Kultura audiowizualna 520-KS1-2KAD

1. Wiedza
W wyniku przeprowadzonych zajęć student/ka zna i rozumie:
W1- w zaawansowanym stopniu wiedzę na temat klasycznych i współczesnych ośrodków badawczych w zakresie kultury audiowizualnej (P6S_WG; KP6_WG2);
W2 - najważniejsze pojęcia i koncepcje związane filmem, nowymi mediami i społeczeństwem sieci (P6S_WG; KP6_WG3)
W3 - w zaawansowanym stopniu wybrane aspekty w zakresie kultury audiowizualnej: mechanizmy seryjności i serializacji w kulturze audiowizualnej, rolę kina i telewizji w kształtowaniu kultury audiowizualnej; czym jet kultura wideo i cyberkultura (P6S_WG; KP6_WG1; KP6_WK3)
W4 - zna filmy, seriale i inne dzieła audiowizualne, które w sposób znaczący wpłynęły na kulturę audiowizualną (P6S_WG; KP6_WK5);

2.Umiejętności
W wyniku przeprowadzonych zajęć student/ka potrafi:
U1 - wykorzystywać wiedzę na temat kultury audiowizualnej w formułowaniu sądów i opinii na jej temat (P6S_UW, KP6_UW1);
U2 - czytać i interpretować teksty kultury audiowizualne (P6S_UW, KP6_UW1, KP6_UW2; P6S_UU, KP6_UU2);
U3 - umieć sporządzić pisemną diagnozę dotyczącą zjawisk medialnych (P6S_UW,4, KP6_UW5);

3. Kompetencje społeczne
W wyniku przeprowadzonych zajęć student jest gotów do:
K1 - wykorzystania posiadanej wiedzy i umiejętności w celu twórczej analizy napotkanych problemów poznawczych i praktycznych dotyczących kultury audiowizualnej oraz do sformułowania propozycji ich rozwiązania lub zasięgania opinii ekspertów w przypadku trudności z ich samodzielnym rozwiązaniem (P6S_KK, KP6_KK2);

Metody oceniania są różne dla wykładów i ćwiczeń.
Forma zaliczenia przedmiotu: egzamin pisemny obejmujący problematykę wykładów i ćwiczeń - test wiedzy składający się z pytań otwartych: 2 pytania dotyczące pojęć związanych z problematyką wykładów i ćwiczeń (po 5 punktów każde) i 1 pytanie problemowe - przekrojowe (10 punktów); Za test można uzyskać 20 punktów, żeby zaliczyć egzamin należy zdobyć minimum 11 punktów.

- R. Barthes, Światło obrazu. Uwagi o fotografii, przeł. J. Trznadel, Warszawa 1996.
- S. Sontag, O fotografii, przeł. S. Magala, Warszawa 1986
- J. Łotman, Semiotyka filmu, przeł. B. Michałek, Warszawa 1963.
- J. Civjan, O symbolice pociągu w początkowym okresie kina, przeł. B. Żyłko, “Kwartalnik Filmowy” nr 11 (71), jesień 1995, s. 10-19.
- A. Bazin, Ontologia obrazu fotograficznego, (w: ) idem Film i rzeczywistość, przeł. B. Michałek, Warszawa 1963, s. 9-17.
- S. Kracauer, Wątek znaleziony i epizod (w: ) idem Teoria filmu, przeł. W. Wertenstein, Warszawa 1975, s. 166-172.
- E. Morin, Kino i wyobraźnia, przeł. K. Eberhardt, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1975, s. 116-153 (rozdział Dusza kina).
- L. Mulvey, Przyjemność wzrokowa a kino narracyjne, przeł. J.Mach [W:] Panorama współczesnej myśli filmowej, pod red. A. Helman, UNIVERSITAS 1992.
- R. Altman, Gatunki filmowe, przeł. M. Zawadzka, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2012.
- D. Dayan, Widz wpisany w obraz, przeł. A. Helman, “Film na Świecie” nr 369, 1989, s. 25-31.
- F. Casetti, R. Odin, Od paleo- do neo-telewizji. W perspektywie semiopragmatyki, przeł. I. Ostaszewska, (w: ) Po kinie?...,
- W. Godzic, Telewizja jako kultura, Rabid, Kraków 1999.
- Zmierzch telewizji? Przemiany medium. Antologia, opr. T. Bielak, M. Filiciak, G. Ptaszek, Scholar, Warszawa 2011.
- J. Feuer, Badania gatunków a telewizja, (w: ) Teledyskursy; telewizja badaniach współczesnych, pod red. R. C. Allena, przeł. E. Stawowczyk, Wyd. Szumacher, Kielce 1998, s. 130-151.
- A. Kisielewska, Polskie tele-sagi – mitologie rodzinności, Rabid, Kraków 2009, s. 67-111, 375-389.
- A. Kisielewska, Antropologia telewizji. Telewizja w życiu codziennym w Polsce, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, Białystok 2021.
- J. Burgess, J. Green, Youtube – wiedeo online a kultura uczestnictwa, przeł. T. Płudowski, Wyd. Nauk. PWN, Warszawa 2011.
- A. Rouillé, Fotografia; między dokumentem a sztuką współczesną, przeł. O. Hedemann, Universitas, Kraków 2007, s. 63-105; 155-183.
- A. Ogonowska,Voyeuryzm telewizyjny. Między ontologią telewizji a rzeczywistością telewidza, Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, Kraków 2006, s. 25-95.
- H. Jenkins, Kultura konwergencji. Zderzenie starych i nowych mediów, przeł. M. Bernatowicz, M. Filiciak, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2007.
- M. Castells, Społeczenstwo sieci, przeł. M. Marody, K. Pawluś, J. Stawiński, S. Szymański, Wyd. Nauk. PWN, Warszawa 2008, s. 335-380.
Wykaz literatury uzupełniającej:
- Audiowizualnośćw epoce przekaźników elektronicznych, opr. A. Gwóźdź, Kraków 1994, s. 117-136.
- M. Hopfinger, Kultura audiowizualna u progu XXI wieku, Wyd. IBL, Warszawa 1997.
- D. de Kerckhove, Powłoka kultury. Odkrywanie nowej elektronicznej rzeczywistości, przeł. W. Sikorski i P. Nowakowski, Mikom, Warszawa 1996.
- R. W. Kluszczyński, Społeczeństwo informacyjne: cyberkultura, sztuka multimediów, Rabid, Kraków 2001.
- P. Zawojski Fotografia cyfrowa (w: ) Nowe media w komunikacji społecznej w XX wieku, red. Maryla Hopfinger, Oficyna Naukowa, Warszawa 2002, s. 78-92.
- A. Kisielewska, Serial telewizyjny jako forma mitologizacji kultury (w: ) Między powtórzeniem a innowacją, Seryjność w kulturze, pod red. A. Kisielewskiej, Rabid, Kraków 2004.
- M. Kinder Teledyski a widz, przeł. M. Chabowska [w:] Audiowizualność w kulturze, oprac. J.Bocheńska, A. Kisielewska, M. Pęczak, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 1993. - I. Jarecka, Od teledysku do wideoklipu. Ewolucja idiomu klipowego [w:] Nowe media w komunikacji społecznej w XX wieku. Antologia, red. nauk. M. Hopfinger, Oficyna Naukowa, Warszawa 2005.
- D. Dayan, E. Katz, Wydarzenia medialne. Historia transmitowana na żywo, przeł. A.Sawisz, Wydawnictwo MUZA, Warszawa 2008, s. 69-106.
- T. R. Aleksandrowicz,Medialność jako konstytutywne znamię aktu terrorystycznego [w:] Terroryzm w medialnym obrazie świata. Terroryści, dziennikarze, administracja w epoce walki informacyjnej, pod red. K.Liedela i S. Mocka, Wydawnictwo TRIO, Warszawa 2010.
- J. Raessens,Gry komputerowe jako medialna kultura uczestnictwa, tłum. M. Filiciak [W:] Światy z pikseli. Antologia tekstów nad grami komputerowymi, wybór i koncepcja M.Filiciak, Wydawnictwo SWPS Academica, Warszawa 2010.
- Gadżety popkultury. Społeczne życie przedmiotów, red. W. Godzic, M. Żakowski, Wydawnictwa Akademickie i Popularne, Warszawa 2007. – wybór dwóch rozdziałów przez studentów.
- E. Wójtowicz, Twórca jakopostproducent – między postmedialnymremiksem a reprogramowaniem kultury [W:] Remiks. Teorie i praktyki, pod red. M. Gulika, P. Kaucz, L. Onaka, Hub Wydawniczy Rozdzielczość Chleba, Kraków 2011 (dostęp online: http://ść-ch.pl/remiks-teorie-i-praktyki/).

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu 520-KS1-2KAD w USOSweb