Sztuka nowych mediów 520-KS1-3SNM
Profil studiów: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Rodzaj przedmiotu: Obowiązkowy, Moduł 4 - przedmiot specjalnościowy – media i komunikowanie
Dziedzina i dyscyplina studiów: nauki humanistyczne, nauki o kulturze i religii
Rok studiów/semestr: III rok/5 semestr (studia pierwszego stopnia)
Wymagania wstępne - znajomość podstawowych pojęć i teorii dotyczących sztuki i kultury nabyta na wcześniejszych zajęciach
Liczba godzin dydaktycznych z podziałem na formy prowadzenia zajęć: 15 godz. wykłady
Punkty ECTS: 2
Bilans nakładu pracy studenta:
- udział w wykładach – 15 godz.
- udział w konsultacjach stacjonarnych i/lub online – 5 godz. - przygotowanie do egzaminu pisemnego – 30 godz. razem: 50 godz./2 pkt. ECTS
Wskaźniki ilościowe:
Nakład pracy studenta związany z wykładami:
- wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela - 20 godz./0,8 pkt. ECTS - o charakterze praktycznym - 30 godz./1.2 pkt. ECTS.
|
W cyklu 2024:
Wykład z zakresu Sztuki Nowych Mediów oferuje szeroką perspektywę na rozwój i zastosowanie mediów w sztuce, sięgając do ich początków i zmian w rozumieniu sztuki, jakie zaszły w XX wieku, szczególnie z punktu widzenia ruchów awangardowych i wpływu wczesnego kina. Program obejmuje wprowadzenie do podstawowych pojęć związanych ze sztuką nowych mediów, które pomagają zrozumieć ich dynamiczny rozwój oraz złożoną relację między technologią a sztuką. Profil studiów: Ogólnoakademicki |
W cyklu 2025:
Wykład z zakresu Sztuki Nowych Mediów oferuje szeroką perspektywę na rozwój i zastosowanie mediów w sztuce, sięgając do ich początków i zmian w rozumieniu sztuki, jakie zaszły w XX wieku, szczególnie z punktu widzenia ruchów awangardowych i wpływu wczesnego kina. Program obejmuje wprowadzenie do podstawowych pojęć związanych ze sztuką nowych mediów, które pomagają zrozumieć ich dynamiczny rozwój oraz złożoną relację między technologią a sztuką. Profil studiów: Ogólnoakademicki |
Tryb prowadzenia przedmiotu
Założenia (opisowo)
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
W cyklu 2024: obowiązkowe specjalnościowe | W cyklu 2025: obowiązkowe specjalnościowe | Ogólnie: obowiązkowe |
Efekty kształcenia
A) Wiedza:
W1. Zna podstawową terminologię kulturoznawczą i antropologiczną związaną ze sztuką nowych mediów, w języku polskim i angielskim, oraz umie ją zastosować w analizie dzieł (P6S_WG; KP6_WG3).
W2. Zna główne kierunki teoretyczne i historyczne przemiany w sztuce nowych mediów, w tym kluczowe tendencje awangardowe, cyfrowe oraz interaktywne (P6S_WG; KP6_WG4).
W3. Zna normy społeczne i kulturowe regulujące współczesną sztukę nowych mediów, ich źródła oraz wpływ na odbiorców dzieł sztuki cyfrowej i interaktywnej (P6S_WK; KP6_WK1).
W4. Zna główne tendencje zmian zachodzących w sztuce nowych mediów, szczególnie dotyczące technologii cyfrowych, sztuki sieciowej oraz wirtualnej rzeczywistości (P6S_WK; KP6_WK2).
W5. Rozumie historyczny kontekst i ewolucję procesów twórczych oraz idei artystycznych w dziedzinie sztuki nowych mediów (P6S_WK; KP6_WK3).
W6. Zna zasady funkcjonowania instytucji zajmujących się promocją i prezentacją sztuki nowych mediów oraz orientuje się w aktualnych wydarzeniach i trendach w tej dziedzinie (P6S_WK; KP6_WK5).
Metoda weryfikacji: egzamin pisemny obejmujący analizę dzieł sztuki nowych mediów oraz pytania opisowe dotyczące zagadnień teoretycznych.
B) Umiejętności:
U1. Potrafi rozpoznawać, analizować i interpretować różnorodne dzieła sztuki nowych mediów, wykorzystując odpowiednie metody krytyczne, aby określić ich znaczenie, rolę społeczną i miejsce w kontekście współczesnej kultury (P6S_UW; KP6_UW4).
U2. Potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i użytkować informacje dotyczące sztuki nowych mediów za pomocą technologii multimedialnych oraz baz danych specjalistycznych (P6S_UW; KP6_UW6).
U3. Potrafi precyzyjnie komunikować się, stosując specjalistyczną terminologię z zakresu sztuki nowych mediów podczas dyskusji oraz pisemnej analizy dzieł (P6S_UK; KP6_UK1).
U4. Potrafi formułować krytyczne opinie o dziełach sztuki nowych mediów, uwzględniając kontekst teoretyczny, własne doświadczenie oraz umiejętność komunikacji w języku polskim i angielskim na poziomie B2 (P6S_UK; KP6_UK2).
U5. Potrafi efektywnie komunikować się i współpracować z osobami reprezentującymi różne tradycje kulturowe w kontekście wspólnej analizy dzieł sztuki nowych mediów (P6S_UK; KP6_UK3).
U6. Potrafi krytycznie interpretować teksty oraz dzieła sztuki nowych mediów w formach pisanych, wizualnych, audialnych i multimedialnych (P6S_UU; KP6_UU2).
U7. Potrafi samodzielnie rozwijać umiejętność analizy zjawisk artystycznych charakterystycznych dla sztuki nowych mediów oraz formułować diagnozy ich wpływu na kulturę współczesną (P6S_UU; KP6_UU3).
Metoda weryfikacji: egzamin pisemny z elementami analizy dzieł oraz opracowaniem opinii krytycznych.
C) Kompetencje społeczne:
K1. Jest gotów do świadomego i krytycznego uczestniczenia w wydarzeniach związanych ze sztuką nowych mediów, korzystając z różnych form ich prezentacji i analizując nowe trendy artystyczne (P6S_KK; KP6_KK3).
K2. Jest gotów do otwartego przyjmowania nowych idei i inicjatyw z zakresu sztuki nowych mediów oraz angażowania się w działania promujące wiedzę na temat znaczenia tej dziedziny dla interesu publicznego (P6S_KO; KP6_KO1).
Metoda weryfikacji: egzamin pisemny sprawdzający umiejętność krytycznego odnoszenia się do nowych idei i zjawisk w sztuce nowych mediów.
Kryteria oceniania
Przedmiot kończy się egzaminem pisemnym obejmującym tematykę poruszaną na wykładach oraz analizę wybranych dzieł sztuki nowych mediów.
Egzamin pisemny składa się z 5 pytań opisowych. Maksymalna ilość punktów do zdobycia to 100, za wyczerpującą odpowiedź na każde pytanie można otrzymać max. 20 pkt. Skala ocen za egzamin:
Poniżej 51%. – ocena niedostateczna (2,0)
- od 51 do 60 %. - ocena dostateczna (3,0),
- od 61 do 70 %. - ocena dostateczna plus (3,5), - od 71 do 80 %. - ocena dobra (4,0), - od 81 do 90 %. - ocena dobra plus (4,5),
- od 91 do 100 %. - ocena bardzo dobra (5,0).
W zależności od obowiązujących regulacji zastrzega się możliwość przeprowadzenia egzaminu końcowego ćwiczeń przy użyciu środków komunikacji elektronicznej."
Na zajęciach dopuszczlna jest jedna nieobecność w semestrze. Kolejne nieobecności należy odrobić na konsultacjach/dyżurach. W przypadku więcej niż 50% nieusprawiedliwionych nieobecności na zajęciach student nie będzie mógł podejść do egzaminu końcowego.
Literatura
Literatura podstawowa:
1. Franckiewicz-Olczak I., Sztuka interaktywna. Społeczny kontekst odbioru, Oficyna Naukowa, Warszawa 2016, s. 63–108, 109–158. 2. Jeśman J., Żywa sztuka. Wielowymiarowość bio artu w kontekście posthumanistycznym, Uniwersytet SWPS w Warszawie, Wydawnictwo Akademickie SEDNO, Warszawa 2015, s. 18–64, 65–109.
3. Kluszczyński R.W. (red.), Sztuka nowych mediów i jej konteksty kulturowe, „Zeszyty Artystyczne” nr 17 (2008), Poznań: Akademia Sztuk Pięknych w Poznaniu, s. 15–70.
4. Kluszczyński R.W., Sztuka interaktywna. Od dzieła-instrumentu do interaktywnego spektaklu, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2010, 63–115, 217–264.
5. Kluszczyński, R.W., Społeczeństwo informacyjne. Cyberkultura. Sztuka multimediów, Wydanie drugie, Wydawnictwo „Rabid”, Kraków 2002, s. 75–200.
6. Manovich L., Język nowych mediów (Wośgraf, 2011)
Myoo S., Ontoelektronika, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2013, s. 97–185.
7. Ostrowicki M., Wirtualne «realis». Estetyka w epoce elektroniki, Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych UNIVERSITAS,Kraków 2006 139–227.
8. Ożóg M., Życie w krzemowej klatce. Sztuka nowych mediów jako krytyczna analiza praktyk cyfrowego nadzoru, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2018, s. 129–170.
9. Porczak A. (red.), Interaktywne media sztuki, Wydawnictwo Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, Kraków 2009, s. 7– 54, 69–90.
10. Ronduda Ł., Strategie subwersywne w sztukach medialnych, Wydawnictwo „Rabid”, Kraków 2006, s. 147–210.
11. Składanek M., Sztuka generatywna. Metoda i praktyki, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2017, s. 161–200.
12. Wójtowicz E., Net Art, Wydawnictwo „Rabid”, Kraków 2008, s. 79–235.
13. Wójtowicz E., Sztuka w kulturze postmedialnej, Wydawnictwo Naukowe „Katedra”, Gdańsk 2016, s. 361–456.
14. Zawojski P. (red.), Klasyczne dzieła sztuki nowych mediów, Instytucja Kultury Katowice – Miasto Ogrodów, Katowice 2015 (vacat).
15. Zawojski P., Technokultura i jej manifestacje artystyczne. Medialny świat hybryd i hybrydyzacji, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2016, s. 136–297.
Literatura uzupełniająca:
1. Pitrus A., To nie jest sztuka, panie profesorze. Artyści i ich technologie, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2018, s. 93–210.
2. Rode D., Składanek M., Ożóg M. (red.), Sztuka ma znaczenie, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2020, s. 305–477.
3. Stasieńko J., Niematerialne Galatee w wehikułach rozkoszy i bólu. Technologie mediów jako aparaty kreowania posthumanistycznej intymności, Wydawnictwo Naukowe „Katedra”, Gdańsk 2015, s. 241–328.
4. Zawojski P. (red.), Bio-techno-logiczny świat. Bio art oraz sztuka technonaukowa w czasach posthumanizmu i transhumanizmu, Instytucja Kultury Miasta Szczecin, Szczecin 2015, s. 56–74, 120–131, 132–143, 166–185, 210–227.
5. Zawojski P., Sztuka obrazu i obrazowania w epoce nowych mediów, Oficyna Naukowa, Warszawa 2012, s. 143–291.
|
W cyklu 2024:
Literatura podstawowa: |
W cyklu 2025:
Literatura podstawowa: |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: