Historia sztuki 520-KS1-1HSZ

Wiedza
Studenci poznają klasyczną formalistyczną teorię i historię sztuki, jak również nurty anglosaskiej New Art History (NAH) z strukturalizmem, feminizmem, kontekstualizmem i postkolonializmem na czele, a także niemiecką koncepcję antropologii obrazu i zagadnienia antropologii sztuki i studiów wizualnych. W czasie zajęć i wykładów studenci zapoznają się również z problemami antropologii kultury, religioznawstwa, teorii kultury i jej historii, jak również zagadnieniami związane z komunikacją społeczną i mediami. Absolwent zna i rozumie najważniejsze terminy i koncepcje związane z problematyką sztuk wizualnych, ma świadomość, iż przeobrażenia w sztuce skutkują narodzinami wszystkich mediów wizualnych w erze nowoczesnej; Ma pogłębioną i uporządkowaną wiedzę o sztuce europejskiej i jej kontekstach społecznych, kulturowych i ekonomicznych. Zna i rozumie wybrane zagadnienia sztuki wizualnych - antropologiczne funkcjonowanie dzieł sztuki, migrację motywów ikonograficznych, estetyczne wyznaczniki dzieła sztuki, ma świadomość istnienia różnych sposobów rozumienia sztuki (wybranych teorii sztuki) i różnych sposobów interpretowania dziel sztuki. Zna najważniejsze dzieła architektoniczne i sztuk wizualnych, które tworzą kanon europejskiej historii sztuki (KA6_WG2, KA6_WG4, KA6_WK2, KA6_WK3).

Umiejętności
Absolwenci potrafią analizować i wartościować dzieła sztuki z perspektywy wyznaczanej przez formalistyczną historię sztuki, NAH, a także antropologię sztuki i studia wizualne. Potrafią również wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i użytkować informacje dotyczące twórczości artystycznej z wykorzystaniem różnych sposobów i źródeł (pisanych, ikonicznych, elektronicznych etc). Potrafią opisać i interpretować dzieło sztuki i dostrzec jego powiązania z innymi obszarami kultury, na przykład takimi jak religia, polityka, ekonomia, kultura popularna. Potrafią usytuować wybrane dzieła sztuki w kontekście historycznym i kulturowym. Potrafią zinterpretować dzieło sztuki wykorzystując różne perspektywy interpretacyjne - na przykład perspektywę wyznaczana przez formalistyczną historię i teorię sztuki, ikonologię, hermeneutykę, feminizm, studia postkolonialne, antropologię obrazu. Umieją przygotować opis dzieła sztuki i opis wystawy. Potrafią uchwycić dynamikę zmian w świecie sztuki związaną z przełomami w sztuce, takimi jak pojawienie się chrześcijaństwa, renesansowy wynalazek perspektywy zbieżnej, prezentacja własnych emocji i oceny rzeczywistości przez artystów końcu XIX stulecia, "rewolucja" kubistyczna i krystalizacja sztuki awangardowo-modernistycznej w I połowie XX w., wykrystalizowanie się sztuki neoawangardowej i zacieranie się granic między sztuka a kulturą popularną. Absolwenci potrafią wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować 
i użytkować informacje z wykorzystaniem różnych sposobów i źródeł (pisanych, ikonicznych, elektronicznych etc.), wykorzystać podstawowe metody analizy i interpretacji różnych wytworów kultury właściwe dla wybranych tradycji, teorii lub szkół badawczych 
w zakresie różnych dyscyplin nauk humanistycznych, formułować i analizować problemy badawcze, dobierać metody i narzędzia, rozpoznać różne wytwory kultury oraz przeprowadzić ich krytyczną analizę i interpretację z zastosowaniem wybranych metod w celu określenia ich znaczeń i ich oddziaływania społecznego i miejsca w procesach kulturowych. (KA6_UW1, KA6_UU2)

Kompetencje społeczne
Studenci potrafią uczestniczyć w życiu kulturalnym przy zachowaniu krytycznego spojrzenia na jego przejawy, potrafią korzystać z różnych mediów w celu zaznajomienia się w aktualnych wydarzeniach kulturalnych i zjawiskach w sztuce. Absolwenci rozumieją konieczność podjęcia odpowiedzialności za zachowanie dziedzictwa kulturowego regionu, kraju, Europy, a także przestrzegania zasad etycznych związanych 
z odpowiedzialnością za podejmowane działania
. (KA6_KK3, KA6_KR3)

Zaliczenie ćwiczeń na ocenę - podstawą formalną zaliczenia jest obecność na zajęciach, podstawą oceny jest aktywność w czasie zajęć świadcząca o znajomości omawianej na nich problematyki i literatury jej dotyczącej, a także napisanie jednej pracy pisemnej.

Ocena:
bardzo dobra – aktywność na wszystkich zajęciach polegająca na braniu udziału w dyskusji świadczącym o znajomości problematyki zajęć i poświęconej jej literatury;
dobra plus – aktywność na przynajmniej 85% zajęć polegająca na braniu udziału w dyskusji świadczącym o znajomości problematyki zajęć i poświęconej jej literatury;
dobra – aktywność na przynajmniej 65% zajęć polegająca na braniu udziału w dyskusji świadczącym o znajomości problematyki zajęć i poświęconej jej literatury;
dostateczna plus – aktywność na przynajmniej 45% zajęć polegająca na braniu udziału w dyskusji świadczącym o znajomości problematyki zajęć i poświęconej jej literatury;
dostateczna – aktywność na 35% zajęć polegająca na braniu udziału w dyskusji świadczącym o znajomości problematyki zajęć i poświęconej jej literatury.

Egzamin - dwustopniowy: pierwszą częścią egzaminu jest test ze znajomości dzieł sztuki i podstawowych pojęć historii sztuki. Drugą częścią egzaminu jest rozmowa o samodzielnie wybranym przez studentkę/studenta i samodzielnie opracowanym zjawisku w sztuce omawianym na zajęciach lub wykładach. Podstawą oceny jest znajomość wybranej przez studentkę/studenta problematyki i poświęconej jej literatury.

— Jan Białostocki, Symbole i obrazy, w: tegoż, Symbole i obrazy w świecie sztuki, Warszawa 1982.
— Jan Białostocki, Sztuka cenniejsza niż złoto, Warszawa 1974 lub wydania późniejsze.
— Sztuka świata, Wydawnictwo Arkady, Warszawa 1994 - 97, t. 1 – 8 (UWAGA: na końcu każdego tomu znajduje się szczegółowa literatura dotycząca zagadnień omówionych w danym tomie).
— Hugh Honour, John Fleming, Historia sztuki świata, Wydawnictwo „Arkady”, Warszawa 2002 (2006).
— Sztuka romańska. Architektura. Rzeźba. Malarstwo, red. Rolf Toman, Könemann, Königswinter 2004.
— Gotyk. Architektura. Rzeźba. Malarstwo, red. Rolf Toman, Könemann, Königswinter 2000.
— Sztuka baroku. Architektura. Rzeźba. Malarstwo, red. Rolf Toman, Könemann, Königswinter 2004.
— Adam Bochnak, Historia sztuki nowożytnej, Kraków 1970, t. I i II.
— Tadeusz Dobrowolski, Malarstwo polskie ostatnich dwustu lat, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1989.
— David Freedberg, Potęga wizerunków. Studia z historii i teorii oddziaływania, przeł. E. Klekot, Kraków 2005.
— Hans Belting, Obraz i kult. Historia sztuki przed epoką obrazu, przeł. T. Zatorski, Wydawnictwo słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2010.
— Peter Meyer, Historia sztuki europejskiej, Warszawa 1973, t. I i II.
— Adam Miłobędzki, Zarys dziejów architektury w Polsce, Warszawa 1989
— Christopher Norberg-Schulz, Znaczenie w architekturze Zachodu, Warszawa 1999.
— Nicolaus Pevsner, Historia architektury europejskiej, Warszawa 1979.
— Pismo Święte: Stary Testament,
Księgi: Rodzaju, Wyjścia, Jozuego, Sędziów 6,1 - 8,35 (historia Gedeona), 13,1 - 16,31 (historia Samsona), I Samuela, 13,1 - 31 - 13 (historia Saula i Dawida), II Samuela 11,1 - 12 ,25 (grzechy Dawida), I Królów 3,1 - 11,43 (historia Salomona), Psalmy, Księga Joba, Pieśń nad Pieśniami, Izajasza;
— Nowy Testament: całość
— Maria Rzepińska, Historia koloru, Warszawa 1989.
— David Hockney, Wiedza tajemna. Sekrety technik malarskich Dawnych Mistrzów, przeł. J. Holzman, Universitas, Kraków 2006.

- Sztuka świata, Wydawnictwo Arkady, Warszawa 1994 - 97, t. 8, 9, 10.
- M. Porębski, Granica współczesności, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1989.
- Rubin, William S., Oldenburg Richard E., Varnedoe Kirk, ed. by, „Primitivism” in 20th Century Art: Affinity of the Tribal and the Modern, The Museum of Modern Art, New York 2002.
- H. Foster, R. Krauss, Y-A. Bois, B. H.D. Buchloch, D. Joselit, Sztuka po 1900 roku. Modernizm. Antymodernizm. Postmodernizm, przeł. M. Szubert, D. Skalska-Szafrańska, A. Cichowicz, Warszawa 2023.
- A. Kotula, P. Krakowski, Malarstwo. Rzeźba. Architektura, Warszawa 1981.
- M. Porębski, Dzieje sztuki w zarysie. Wiek XIX i XX, Warszawa 1988.
- A. K. Olszewski, Dzieje sztuki polskiej 1890-1980, Warszawa 1988.
- A. Wojciechowski, Młode malarstwo polskie 1944-1974, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1975.
- J. Bogucki, Sztuka Polski Ludowej, Warszawa 1981.
- Nowe zjawiska w sztuce polskiej po 2000, red. Grzegorz Borkowski, Adam Mazur, Monika Branicka, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa 2007.
- R. W. Kluszczyński, Sztuka interaktywna. Od dzieła-instrumentu do interaktywnego spektaklu, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2010.
- Hal Foster, Powrót realnego. Awangarda u schyłku XX wieku, przeł. Mateusz Borowski, Małgorzata Sugiera, Universitas, Kraków 2012.
- Piotr Piotrowski, Awangarda w cieniu Jałty. Sztuka w Europie Środkowo-Wschodniej w latach 1945-1989, Dom Wydawniczy REBIS, Poznań2005.
- Piotr Piotrowski, Agorafilia. Sztuka i demokracja w postkomunistycznej Europie, Dom Wydawniczy REBIS, Poznań2010.
- Piotr Piotrowski, Globalne ujęcie sztuki Europy Wschodniej, Dom Wydawniczy REBIS, Poznań2018.

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu 520-KS1-1HSZ w USOSweb