Synteza i analiza organiczna 310-CS2-1PDWII-21

Wiedza
Student zna i rozumie zagadnienia z zakresu syntezy i analizy związków organicznych. Zna strategie syntezy organicznej, reaktywność związków i jej kontrolę. Student zna i rozumie zagadnienia z zakresu chemii organicznej, pozwalającą na omówienie budowy związków organicznych uwzględniając ich budowę przestrzenną oraz ich właściwości fizycznych i chemicznych, wyjaśnienie mechanizmów reakcji, posługiwanie się terminologią i nomenklaturą chemiczną w stopniu zaawansowanym. (KP7 WG1).
Student zna i rozumie zagadnienia z zakresu technik stosowanych do syntezy, oczyszczania i identyfikacji związków organicznych (KP7 WG5).
Umiejętności
Student potrafi dokonać krytycznej analizy danych eksperymentalnych i literaturowych oraz zastosować znane rozwiązania w nowych sytuacjach w zakresie syntezy i analizy związków organicznych. Student potrafi dobrać metody badawcze w celu określenia budowy związków chemicznych. Student potrafi korzystać z baz danych oraz z literatury naukowej (KP7 UW4).
Student potrafi zaplanować, przeprowadzić syntezę oraz identyfikacje związków organicznych. Student potrafi dokonać krytycznej analizy danych eksperymentalnych i literaturowych. Student potrafi opracowywać wyniki w formie pisemnego sprawozdania/raportu.(KP7 UW6).
Kompetencje
Student jest gotów do krytycznej analizy informacji dotyczących współczesnych metod syntezy i analizy związków organicznych. Rozumie potrzebę zapoznawania się z literaturą fachową dotyczącą syntezy i analizy chemicznej (KP7 KK1).

Metody oceniania
• egzamin pisemny,
• sprawozdania i sprawdziany pisemne z ćwiczeń laboratoryjnych,
• systematyczna ocena pracy na ćwiczeniach laboratoryjnych.

Kryteria oceniania (zgodnie z obowiązującym regulaminem studiów UwB)
Ocena: suma zdobytych punktów niezbędna do uzyskania oceny w %
Bardzo dobry: 91 – 100
Dobry plus: 81– 90
Dobry : 71 – 80
Dostateczny plus: 61 – 70
Dostateczny: 51– 60
Niedostateczny: poniżej 51

Możliwe jest wprowadzenie elastycznych form zaliczenia w porozumieniu wykładowca – student zgodnie z zasadami projektowania uniwersalnego, przy czym warunki takie powinny być ustalone na początku cyklu nauczania.

1. J. Clayden, N. Greeves, S. Warren, P. Wothers: “Chemia Organiczna”, 2009 Warszawa : Wydawnictwa Naukowo-Techniczne,
2. J. McMurry, „Chemia Organiczna”, 2000, PWN, Warszawa,
3. J. Gawroński, K. Gawrońska, K. Kacprzak, M Kwit „Współczesna synteza organiczna”, 2004, PWN, Warszawa,
4. C. Wellis, M. Wills, „Synteza Organiczna” 2004, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków,
5. J. Skarżewski: „Wprowadzenie do syntezy organicznej”, 1999, PWN, Warszawa,
6. J. Gawroński, K. Gawrońska, „Stereochemia w syntezie organicznej”, 1988, PWN, Warszawa,
7. E. Juaristi: „Introduction to Stereochemistry and Conformation Analysis”, 1992, New York,
8. T. Green: “Protective Groups in Organic Chemistry”, 1992, Wiley, New York
9. M. Hudlicky: “Reduction in Organic Chemistry”, 1987, American Chemical Society,
10. M. Hudlicky: “Oxidation in Organic Chemistry”, 1990, American Chemical Society,
11. M.B. Smith, J. March, "March's Advanced Organic Chemistry", 5th ed., Wiley-Interscience 2001,
12. Zieliński W., Rajca A., Metody spektroskopowe i ich zastosowanie do identyfikacji związków organicznych, WNT Warszawa., 1995 lub wydania nowsze: 2000 i 2017,
13. R.M. Silverstein, F.X. Webster, D.J. Kiemle „Spektroskopowe metody identyfikacji związków organicznych” PWN 2007,
14. W. Carruthers, I. Oldham „Modern Methods of Organic Synthesis”, Fourth Edition, 2004, Cambridge University Press, Cambridge,
15. Artykuły przeglądowe z literatury naukowej.

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu 310-CS2-1PDWII-21 w USOSweb