Komunikacja medialna 520-KS1-2KME
Profil studiów - Ogólnoakademicki
Forma studiów - Stacjonarne
Rodzaj przedmiotu - Przedmiot obowiązkowy, MODUŁ 4 Przedmioty specjalnościowe – Media i komunikowanie
Dziedzina i dyscyplina studiów - Dziedzina nauk humanistycznych, nauki o kulturze i religii
Rok studiów /semestr Rok 2 semestr 4
Wymagania wstępne - brak
Punkty ECTS - 4
Liczba godzin dydaktycznych z podziałem na formy zajęć: wykład 15 godz., ćwiczenia 15 godz.
Metody dydaktyczne: wykłady uzupełnione prezentacjami multimedialnymi, ćwiczenia z elementami prezentacji multimedialnych, dyskusje nad przeczytanymi lekturami, konsultacje.
Forma zaliczenia wykładów: projekt kampanii społecznej.
Forma zaliczenia ćwiczeń: esej porównawczy zawierający analizę treści medialnych.
Bilans nakładu pracy studenta:
Udział w wykładach - 15 h
Udział w ćwiczeniach - 15 h
Przygotowanie do ćwiczeń - 15 h
Udział w konsultacjach związanych z zajęciami – 15 h
Przygotowanie esejów na ćwiczenia 20 h
Przygotowanie projektu zaliczeniowego na wykłady i jego prezentacja – 22 h + 3 h = 25 h
Razem 105 godz. - 4 ECTS
Wskaźniki ilościowe:
Nakład pracy studenta związany z zajęciami:
- wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela:
Liczba godzin: 30 + 15 + 3 = 48 h = 1.9 punktów ECTS
- o charakterze praktycznym:
Liczba godzin: 15 + 20 + 22 = 57 h = 2.1 punktów ECTS
|
W cyklu 2024:
Profil studiów - Ogólnoakademicki Forma studiów - Stacjonarne Rodzaj przedmiotu - Przedmiot obowiązkowy, MODUŁ 4 Przedmioty specjalnościowe – Media i komunikowanie Dziedzina i dyscyplina studiów - Dziedzina nauk humanistycznych, nauki o kulturze i religii Rok studiów /semestr Rok 2 semestr 4 Wymagania wstępne - brak Punkty ECTS - 4 Liczba godzin dydaktycznych z podziałem na formy zajęć: wykład 15 godz., ćwiczenia 15 godz. Bilans nakładu pracy studenta: Udział w wykładach - 15 h Wskaźniki ilościowe: |
W cyklu 2025:
Profil studiów - Ogólnoakademicki Forma studiów - Stacjonarne Rodzaj przedmiotu - Przedmiot obowiązkowy, MODUŁ 4 Przedmioty specjalnościowe – Media i komunikowanie Dziedzina i dyscyplina studiów - Dziedzina nauk humanistycznych, nauki o kulturze i religii Rok studiów /semestr Rok 2 semestr 4 Wymagania wstępne - brak Punkty ECTS - 4 Liczba godzin dydaktycznych z podziałem na formy zajęć: wykład 15 godz., ćwiczenia 15 godz. Bilans nakładu pracy studenta: Udział w wykładach - 15 h Wskaźniki ilościowe: |
Tryb prowadzenia przedmiotu
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2024: | W cyklu 2025: |
Rodzaj przedmiotu
W cyklu 2024: obowiązkowe | W cyklu 2025: obowiązkowe | Ogólnie: specjalnościowe |
Efekty kształcenia
Studenci uczestniczący w wykładach i zajęciach zdobywają wiedzę o:
W1: zakresie komunikacji medialnej i normach regulujących instytucje medialne (oficjalne i oddolne) (P6S_WK; KA6_WK1)
W2: Tendencjach przeobrażeń sfery medialnej i paradygmatów komunikacyjnych pod wpływem technologii cyfrowej, Internetu i zmian społecznych (P6S_WK; KA6_WK2)
Studenci nabywają umiejętności:
U1: wyszukiwania informacje w sieci i w cyfrowych bazach danych, selekcjonować posiadane dane stosując określoną agendę, (P6S_UW; KA6_UW1)
U2: formułować problemy związane z kulturą medialną, konwergencją, remiksem, dziennikarstwem online, wykorzystaniem gotowych treści w Internecie, a także dobierają narzędzia badawcze adekwatne do specyfiki nieanalizowanych problemów. Potrafią również prezentować wyniki własnej pracy stosując metodę projektu i tworząc autorskie rozwiązania w obszarze komunikacji społecznej (P6S_UW; KA6_UW3)
Student nabywa kompetencje społeczne, dzięki którym:
K1: rozumie i wdraża ideę ustawicznego kształcenia się, nabywania nowych kompetencji cyfrowych i wykorzystania zdobytej wiedzy w życiu codziennym, zawodowym i naukowym (P6S_KK; KA6_KK1),
K2: pracuje samodzielnie i w zespole w sposób efektywny starając się wykorzystać zdobytą wiedzę przy opracowywaniu nowych projektów. Bada zjawiska medialne i komunikacyjne, przy czym potrafi zastosować zdobyte kompetencje medialne na rzecz społeczeństwa (tworzenie kampanii społecznych dotyczących zdrowia psychicznego, ekonomii, wykluczenia, starości, niepełnosprawności, etc) (P6S_KO; KA6_KO2).
Kryteria oceniania
Metody nauczania: wykład, prezentacje multimedialne, dyskusja na zajęciach na temat zadanej literatury, metoda projektu.
Formy zaliczenia przedmiotu:
wykłady - przygotowanie projektu medialnej kampanii społecznej. Maksymalna liczba punktów do zdobycia 40pkt. 20pkt stanowi podstawę zaliczenia wykładów.
ćwiczenia - zaliczenie na ocenę na podstawie aktywności na zajęciach obejmującej przygotowanie z tekstów źródłowych, dyskusji na temat treści przedmiotu, wykonanych analiz i zadań, esej zaliczeniowy związany z analizą treści medialnych.
Proporcje procentowe: aktywność na zajęciach 70%, prace w postaci eseju 30 (maksymalnie 20 pkt). Student otrzymuje punkty za aktywność i esej, które stanowią podstawę wystawienia oceny końcowej.
Możliwa jest jedna nieobecność z ćwiczeń, którą można odrobić w czasie konsultacji.
Literatura
Fleischer M. - Ogólna teoria komunikacji, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2007.
Debray R. , Wprowadzenie do mediologii, przeł. Alina Kapciak, Oficyna Naukowa, 2010.
Goban-Klas T., Media i komunikowanie masowe. Teorie i analizy prasy, radia, telewizji i Internetu, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001
Hopfinger M. (red.), Nowe media w komunikacji społecznej w XX wieku, Oficyna Naukowa, Warszawa 2005
Jenkins H., Kultura konwergencji. Zderzenie starych i nowych mediów, WAiP, Warszawa 2006
Lessig L., Remiks. Aby sztuka i biznes rozkwitały w hybrydowej gospodarce, WAiP, Warszawa 2009
Manovich L., Język nowych mediów, WAiP, Warszawa 2006
McLuhan M., Zrozumieć media. Przedłużenia człowieka, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 2004
McQuail D., Teoria komunikowania masowego, przeł. Marta Bucholc, Alina Szulżycka, PWN, 2008.
van Dijk J., Społeczne aspekty nowych mediów. Analiza społeczeństwa sieci, przeł. Jacek Konieczny, PWN, Warszawa 2010.
Ong W. , Osoba, świadomość, komunikacja. Antologia, przeł. Józef Japola, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2009.
Havelock E.. , przeł. Paweł Majewski, Muza uczy się pisać. Rozważania o oralności i piśmienności w kulturze Zachodu, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2006.
Lash S., Lurry C., Globalny przemysł kulturowy, przeł. Jakub Majmurek , Robert Mitoraj, Wydawnictwo UJ, Kraków 2011.
|
W cyklu 2024:
Michael Fleischer - Ogólna teoria komunikacji, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2007. Denis McQuail Teoria komunikowania masowego, przeł. Marta Bucholc, Alina Szulżycka, PWN, 2008. Rozdział 2: „Narodziny mediów masowych” [s. 43-64] oraz Rozdział 5: „Komunikowanie masowe a kultura” [s. 125-147]. Andrew Keen – Kult amatora. Jak internet niszczy kulturę, tłum. Małgorzata Bernatowicz, Katarzyna Topolska-Ghariani, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2007. Zbigniew Bauer, Dziennikarstwo wobec nowych mediów. Historia – Teoria – Praktyka, Wydawnictwo UNIVERSITAS, Kraków 2009. Jan van Dijk Społeczne aspekty nowych mediów. Analiza społeczeństwa sieci, przeł. Jacek Konieczny, PWN, Warszawa 2010. John B. Thompson Media i nowoczesność. Społeczna teoria mediów, tłum. Izabela Mielnik, Wydawnictwo ASTRUM, Wrocław 1998. Yvonne Jewkes Media i przestępczość, przeł. Ewa Magiera, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2012. Leah A. Lievrouw Media alternatywne i zaangażowane społecznie, przeł. Magdalena Klimowicz, PWN, Warszawa 2012. Regis Debray, Wprowadzenie do mediologii, przeł. Alina Kapciak, Oficyna Naukowa, 2010. Goban-Klas T., Media i komunikowanie masowe. Teorie i analizy prasy, radia, telewizji i Internetu, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001 Hopfinger M. (red.), Nowe media w komunikacji społecznej w XX wieku, Oficyna Naukowa, Warszawa 2005 Jenkins H., Kultura konwergencji. Zderzenie starych i nowych mediów, WAiP, Warszawa 2006 Lessig L., Remiks. Aby sztuka i biznes rozkwitały w hybrydowej gospodarce, WAiP, Warszawa 2009 Manovich L., Język nowych mediów, WAiP, Warszawa 2006 McLuhan M., Zrozumieć media. Przedłużenia człowieka, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 2004 McQuail D., Teoria komunikowania masowego, przeł. Marta Bucholc, Alina Szulżycka, PWN, 2008. Walter Ong, Osoba, świadomość, komunikacja. Antologia, przeł. Józef Japola, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2009. Eric A. Havelock, przeł. Paweł Majewski, Muza uczy się pisać. Rozważania o oralności i piśmienności w kulturze Zachodu, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2006. Scott Lash, Celia Lur, Globalny przemysł kulturowy, przeł. Jakub Majmurek , Robert Mitoraj, Wydawnictwo UJ, Kraków 2011. |
W cyklu 2025:
Michael Fleischer - Ogólna teoria komunikacji, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2007. Denis McQuail Teoria komunikowania masowego, przeł. Marta Bucholc, Alina Szulżycka, PWN, 2008. Rozdział 2: „Narodziny mediów masowych” [s. 43-64] oraz Rozdział 5: „Komunikowanie masowe a kultura” [s. 125-147]. Andrew Keen – Kult amatora. Jak internet niszczy kulturę, tłum. Małgorzata Bernatowicz, Katarzyna Topolska-Ghariani, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2007. Zbigniew Bauer, Dziennikarstwo wobec nowych mediów. Historia – Teoria – Praktyka, Wydawnictwo UNIVERSITAS, Kraków 2009. Jan van Dijk Społeczne aspekty nowych mediów. Analiza społeczeństwa sieci, przeł. Jacek Konieczny, PWN, Warszawa 2010. John B. Thompson Media i nowoczesność. Społeczna teoria mediów, tłum. Izabela Mielnik, Wydawnictwo ASTRUM, Wrocław 1998. Yvonne Jewkes Media i przestępczość, przeł. Ewa Magiera, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2012. Leah A. Lievrouw Media alternatywne i zaangażowane społecznie, przeł. Magdalena Klimowicz, PWN, Warszawa 2012. Regis Debray, Wprowadzenie do mediologii, przeł. Alina Kapciak, Oficyna Naukowa, 2010. Goban-Klas T., Media i komunikowanie masowe. Teorie i analizy prasy, radia, telewizji i Internetu, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001 Hopfinger M. (red.), Nowe media w komunikacji społecznej w XX wieku, Oficyna Naukowa, Warszawa 2005 Jenkins H., Kultura konwergencji. Zderzenie starych i nowych mediów, WAiP, Warszawa 2006 Lessig L., Remiks. Aby sztuka i biznes rozkwitały w hybrydowej gospodarce, WAiP, Warszawa 2009 Manovich L., Język nowych mediów, WAiP, Warszawa 2006 McLuhan M., Zrozumieć media. Przedłużenia człowieka, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 2004 McQuail D., Teoria komunikowania masowego, przeł. Marta Bucholc, Alina Szulżycka, PWN, 2008. Walter Ong, Osoba, świadomość, komunikacja. Antologia, przeł. Józef Japola, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2009. Eric A. Havelock, przeł. Paweł Majewski, Muza uczy się pisać. Rozważania o oralności i piśmienności w kulturze Zachodu, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2006. Scott Lash, Celia Lur, Globalny przemysł kulturowy, przeł. Jakub Majmurek , Robert Mitoraj, Wydawnictwo UJ, Kraków 2011. |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: