Astrofizyka i kosmologia 390-FS2-1ASK
Profil studiów: ogólnoakademicki
Forma studiów: stacjonarne
Rodzaj przedmiotu: do wyboru
Dziedzina i dyscyplina nauki: Dziedzina nauk ścisłych i przyrodniczych, Dyscyplina nauki fizyczne.
Poziom kształcenia: studia drugiego stopnia
Rok studiów/semestr: 1. rok/2. semestr
Punkty ECTS: 6
Wymagania wstępne:Przed rozpoczęciem zajęć student powinien posiadać wiedzę z zakresu astronomii (znać podstawowe pojęcia i zjawiska astronomiczne). Student także powinien potrafić przekształcać wzory matematyczne, różniczkować i całkować.
Bilans nakładu pracy studenta:
- udział w wykładach (30 godz.),
- udział w konwersatoriach (30 godz.),
- udział w konsultacjach (15 godz.),
- praca własna studenta w domu (75 godz.),
Wskaźniki ilościowe:
- nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela - 3 ECTS;
- nakład pracy studenta związany z samodzielna pracą - 3 ECTS.
Zasady użycia sztucznej inteligencji (SI):
Podczas zajęć dozwolone jest korzystanie z systemów SI w zakresie:
1. Tłumaczenia maszynowego tekstów źródłowych z języków obcych.
2. Wyszukiwania i organizowania źródeł naukowych.
3. Tworzenia symulacji i modelowania omawianych na wykładzie zjawisk fizycznych.
Podczas egzaminu niedozwolone jest korzystanie z systemów SI.
W przypadku stwierdzenia naruszeń powyższych zasad, osoba kształcąca się może zostać pociągnięta do odpowiedzialności na podstawie odrębnych przepisów dyscyplinarnych.
Tematy podejmowane na Wykładzie:
I. Budowa wnętrza gwiazdy, ewolucja gwiazd:
1. Twierdzenie o wiriale. Dlaczego gwiazda ma ujemne ciepło właściwe? Energia potencjalna gwiazdy. Skale czasowe.
2. Równania budowy gwiazd wtym warunek równowagi hydrostatycznej gwiazdy.
3. Reakcje jądrowe we wnętrzach gwiazd: bariera kulombowska, cykle p-p oraz CNO, reakcja 3 alpha
4. Transport energii w gwieździe: konwekcja, transport promienisty.
5. Powstawanie gwiazd: Masa Jeansa.
6. Podwójne układy półrozdzielone: punkty Lagrange'a, akrecja, jasność Eddingtona, paradoks Algola.
II) Astrofizyka relatywistyczna
1. Równanie stanu materii zdegenerowanej. Zakaz Pauliego.
2. Białe karły: podstawowe parametry, masa Chandrasekhara.
3. Gwiazdy neutronowe i pulsary: podstawowe parametry, budowa wewnętrzna, model latarni morskiej.
4. Czarne dziury: horyzont zdarzeń, efekty wokół czarnej dziury, promieniowanie Hawkinga.
5. Fale grawitacyjne: czym są i jakie mają własności? Detektory fal grawitacyjnych. Podwójny pulsar Hulse'a i Taylora, źródło GW150914, GW170817.
III) Kosmologia
1. Grupa Lokalna i supergromady.
2. Paradoks Olbersa, prawo Hubble'a-Lemaître’a.
3. Równanie Friedmanna, ciągłości, akceleracji, krzywizna czasoprzestrzeni. parametr gęstości.
4. Proste modele kosmologiczne, ewolucja Wszechświata.
5. Metryka Friedmana-Lemaître’a-Robertsona-Walkera,
6. Teoria Wielkiego Wybuchu.
Tematy podejmowane na Konwersatorium:
I. Budowa wnętrza gwiazdy, ewolucja gwiazd
1. Zadania dotyczące szacowania wydajności różnych źródeł energii w gwieździe: chemicznych, grawitacyjnych i jądrowych. Oszacowanie skal czasowych: Kelvina-Helmholtza, dynamicznej, nuklearnej. Wykorzystanie twierdzenia o wiriale, oszacowanie energii potencjalnej gwiazdy;
2. Wyprowadzenie warunku równowagi hydrostatycznej gwiazdy;
3. Zadania dotyczące reakcji jądrowych we wnętrzach gwiazd: bariera kulombowska, cykle p-p oraz CNO;
4. Zadania ilustrujące transport energii w gwieździe (w drodze konwekcji i transport promienisty);
5. Oszacowanie masy Jeansa dla typowego obłoku molekularnego;
II) Astrofizyka relatywistyczna
1. Oszacowanie podstawowych parametrów białego karła, nierelatywistyczne i relatywistyczne r-nie stanu;
2. Zadania dotyczące jasności eddingtonowskiej;
3. Zadania ilustrujące własności gwiazd neutronowych i czarnych dziur;
4. Obliczanie, za pomocą formuły kwadrupolowej, mocy promieniowania grawitacyjnego najprostszych źródeł;
III) Kosmologia
1. Równanie Friedmanna, ciągłości, akceleracji, krzywizna czasoprzestrzeni. parametr gęstości;
2. Epoka Plancka;
3. Zadania związane z modelami Friedmana-Lemaitre'a;
4. Ciemna materia i ciemna energia, model LambdaCDM.
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia przedmiotu
w sali
Założenia (lista przedmiotów)
Założenia (opisowo)
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Wiedza, absolwent zna i rozumie:
KP7_WG1 w pogłębionym stopniu koncepcje, zasady i teorie właściwe dla fizyki w zakresie astrofizyki i kosmologii;
KP7_WG6 główne tendencje rozwojowe dyscypliny fizyka w zakresie astrofizyki i kosmologii;
KP7_WK1 fundamentalne dylematy współczesnej cywilizacji w kontekście fizyki w zakresie astrofizyki i kosmologii;
Umiejętności, absolwent potrafi:
KP7_UU2 nieustanie uczyć się oraz inspirować i organizować proces uczenia się innych osób.
Kompetencje społeczne, absolwent jest gotów do:
KP7_KK1 krytycznej oceny posiadanej wiedzy i odbieranych treści;
KP7_KK2 uznawania znaczenia wiedzy w rozwiązywaniu problemów poznawczych i praktycznych;
KP7_KK3 współpracy z ekspertami w przypadku trudności z samodzielnym rozwiązaniem problemów;
KP7_KO1 wypełniania zobowiązań społecznych oraz negowania dezinformacji w zakresie zdobytej wiedzy;
Kryteria oceniania
Po zakończeniu kształcenia odbywa się zaliczenie konwersatorium w formie testu z pytaniami zamkniętymi (rozwiązywanie zadań). Egzamin jest egzaminem pisemnym przeprowadzanym w formie testu z pytaniami zamkniętymi i otwartymi bądź w formie ustnej.
Przy weryfikacji efektów uczenia się stosowana jest następującą skala ocen:
bardzo dobry: 5 (100% - 91%),
dobry plus: 4,5 (90% - 81%),
dobry: 4 (80% - 71%),
dostateczny plus: 3,5 (70% - 61%),
dostateczny: 3 (60% - 51%),
niedostateczny: 2 (50% - 0%).
Podczas zajęć, wykładu oraz egzaminu korzystanie z AI nie jest dozwolone.
Praktyki zawodowe
Nie wymagane.
Literatura
Literatura zalecana:
1. L. A. Anchordoqui, Lectures on Astronomy, Astrophysics and Cosmology, 2016 ( http://arxiv.org/pdf/0706.1988v3.pdf ).
2. A. Liddle, An Introduction to Modern Cosmology, Wiley & Sons Ltd., 2009
3. F. H. Shu, Galaktyki, gwiazdy, życie. Fizyka Wszechświata, Prószyński i S-ka, Warszawa 2003.
4. M. Kubiak, Gwiazdy i materia międzygwiazdowa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994.
Literatura dodatkowa:
1. M. Demiański, Astrofizyka relatywistyczna, wyd. 2 zmienione i rozszerzone, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1991.
2. H. Bradt, Astrophysics Processes. The physics of Astronomical Phenomena. Cambridge University Press, Cambridge 2008.
3. M. S. Longair, High energy astrophysics, Cambridge University Press, Cambridge 2011.
4. M. S. Longair, Galaxy formation, Springer-Verlag, Berlin 1998.
5. M. Jaroszyński, Galaktyki i budowa wszechświata, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1993.
6. Wielka Encyklopedia PWN, tomy 1-30, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001-2005.
7. Zasoby Internetu: strony ESO, NASA, CTA, portale astronomiczne.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: