatyczne wykonanie zadania w całości lub części przez systemy SI,
5) cytowanie wyników wykorzystania systemów SI jako źródła informacji
bibliograficznej,
6) przedstawianie wyników wykorzystania systemów SI jako własnych wniosków
badawczych.

Literatura podstawowa:
• A. Chodubski, Prognostyka jako wyzwanie metodologiczne w badaniu stosunków międzynarodowych, Annales UMCS, Sectio K, XVI, 1, 2009, s. 41-57.
• J. Czaputowicz, Teorie stosunków międzynarodowych. Krytyka i systematyzacja, Warszawa 2007.
• J. Dyduch, Analiza informacji w stosunkach międzynarodowych, Wrocław 2015;
• R. Jackson, G. Sørensen, Wprowadzenie do stosunków międzynarodowych. Teorie i kierunki badawcze, Kraków 2012.
• J. Kukułka, Teoria stosunków międzynarodowych, Warszawa 2000.
• J. Kukułka, R. Zięba, Polityka zagraniczna państwa, Warszawa 1991.
• E. Nowak, Ustanawianie agendy politycznej (policy agenda setting) jako nurt badań politologicznych, Athenaeum, vol. 43, 2014, s. 77-94
• T. Pugacewicz, Studia nad polityką zagraniczną z poziomu czynników krajowych. Historia rozwoju i współczesne wyzwania w nauce światowej i polskiej, "Stosunki Międzynarodowe – International Relations", nr 1 (t. 55) 2019, s. 59-86;
• T. Pugacewicz, Studia nad polityką zagraniczną państwa, w: Encyklopedia Stosunków Międzynarodowych, red. E. Haliżak, Warszawa 2024, s. 175-186.
• W. Zajączkowski, Zrozumieć innych. Metoda analityczna w polityce zagranicznej, KSAP, Warszawa 2011;
• R. Zięba (red.), Wstęp do teorii polityki zagranicznej państwa, Toruń 2004.
• R. Zięba, S. Bieleń, J. Zając (red.), Teorie i podejścia badawcze w nauce o stounkach międzynarodowych, Warszawa 2015.

Literatura uzupełniająca:
• S. Burchill, Teorie stosunków międzynarodowych, Warszawa 2006.
• E. Cziomer (red.), Współczesne stosunki międzynarodowe, Kraków 2014.
• P. Daniluk, Metodologia badań zagrożeń wynikających z kryzysu społeczno-ekonomicznego. Analiza strategiczna w obszarze bezpieczeństwa, "Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego", 2012/2013, s. 15-27;
• J. Kukułka, Wstęp do nauki o stosunkach międzynarodowych, Warszawa 2003.
• T. Łoś-Nowak, Stosunki Międzynarodowe. Teorie - systemy - uczestnicy, Wrocław 2000.
• T. Łoś-Nowak (red.), Współczesne stosunki międzynarodowe, Wrocław 2010.
• K. Mingst, Podstawy stosunków międzynarodowych, Warszawa 2008.
• B. Sajduk, Teoretyczne przesłanki wykorzystania ustrukturyzowanych technik analizy informacji w procesie analizy politycznej, "Politeja", Nr 2(77), 2022, s. 119-142;
• R. Stemplowski, Wprowadzenie do analizy polskiej polityki zagranicznej, Warszawa 2021.

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu 490-MS2-1TPZ w USOSweb