Mechanika kwantowa 390-FS2-1MK
Profil studiów: ogólnoakademicki
Forma studiów: stacjonarne
Rodzaj przedmiotu: obowiązkowy
Dziedzina i dyscyplina nauki: Dziedzina nauk ścisłych i przyrodniczych, Dyscyplina nauki fizyczne.
Poziom kształcenia: studia drugiego stopnia
Rok studiów/semestr: 1. rok/1. semestr
Punkty ECTS: 8
Bilans nakładu pracy studenta:
- udział w wykładach (45 godz.),
- udział w konwersatoriach (45 godz.),
- udział w konsultacjach (15 godz.),
- praca własna studenta w domu (95 godz.),
Wskaźniki ilościowe:
- nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela - 4.2 ECTS;
- nakład pracy studenta związany z samodzielna pracą - 3.8 ECTS.
Zasady użycia sztucznej inteligencji (SI):
Podczas zajęć dozwolone jest korzystanie z systemów SI w zakresie:
1. Tłumaczenia maszynowego tekstów źródłowych z języków obcych.
2. Wyszukiwania i organizowania źródeł naukowych.
3. Tworzenia symulacji i modelowania omawianych na wykładzie zjawisk fizycznych.
Podczas egzaminu niedozwolone jest korzystanie z systemów SI.
W przypadku stwierdzenia naruszeń powyższych zasad, osoba kształcąca się może zostać pociągnięta do odpowiedzialności na podstawie odrębnych przepisów dyscyplinarnych.
Treść nauczania obejmuje:
- Powtórzenie najważniejszych informacji ze wstępu do mechaniki kwantowej
- Wybrane przybliżone metody mechaniki kwantowej
- Operator momentu pędu, dodawanie momentów pędu
- Spin
- Atom wodoru z uwzględnieniem spinu
- Atom wodoru w zewnętrznych polach
- Teoria układów składających się z jednakowych cząstek
- Stan podstawowy i stany wzbudzone atomu o dwu elektronach
- Podstawy kwantowej teorii rozpraszania
- Podstawy kwantowej teorii ciała stałego
- Druga kwantyzacja układu jednakowych bozonów
- Druga kwantyzacja układu jednakowych fermionów
- Podstawy kwazi-relatywistycznej kwantowej teorii ruchu cząstki
|
W cyklu 2025:
Profil studiów: ogólnoakademicki Bilans nakładu pracy studenta: Wskaźniki ilościowe: Zasady użycia sztucznej inteligencji (SI): Podczas egzaminu niedozwolone jest korzystanie z systemów SI. Treść nauczania obejmuje:
|
Założenia (opisowo)
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
W cyklu 2025: obowiązkowe kierunkowe specjalnościowe | Ogólnie: kierunkowe obowiązkowe specjalnościowe |
Wymagania (lista przedmiotów)
Analiza matematyczna I
Analiza matematyczna II
Elementy elekrodynamiki klasycznej
Elementy mechaniki kwantowej
Założenia (lista przedmiotów)
Analiza matematyczna I
Analiza matematyczna II
Elementy elekrodynamiki klasycznej
Elementy mechaniki kwantowej
Efekty kształcenia
Wiedza, absolwent zna i rozumie:
KP7_WG1 w pogłębionym stopniu koncepcje, zasady i teorie właściwe dla fizyki w zakresie mechaniki kwantowej;
KP7_WG2 w pogłębionym stopniu zagadnienia matematyczne niezbędne w fizyce w zakresie mechaniki kwantowej;
KP7_WG3 w pogłębionym stopniu metody obliczeniowe do rozwiązywania problemów fizycznych w zakresie mechaniki kwantowej;
KP7_WG6 główne tendencje rozwojowe dyscypliny fizyka w zakresie mechaniki kwantowej;
Umiejętności, absolwent potrafi:
KP7_UW1 właściwie dobierać modele matematyczne do rozwiązywania i analizowania zagadnień fizycznych w zakresie mechaniki kwantowej;
KP7_UU2 nieustanie uczyć się oraz inspirować i organizować proces uczenia się innych osób.
Kompetencje społeczne, absolwent jest gotów do:
KP7_KK1 krytycznej oceny posiadanej wiedzy i odbieranych treści;
KP7_KK2 uznawania znaczenia wiedzy w rozwiązywaniu problemów poznawczych i praktycznych;
KP7_KK3 współpracy z ekspertami w przypadku trudności z samodzielnym rozwiązaniem problemów;
KP7_KO1 wypełniania zobowiązań społecznych oraz negowania dezinformacji w zakresie zdobytej wiedzy;
Kryteria oceniania
Studenci uczestniczą w wykładzie. Są stymulowani do zadawania pytań i dyskusji.
Po zakończeniu kształcenia z przedmiotu mechaniki kwantowej odbywa się egzamin ustny, który weryfikuje uzyskaną wiedzę.
Studenci otrzymują listy zadań do samodzielnego rozwiązania. Podczas zajęć przedstawiają ich rozwiązania. Prowadzący zwraca szczególną uwagę na rozumienie używanych pojęć, klarowność prezentacji, stymuluje grupę do zadawania pytań i dyskusji. Prowadzący stara się wytworzyć w grupie ćwiczeniowej poczucie odpowiedzialności za zespół i zachęca do pracy zespołowej.
Zaliczenie zajęć odbywa się na podstawie oceny, która uwzględnia:
1. Umiejętność rozwiązywania zadań z określonych działów mechaniki kwantowej.
2. Umiejętność prezentacji rozwiązań.
3. Umiejętność dyskusji na tematy związane z przedmiotem.
4. Umiejętność korzystania z zasobów literatury i Internetu.
5. Zdolność do współpracy w grupie.
6. Kreatywność w podejściu do rozwiązywanych problemów.
Ocenianie ciągłe przez prowadzącego zajęcia.
Ocena końcowa wyrażona liczbą przewidzianą w regulaminie studiów, która uwzględnia ocenę wiedzy, umiejętności i kompetencji studenta.
Przy weryfikacji efektów uczenia się stosuje się następującą skalę ocen:
bardzo dobry 5 (100%- 91%
dobry plus - 4,5 (90% -81%)
dobry 4 - (80% - 71%)
dostateczny plus - 3,5 (70% - 61%)
dostateczny 3 - (60% -51%)
niedostateczny 2 (50% - 0%)
Literatura
1) Mirosław Makowiecki, "Mechanika kwantowa"
2) A. S. Dawydow, "Mechanika Kwantowa"
3) L. D. Landau, E. M. Lifszyc, "Mechanika kwantowa - teoria nierelatywistyczna"
4) L. Schiff, „Mechanika kwantowa”.
5) I. Białynicki-Birula, M. Cieplak, J. Kaminski: „Teoria kwantów”.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: