Teorie racjonalności 500-FS2-1TRA
Profil studiów - ogólnoakademicki
Forma studiów - stacjonarne
Status przedmiotu – przedmiot podstawowy, obowiązkowy
Dziedzina i dyscyplina nauki - nauki humanistyczne, filozofia
Rok studiów/semestr - 2L stac. II st. studia filozofii
Wymagania wstępne - brak.
Liczba godzin zajęć dydaktycznych - 30 godz. konwersatorium
Metody dydaktyczne – konwersatorium z elementami wykładu, dyskusja
Punkty ECTS - 3
Bilans nakładu pracy studenta: 75 godz. (uczestnictwo w zajęciach 30 godz., konsultacje 2 godz., przygotowanie do egzaminu 42 godz., uczestnictwo w egzaminie 1 godz.)
Wskaźniki ilościowe
- nakład pracy studenta związany z zajęciami - wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 33 godz., 1,5 pkt. ECTS
|
W cyklu 2024:
W ramach zajęć studenci będą analizować różne modele racjonalności, zarówno w kontekście filozofii klasycznej, jak i współczesnej. Kurs obejmuje przegląd głównych teorii racjonalności, w tym filozoficzne podejścia do procesu podejmowania decyzji, osądzania oraz argumentacji. Tematyka zajęć koncentruje się na pytaniach dotyczących natury racjonalności, jej granic, a także relacji między racjonalnością a aksjologią. ETCS; 3 - z czego 30 z bezpośrednim udziałem nauczyciela i 45 pracy własnej studentów. Ponadto studentom oferowana jest możliwość udziału w konsultacjach w wymiarze 15 godzin w semestrze, co stanowi integralną część procesu dydaktycznego. |
Założenia (opisowo)
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2024: | W cyklu 2025: |
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia przedmiotu
Efekty kształcenia
Wiedza:
KA7_WG1
KA7_WG3
KA7_WG4
KA7_WK1
Umiejętności:
KA7_UW1
KA7_UW7
KA7_UK3
Kompetencje społeczne:
KA7_KK1
KA7_KK2
Kryteria oceniania
Zaliczenie przedmiotu odbywa się w formie egzaminu ustnego, który obejmuje całość materiału wykładanego na kursie
Literatura
Barbara Skarga, „O nadużyciach intelektu” [w:] Barbara Skarga, O filozofię bać się nie musimy. Szkice z różnych lat, wyd. II, Warszawa 2017.
Bertrand Russell, „Czy ludzie mogą rządzić się rozumem” [w:] Bertrand Russel, Szkice sceptyczne, Warszawa 1996.
Bertrand Russell, Dzieje zachodniej filozofii i jej związki z rzeczywistością polityczno-społeczną od czasów najdawniejszych do dziś, przeł. Tadeusz Baszniak, Adam Lipszyc, Michał Szczubiałka, Warszawa 2020.
Blaise Pascal, Myśli, przeł. Tadeusz Boy-Żeleński, Kraków 2022.
Edmund Husserl, Filozofia jako ścisła nauka, przeł. Włodzimierz Galewicz, Warszawa 1992.
Emmanuel Lévinas, Całość i nieskończoność, przeł. Małgorzata Kowalska, Warszawa 1999.
Fryderyk Nietzsche, Radosna wiedza, przeł. Małgorzata Łukasiewicz, Gdańsk 2008.
Immanuel Kant, Krytyka czystego rozumu, przeł. R. Ingarden, Kęty 2001.
Jacek Migasiński, Filozofia nowożytna. Postacie, idee, problemy, Warszawa 2011.
Lew Szestow, Ateny i Jerozolima, przeł. Cezary Wodziński, Kraków 2009.
Martin Heidegger, Co zwie się myśleniem?, przeł. Janusz Mizera, Warszawa-Wrocław 2000.
Platon, Uczta [w:] a) Platon, Dialogi. Fajdros, Uczta, Menon, Eutyfron, Obrona Sokratesa, Kriton, Fedon, Timaios, Kritias, w przekładach W. Witwickiego, wybrał, tekst przejrzał, przedmową i objaśnieniami opatrzył A. Lam, Warszawa 2007; b) Platon, Uczta, przeł. A. Serafin; wybór tekstów i red. nauk. P. Nowak, Warszawa 2012.
René Descartes (Kartezjusz), Rozprawa o metodzie, przeł. Wanda Wojciechowska, Warszawa 1970.
Søren Kierkegaard, Bojaźń i drżenie, Kęty 2018
|
W cyklu 2024:
Literatura obowiązkowa: Immanuel Kant, Uzasadnienie metafizyki moralności, tłum. Mścisław Wartenberg, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. Daniel Kahneman, Pułapki myślenia: o myśleniu szybkim i wolnym, tłum. Piotr Szymczak, Wydawnictwo Media Rodzina, 2012. Jacek Drozdowicz, O racjonalności w starożytności i odrodzeniu, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, 2007. Gerd Gigerenzer, Zagadki heurystyk decyzyjnych, tłum. Tomasz Zaleśkiewicz, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. Jürgen Habermas, Teoria działania komunikacyjnego, tłum. Andrzej M. Kaniowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. Richard Dawkins, Samolubny gen, tłum. Marek Skoneczny, Wydawnictwo CIS, 2012. Blaise Pascal, Myśli, tłum. Tadeusz Boy-Żeleński, Wydawnictwo Zielona Sowa, 2004. Thomas S. Kuhn, Struktura rewolucji naukowych, tłum. Helena Ostromęcka, Justyna Nowotniak, Wydawnictwo Aletheia, 2020. Literatura dodatkowa: Karl R. Popper, Logika odkrycia naukowego, tłum. Urszula Niklas, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. Jon Elster, Ulysses and the Sirens: Studies in Rationality and Irrationality, Cambridge University Press, 1979. Andrzej P. Wierzbicki, Teoria i praktyka wspomagania decyzji, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2018. Marek Kordela, Systemowość aksjologiczna prawa, w: Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, nr 4, 2020. Michał Jacko, Racjonalna decyzja a aksjologia, |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: