Przedmiot z zakresu historii Polski lub powszechnej 290-HI3-2PZHP

Profil studiów: ogólnoakademicki
Forma studiów: stacjonarne 3 stopnia
Rodzaj przedmiotu: obowiązkowy
Dziedzina: nauki humanistyczne
Dyscyplina naukowa: historia
Rok studiów/semestr: 2rok_szk_dokt_hum
Wymagania wstępne: studiujący przystępując do zajęć posiadają ogólną wiedzę, umiejętności i kompetencje niezbędne w edukacji akademickiej z zakresu wielokontekstowej historii motoryzacji
Ramy merytoryczne zajęć: przeglądowa historia polskiej, europejskiej, amerykańskiej i azjatyckiej motoryzacji w XX w. poprzez pryzmat wiedzy na temat konstruktorów, koncernów, produktów (marek) i rynków motoryzacyjnych, jak też wpływu motoryzacji na kulturę masową i styl życia.
Założeniem przedmiotu jest: pozyskanie przez studiujących podstawowej wiedzy, wykształcenie umiejętności i wypracowanie kompetencji personalno-społecznych na bazie treści nauczania przyswajanych w ramach zajęć z historii motoryzacji XX w.
Celem przedmiotu jest: charakterystyka wybranych zagadnień z historii motoryzacji XX w. Studiujący na podstawie literatury oraz źródeł zapoznają się z najistotniejszymi faktami obrazującymi rozwój motoryzacji w Polsce, Europie i na innych kontynentach.
Liczba godzin zajęć dydaktycznych (z uwzględnieniem formy zajęć): 30 godz. konwersatorium
Metody dydaktyczne: Typowy dla konwersatorium tryb realizacji zajęć, który uwzględnia ćwiczenia grupowe, dyskusję, prezentacje, referaty, a także konsultacje indywidualne z prowadzącym. Prowadzący przewiduje możliwość dodatkowych konsultacji na prośbę studenta, poza godzinami dyżurów.
Ze względu na możliwość zmian uwarunkowań prawnych forma zajęć okresowo może ulec zmianie.

Literatura podstawowa:
•Aleksander Marian Rostocki, Historia starych samochodów, Warszawa 1988.
•Jonathan Glancey, The Car - a History of the Automobile, Carlton, 2008.
•Denis Veilleux, The Automotive Bibliography: 13,000 Works in English, Czech/Slovak, Danish, Dutch, Finnish, French, German, Italian, Norwegian, Polish, Portuguese, Slovenian, Spanish and Swedish, Jefferson NC 2003.

Literatura uzupełniająca:
•Aleksander Marian Rostocki, Kolekcja starych samochodów, Warszawa 1991.
•Witold Rychter, Dzieje samochodu, Warszawa 1983.
•Steven Watts, The People's Tycoon : Henry Ford and the American Centur, Vintage, 2006.
•Raymond Flower, Michael Wynn Jones, 100 years on the road: a social history of the car, New York 1981.
•Jan P. Norbye, The Complete History of the German Car, Portland 1987.
•Alan Friedman, Agnelli and the network of italian power, London 1988.
•Brian Laban, The Ultimate History of Ferrari, Bath 2002.
•John Reynolds, Andre Citroen: The Man and the Motor Cars, Basingstoke 1997.
•Marco Ruiz, Complete History Of The Japanese Car. Portland, 1986.
•Steven E. Alford, An Alternative History of Bicycles and Motorcycles: Two-Wheeled Transportation and Material Culture, New York 2016.
•Adam Zakrzewski, Auto-Moto PRL. Władcy dróg i poboczy, Warszawa 2009.
•Historia polskiej motoryzacji. Samochody osobowe i jednoślady, oprac. Cezary Krysiuk et al., Warszawa 2012.

Zasady wykorzystywania systemów sztucznej inteligencji (SI) w procesie kształcenia na Uniwersytecie w Białymstoku

Do dozwolonego zakresu wykorzystania systemów SI w pracach pisemnych przez
osoby kształcące się należy w szczególności:
1) korekta językowa i stylistyczna tekstu,
2) tłumaczenie maszynowe tekstu z lub na język obcy,
3) wyszukiwanie i organizowanie źródeł naukowych,
4) generowanie zestawień słów kluczowych,
5) analiza danych,
6) tworzenie symulacji i modelowanie,
7) wsparcie w procesie badawczym poprzez generowanie problemów
badawczych, poszukiwanie luk w wiedzy naukowej,
8) tworzenie kodu.

Do zabronionego zakresu wykorzystania systemów SI w pracach pisemnych przez
osoby kształcące się należy:
1) wykorzystywanie systemów SI wbrew zakazowi, o którym mowa w § 4 pkt 3,
2) wykorzystywanie systemów SI w innym zakresie lub w inny sposób niż
przedstawiony przez prowadzącego zajęcia,
3) niewystarczająca dokumentacja wykorzystania systemów SI,
4) automatyczne wykonanie zadania w całości lub części przez systemy SI,
5) cytowanie wyników wykorzystania systemów SI jako źródła informacji
bibliograficznej,
6) przedstawianie wyników wykorzystania systemów SI jako własnych wniosków badawczych.