Telewizja w kulturze 520-KS1-2TWK

Celem zajęć jest zapoznanie studentów z podstawowymi funkcjami, jakie telewizja pełni w kulturze współczesnej, a szerzej z kulturową rolą telewizji. Podstawowym założeniem kursu jest teza, że telewizja nie tylko przekazuje kulturę, ale sama jest kulturą, ponieważ tworzy kulturę. Przedmiot ma charakter historyczno-problemowy. Po zakończeniu cyklu zajęć student powinien umieć scharakteryzować rolę telewizji w kulturze, wskazać istotne mechanizmy jej działania i zmian, zdefiniować podstawowe gatunki telewizyjne. Powinien także umieć wykorzystywać wiedzę na temat telewizji w praktyce zawodowej i działaniach prywatnych.

mieszany: w sali i zdalnie

Wykłady.
Udział w wykładzie umożliwia zdobycie wiedzy:
W1: o aktualnych trendach i problemach związanych z instytucją telewizji w Polsce, a także w globalnymi przeobrażeniami nadawców publicznych i prywatnych (P6S_WK; KA6_WK1)
W2. roli telewizji w kulturze XX i XXI wieku oraz historyczną metamorfozę kultury telewizyjnej (P6S_WK; KA6_WK2)

Uczestnik zajęć nabywa umiejętności:
U1: analizy roli telewizji w kulturze i formułowania wypowiedzi na temat aktualnych zjawisk audiowizualnych (P6S_UW; KA6_UW3)
U2: rozpoznania i definiowania gatunków telewizyjnych i tworzenia krytycznych wypowiedzi na temat współczesnej telewizji obejmującą jej oddziaływanie na różne grupy społeczne. (P6S_UW; KA6_UW4)

Kompetencje społeczne zdobyte przez studentów:
K1: potrzeba stałego doskonalenia się przy uwzględnieniu etycznego podejścia do tworzenia i udostępniania treści kulturowych (P6S_KK; KA6_KK1)
K2: stosuje wiedzę i kompetencje zdobyte w ramach zajęć do stosowania dobrych praktyk w przyszłym zawodzie, w szczególności związanych z produkcją, dystrybucją i analiza treści medialnych (P6S_KR; KA6_KR3)

Ćwiczenia.
W ramach przedmiotu studenci zdobywają wiedzę:
W1: O roli telewizji w kulturze XX i XXI wieku oraz jej historycznej metamorfozie, orientując się w aktualnych trendach związanych z przeobrażeniami telewizji (P6S_WK; KA6_WK2)
W2: Na temat podstawowych gatunków telewizyjnych oraz rozumie czym jest telewizja jakościowa i jak procesy kulturowe wpływają na zmianę paradygmatów medialnych (P6S_WK; KA6_WK3)

Uczestnik zajęć nabywa umiejętności:
U1: analizowania i definiowania gatunków telewizyjnych i tworzenia krytycznych wypowiedzi na temat współczesnej telewizji (P6S_UW; KA6_UW3)
U2: podstawowego tworzenia autorskich koncepcji programów telewizyjnych, również pracując zespołowo, dysponując różnorodnymi narzędziami - w tym korzystając z rozwiązań informacyjno-komunikacyjnych (P6S_UW; KA6_UW5)

Kompetencje społeczne zdobyte przez studentów:

K1: radzenie sobie z nowymi sytuacjami poznawczymi związanymi z kreowaniem treści medialnych i analizowania efektów własnej pracy (P6S_UW;KA6_KK2)
K2: organizowanie pracy w zespole i w pojedynkę nad powierzonym zadaniem dotyczących danych gatunków telewizyjnych, (P6S_KO; KA6_KO2)
K3: wykorzystuje wiedzę i kompetencje zdobyte w ramach zajęć do upowszechniania dobrych praktyk w przyszłym zawodzie, w szczególności związanych z produkcją, dystrybucją i analizą treści medialnych. Wybiera etyczne podejście do tworzenia treści kulturowych i wykazuje wrażliwość na brak etyki w przekazach telewizyjnych. (P6S_KR; KA6_KR3)

Zaliczenie wykładów obejmuje przystąpienie do egzaminu pisemnego w formie testu z pytaniami otwartymi, obejmującego problematykę wykładów i ćwiczeń, oraz wieloaspektową aktywność na ćwiczeniach.

Egzamin pisemny weryfikuje wiedze zdobytą przez studentów w trakcie wykładu i obejmuje pytania otwarte oraz pytania jedno- i wielokrotnego wyboru. Ocenie podlegają kwestie dotyczące historii rozwoju telewizji, perspektyw badawczych i namysłu krytyczno-etycznego nad wpływem mediów na społeczeństwo. Student może otrzymać maksymalnie 20 pkt, przy czym 8 pkt. wystarcza do otrzymania zaliczenia.

Zaliczenie ćwiczeń opiera się na ocenie aktywności studenta, która obejmuje udział w dyskusjach nad literaturą przedmiotu oraz analizę materiałów audiowizualnych prezentowanych przez prowadzącego. Dodatkowo oceniane są mini-projekty przygotowywane przez studentów. Projekty realizowane są zarówno w grupach, jak i indywidualnie, co pozwala studentom doskonalić umiejętność organizacji pracy własnej i zespołowej.

Ocena końcowa składa się w 60% z aktywności na zajęciach, a w 40% z realizacji projektów. Aby zaliczyć przedmiot, student powinien regularnie zdobywać punkty (0–5 możliwych do uzyskania podczas jednych zajęć) oraz aktywnie uczestniczyć w pracach projektowych.

Dopuszczalna jest jedna nieusprawiedliwiona nieobecność, którą można odrobić podczas konsultacji.

Wykaz literatury podstawowej:
- M. Briggs, Telewizja i jej odbiorcy w życiu codziennym, przeł. B. Radwan, Wyd. UJ, Kraków 2012.
- F. Casetti, R. Odin, Od paleo- do neo-telewizji. W perspektywie semiopragmatyki, (w: ) Po kinie?… Audiowizualność w epoce przekaźników elektronicznych, Kraków 1994.
- W. Godzic, Telewizja jako kultura,Rabid, Kraków 1999.
- W. Godzic, Rozumieć telewizję, Rabid, Kraków 2001.
- Godzic, Telewizja i jej gatunki po „Wielkim Bracie”, Universitas, Kraków 2004;
- A. Jaskiernia, Od telewizji masowej do Netflixa. Telewizja w Stanach Zjednoczonych w epoce cyfrowej, Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, Warszawa 2016.
- A. Kisielewska, Polskie tele-sagi – mitologie rodzinności, Kraków 2009.
- J. Lalewicz, Telewizja i kształt potocznego świata, (w: ) Nowe media w komunikacji społecznej w XX wieku. Antologia, red. M. Hipfinger, Oficyna Naukowa, Warszawa 2002, s. 264-273.
- D. Lemish, Dzieci i telewizja. Perspektywa globalna, przeł. A. sadza, Wyd. UJ, Kraków 2008.
- D. Morley, Przestrzenie domu. Media, mobilność, tożsamość, przeł. J. Mach, Narodowe Centrum Kultury, Warszawa 2011.
- N. Postman, Zabawić się na śmierć. Dyskurs publiczny w epoce show-businessu, przeł. L. Niedzielski, Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza SA, Warszawa 2002.
- Post-soap. Nowa generacja seriali telewizyjnych a polska widownia, pod red. M. Filiciaka i B. Gizy, Wyd. Naukowe Scholar, Warszawa 2011.
- G. Sartori, Homo videns. Teelwizja i postmyślenie,przeł. J. Uszyński, Wydawnictwa UW, Warszawa 2007.
- 30 najważniejszych programów tv w Polsce, pod red. W. Godzica, Wyd. Trio, Warszawa 2005.
- Teledyskursy. telewizja w badaniach współczesnych, pod red. R. C. Allena, przeł. E. Stawowczyk, Wyd. Szumacher, Kielce1998.
- Zmierzch telewizji. Przemiany medium. Antologia, pod red. M. Filiciaka, G. Ptaszka, Wyd. Naukowe Scholar, Warszawa 2011.

Wykaz literatury uzupełniającej:
- K. Arcimowicz, Teledyskursy o płci i rodzinie w polskich telesagach, Wyd. Akademickie Żak, Warszawa 2013.
- K. Banaszkiewicz, Nikt nie rodzi się telewidzem. Człowiek, kultura, audiowizualność, Nomos, Kraków 2000.
- P. Bourdieu, O telewizji. Panowanie dziennikarstwa, przeł. K. Sztandar-Sztanderska, A. Ziółkowska, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2012.
- John Fiske, Television Culture, Routledge, London – New York 1989.
- David Gauntlett i Annette Hill, TV Living. Television, Culture and Everyday Life, Routledge, London and New York 1999.
- Graeme Burton, Media and Society. Critical Perspectives, McGraw Hill Education, Berkshire 2004.
- W. Godzic, Oglądanie i inne przyjemności kultury popularnej, Kraków 1996.
- Mateusz Halawa, Życie codzienne z telewizorem. Z badań terenowych, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2006 (Rozdz. 4. Co widzowie robią z telewizją).
- Henry Jenkins, Kultura konwergencji. Zderzenie starych i nowych mediów, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2007 (Rozdz. Adoracja przy ołtarzu konwergencji; Zakończenie).
- J. Kończak, Od Tele-echa do Polskiego Zoo. Ewolucja programu TVP, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2008.
- Paweł Nowicki, Co to jest telenowela, Biblioteka Laboratorium Reportażu, Warszawa 2006.
- Pejzaże audiowizualne: telewizja, wideo, komputer, wybór, wstęp i opracowanie Andrzej Gwóźdź, Universitas, Kraków 1997.
- K. Pokorna-Ignatowicz, Telewizja w systemie politycznym i medialnym PRL. Między polityką a widzem, Wyd. UJ, Kraków 2003.
- G. Ptaszek, Talk show. Szczerość na ekranie?, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2007.
- M. Zdrodowska, Telewizja na pograniczach, Wyd. UJ, Kraków2013.

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu 520-KS1-2TWK w USOSweb